Antipapisme & Augustinus

Verum Bonum Pulchrum, 8 februari 2009

Antipapisme in Nederland
In 1796 al werd de wettelijke gelijkberechtiging van katholieken en andere burgers hier te lande geregeld. Wat niet betekende er niet vreemd naar bijvoorbeeld de katholieken gekeken werd.
Hoe tolerant waren we eigenlijk écht in het Nederland van de Verlichting? Daarover gaat het boek Een meer of min doordlyken haat van cultuurhistorica Edwina Hagen.
Die ‘doodlyken haat’ betrof ‘den roomschen godsdienst”. Niet zozeer de roomse landgenoten zelf, als wel hun gedachtegoed. Daarmee was het een minder venijnig antipapisme dan dat van de voorafgaande periode, maar toch.

Edwina Hagen, ‘Een meer of min doodlyken haat’. Antipapisme en cultureel natiebesef in Nederland rond 1800. (Vantilt,. Nijmegen).

Katholiek of manicheeër?
Augustinus sloot zich in zijn jonge jaren aan bij de manicheeërs, getrokken door hun visie op het ontstaan van het kwaad en hun leefregels. Toch werd hij later katholiek. In het tractaat De leefwijze van de kerk en de leefwijze van de manicheeërs klinkt duidelijk door waarom hij zich meer thuis voelde bij de katholieke traditie en wat hem was gaan ergeren bij de manicheeërs – uiterlijk vertoon en onoprechtheid in het strikte navolgen van regels.

Het Augustijns Instituut in Eindhoven verzorgde de vertaling van dit tractaat. Een gesprek met Hans van Reisen (studiesecretaris) en de vertalers Elly Houtsma en Marijke Nota.

Volgende week het tweede deel van het interview.

Aurelius Augustinus. God zoeken met de zinnen? De leefwijze van de kerk en de leefwijze van de manicheeërs. Ingeleid, vertaald en van aantekeningen voorzien door Elly Houtsma, Marijke Nota-Renders en Hans van Reisen. Met medewerking van Hugo De Lil (Damon, Budel).

Kunst & Cultuur
Cultuurtip van Adeline van Lier en gedichten van Contantin Abăluţă, De indringer (Uitgeverij P. Leuven).