Wereldontmoeting met Theodore Dalrymple

Soeterbeeck, 23 mei 2006

Wie is Theodore Dalrymple?
Theodore Dalrymple heeft als arts/psychiater duizenden gesprekken gevoerd met bewoners van een achterstandswijk én met de gedetineerden in de plaatselijke gevangenis. Zijn klanten in de gevangenis zaten vast wegens roof, zware mishandeling en moord. Zijn patiënten in het ziekenhuis waren daar vaak terecht gekomen met een overdosis drugs of drank.

Theodore Dalrymple en Wilfred Kemp Geestelijke armoede
Zijn patiënten gebruikten niet omdat ze dood wilden, maar om hun partner te chanteren, de rechter te ontlopen, niet naar hun werk te hoeven of om zich voor te stellen als zielig, zegt Dalrymple. De geestelijke armoede van deze groep schokt Dalrymple. Hij vindt het minstens zo erg als de fysieke armoede die hij van dichtbij had gezien tijdens zijn vele reizen door Afrika.

Te veel slachtoffer
In Afrika is Dalrymple tot de conclusie gekomen dat armoede en menselijke waardigheid elkaar niet per se in de weg hoeven te staan. In het westen zijn mensen aan de onderkant van de samenleving zich te veel als slachtoffer gaan opstellen, vindt Dalrymple. Daardoor schuiven ze alle verantwoordelijkheid af en zijn ze niet meer in staat om hun situatie te veranderen.

Cursus metaalbewerking
'Een man die iemand had doodgestoken verklaarde: "The knife went in." Alsof het mes de moordenaar was en niet hijzelf. Iemand die zich had aangesloten bij een roofbende zei: "Ik ben zo beïnvloedbaar, dokter." Dan zei ik: "Laat u zich ook zo makkelijk beïnvloeden als mensen tegen u zeggen dat u een cursus metaalbewerking of Engelse grammatica zou moeten volgen?" ' 

Wilfred Kemp en Theodore Dalrymple Eigen verantwoordelijkheid
De linkse elite en de welzijnswerkers hebben deze 'verongelijkt passieve gemoedstoestand' in de hand gewerkt, aldus Dalrymple. Zij hebben voortdurend benadrukt dat slechte leefomstandigheden en criminaliteit het gevolg zijn van armoede. Alsof mensen per definitie opgesloten zitten in hun eigen omstandigheden. 'De enige manier om je positie te verbeteren is het dragen van eigen verantwoordelijkheid. En dat is waar het bij veel mensen aan ontbreekt.'

Van nature slecht
Dalrymple is omstreden. Hij laat zich echter niet in de extreem rechtse hoek plaatsen. Hij wil niet meer terug naar de jaren vijftig, omdat hij bijvoorbeeld gelijke rechten voor homo’s en vrouwen een goede zaak vindt. Wel kun je hem zien als een cultuurpessimist die niet gelooft dat de mens van nature goed is. Daarom hebben mensen structuur en discipline nodig.

Boeken
In Engeland zijn de boeken van Theodore Dalrymple niet uitgegeven, omdat ze vooroordelen zouden bevestigen. In Nederland zijn er twee vertalingen uitgebracht: Leven aan de onderkant (2004, Het Spectrum) en Beschaving, of wat ervan over is (2005, Nieuw Amsterdam).