Ik blijf trouw aan mijn demente man (hh)
Soeterbeeck, 29 mei 2007
Je man is niet meer zoals hij was toen de relatie begon. Hij is jong gaan dementeren of heeft een hersenbloeding gehad. Hoe hou je dan contact en hoe hou je het vol? Presentator Wilfred Kemp
praat in Soeterbeeck met drie vrouwen over hoe de ziekte van hun man ook hún leven heeft veranderd.
Liefdesrelatie
Een kwart miljoen mensen dementeert. Meestal gebeurt dat op gevorderde leeftijd maar in 12.000 gevallen slaat het toe voor iemands 65ste. Breng je
hem/haar wel of niet naar een verpleeghuis? Hoe vaak ga je dan op bezoek? Sta je na verloop van tijd open voor een nieuwe liefdesrelatie? Thema in de discussie kortom: grenzen aan de trouw (en
betrokkenheid) als je partner nog maar een schim is van wie hij ooit was.
Hersenbloedingen
Te gast is Lieneke de Waard (56) uit Langbroek getrouwd met Theo (57). Toen ze in 1994 drie maanden getrouwd waren kreeg Theo de eerste van een reeks hersenbloedingen. Hij heeft geen korte
termijn geheugen meer en kan alleen maar korte zinnetjes uitspreken. Lieneke is alleen nog meer van Theo gaan houden. ?Mijn man kan nog steeds heel lief voor me zijn. Met de weinige woorden die
hij kan zeggen, of hoe hij me aan kijkt.? Lieneke bezoekt Theo bijna iedere dag. ?Heel verdrietig dat de meeste familieleden van andere patiënten het laten afweten. Ze gaan scheiden en
beginnen een ander leven. Daar heb ik begrip voor, maar blijf dan tenminste wel komen. Ik vind: als je niet goed voor je man zorgt, ben je ook een ander niet waard.?
Theo en Lieneke (foto: RKK)
Egocentrisch
Christa Schoenmaker (57) is getrouwd met John die de ziekte van Pick heeft, een vorm van dementie die snel tot karakterverandering leidt. ?Het was vroeger een hele
fijne gezellige man, had alles voor me over. Maar hij werd egocentrisch. Voortdurend vragen: en ik dan? Ik hou nog steeds van hem, maar je raakt hem kwijt en het wordt alleen maar slechter.?
Sinds kort heeft Christa een vriend die in een soortgelijke situatie zit. ?Onze families gunnen het ons. Ze weten hoe zwaar we het hebben gehad. Ik schaam me er niet voor, maar ik voelde me in
het begin wel schuldig. Eigenlijk leid ik een dubbelleven.? Ze is tevreden over de zorg die haar man in het verpleeghuis krijgt. ?Ze proberen nog van alles bij hem te stimuleren.?
Ongelukken
Laatste gast is Marlies van Gils (67) uit Haren (Gr), getrouwd met Maarten (71) bij wie in 1998 Alzheimer is geconstateerd. In februari 2006 is hij
opgenomen in een verpleeghuis. ?Ik was aan het eind van mijn Latijn. Er zouden ongelukken zijn gebeurd als ik hem langer thuis had gehouden. Ook omdat hij agressief werd en ik als reactie ook.
Marlies bezoekt Maarten twee keer in de week. ?Vorige week vroeg hij mij: hoe ken je mij? Aan de ene kant was ik verbaasd dat hij een dergelijke zin correct kon zeggen. Aan de andere kant werd
het weer eens pijnlijk duidelijk dat hij niet meer weet wie ik ben terwijl we toch al 43 jaar samen zijn.?
Vlnr. Lieneke de Waard, Marlies van Gils en Christa Schoenmaker (foto: RKK)
