Verum Bonum Pulchrum, 9 december 2007
Vormen van zichtbaarheid in de publieke ruimte
Pluralisme, individualisme, fundamentalisme ? actuele thema?s waar in de publieke ruimte volop over gediscussieerd wordt. Vaak loopt dat uit op een impasse.
In Lof der zichtbaarheid analyseert de Leuvense filosoof Rudi Visker welke opvattingen over eigenheid en vreemdheid in de actuele debatten een rol spelen. In die analyse ontstaat zicht
op een andere opvatting over de eigenheid ? en daarmee de vreemdheid die ons parten speelt.
Hierop doordenkend, komt Visker op een andere opvatting over wat de publieke ruimte (minstens ook) kan zijn: niet zozeer een ruimte voor vrije expressie van onze individualiteit maar een
monumentale ruimte waarin we de last van onze eigenheid kunnen achterlaten.
Lof der zichtbaarheid kan gelezen worden als een weg om de hitte van het debat heen waarin Mak, Scheffer, Wilders en Verdonk hun posities gekozen hebben en die de maatschappelijke cohesie onder druk zet.
Een van de voorbeelden waarmee de werking van de publieke ruimte geïllustreerd kan worden is de hoofddoek. In de actualiteit wordt volop gedebateerd over het wel of niet verbieden van het dragen van de hoofddoek. Rudi Visker analyseert de ingenomen posities en stelt een alternatieve zienswijze voor.
Rudi Visker, Lof der zichtbaarheid. Een uitleiding in de hedendaagse wijsbegeerte (SUN, Nijmegen).
Poëzie
René Huigen. Fysica voor dichters (De Bezige Bij, Amsterdam).
