Weblog Leo Fijen: Karmelietes in Weelde

Frituur
Als we met de cameraploeg en collega Ines ten Berge het kleine Vlaamse plaatsje Weelde alweer bijna uitrijden, weten we dat we het klooster van de karmelietessen gemist hebben. De abdij staat volgens onze informatie echt in Weelde. We hebben dus iets niet goed gedaan. We stoppen bij de enige winkel die open is, de plaatselijke frituurzaak. De baas daarvan is geboren en getogen in Weelde, maar heeft geen idee.

Geen idee
We noemen het adres en raken dan de goede snaar. Er begint iets te dagen: hij wijst naar een gebouw in de bossen, nog voor Weelde, net voorbij Poppel. Hij wist niet dat daar karmelietessen wonen, hij had er geen idee van. We rijden er naar toe, zien een bescheiden bord: Karmel Emmaus. En daarna ligt er voor ons een uitgestrekt gebied, met bossen, vijvers en helemaal aan het eind het prachtige klooster.

Stilte
Het is geen wonder dat de plaatselijke frituurzaak geen weet heeft van de karmelietessen. Ik ben in heel wat kloosters geweest, maar ben – op La Grande Chartreuse na – nergens zo geconfronteerd met stilte als hier. Bij het morgengebed, rond de middag, aan het eind van de dag en voor het slapen: de zestien zusters zitten in volledige concentratie en aandacht, zijn helemaal in de stilte, beleven in de stille uren de aanwezigheid van Christus. Alles is dan stil, in de kapel, maar ook in het hele gebouw. Zelfs de natuur wordt er stil van. Van de bossen, de lanen, de dreven, de paden tot de bomen, de koeien, de ganzen: alles ademt stilte en roept op tot stilte.

Geheim
Zuster Kristin wacht ons op als we ons geïnstalleerd hebben in de gastenkamers. Ze leidt ons rond door het klooster en vertelt twee dagen lang over het geheim van de stilte. Ze gebruikt woorden die ik niet ken, ze verwijst naar begrippen die ook voor mij een deur openen. Ze wil niet spreken van de lege stilte, maar van de bewoonde stilte. Als alles zwijgt en tot rust komt in haar, als alles wordt losgelaten, dan kan Christus pas wonen in haar, dan wordt de leegte gevuld. Ze leeft van de stilte om Christus te kunnen ontvangen.

Bevrijding
Ze lacht, ze zwijgt, ze loopt heel rustig door de natuur, maar ze maakt op mij de meeste indruk wanneer ze stil is, haar handen opent voor Christus en zomaar een uur in totale verlatenheid kan knielen. Ze zoekt die eenzaamheid om open te worden voor het geheim. Ik zie het gebeuren, ik durf niets meer te zeggen, geen beweging meer te maken. Zuster Kristin leeft de stilte voor, leeft de aanwezigheid van Christus voor, leeft het geheim voor. En het maakt haar vrij, vrij van alle beslommeringen, vrij van alle persoonlijke zorgen, vrij van alles wat op haar ik drukt.

Loslaten
We zijn drie dagen in de stilte van de Karmel van Weelde, we beleven drie bijzondere dagen. We proeven van de stilte en van het geheim. Als ik op zaterdag 9 juni afscheid neem, wil ik nog één keer de stilte ervaren. Ik sta op om half zes en ga om zes uur in de kapel zitten. Eerst is er het morgengebed, daarna gebeurt het. Bijna een uur lang zijn de zusters stil. Ik mag aansluiten en beleef het wonder van het loslaten.

Geluk
Voor het eerst in drie dagen schiet er niets door mijn hoofd, word ik niet door aardse zaken in beslag genomen. Ik zit alleen maar, ben er alleen maar. En voor me hangt het kruis. Ik geef me over aan de stilte en aan de aanwezigheid van Christus. En ik voel me gelukkig.

LEO FIJEN