Wereldontmoeting met Bénézet Bujo



Soeterbeeck, 13 september 2005


Wereldontmoeting
Onze multiculturele samenleving zit op een dood spoor. We lijken er zelf niet goed meer uit te komen. Daarom laat Soeterbeeck buitenlandse denkers aan het woord over de vraag: Hoe kunnen wij het beste samenleven met mensen uit andere culturen? Vandaag een wereldontmoeting met theoloog Bénézet Bujo van de Universiteit van Fribourg (Zwitserland).

Wie is Bénézet Bujo?
Hij is geboren in de Democratische Republiek Congo, maar krijgt al snel kennis van de westerse samenleving door zijn studies filosofie en theologie in Afrika en Duitsland. Hij is een beetje teleurgesteld als blijkt dat in West Europa niemand de topografie van Afrika kent. Sinds 1989 woont hij in Zwitserland, maar ook in het Vaticaan is hij geen onbekende. De paus heeft hem persoonlijk gevraagd om deel te nemen aan de bisschoppensynode over de eucharistie in oktober 2005.


Bénézet Bujo (Foto: RKK)

‘We are the world’
Presentator Wilfred Kemp neemt Bénézet Bujo mee naar Den Haag. In de tuin van het Vredespaleis vraagt Kemp aan Bujo of hij gelooft in een internationale overeenstemming over wat goed is en wat kwaad. Wordt dit onderscheid door het Westen bepaald of hebben Afrikanen ook iets in te brengen? Eén ding is duidelijk: de westerse maatschappij is heel anders ingericht dan de Afrikaanse.

Niet zonder de gemeenschap
In Nederland zijn wij trots op onze individuele zelfstandigheid. In Afrika staat de gemeenschap centraal. ‘De westerse maatschappij moedigt individuele vrijheid aan, maar gaat daarin veel te ver. Het enige wat telt is het individu. Maar het individu kan helemaal niet leven zonder de gemeenschap,’ zegt Bujo. Met de gemeenschap bedoelt Bujo niet alleen naaste familie: Afrikanen zien de wereld als een plek waar je iedereen kunt ontmoeten.

Bénézet Bujo en Wilfred Kemp in gesprek (Foto: RKK)

Niet zonder oude mensen
Een ander cultuurverschil is de omgang met oude mensen. In Afrika maken zij volledig deel uit van de gemeenschap. Bénézet Bujo begrijpt niet waarom wij onze oude mensen in bejaardenhuizen stoppen. Volgens Bujo doet de samenleving zichzelf hiermee tekort, omdat zij daardoor de wijsheid en ervaring van oude mensen misloopt. ‘Een gemeenschap zonder wijsheid, zonder oude mensen, is een dode gemeenschap.’

Broer en zus
Voor Afrikanen lijkt het geen probleem om te integreren in de Nederlandse samenleving. Wat is het geheim? Volgens Bujo zijn zij bereid om de levensvisie of geloofsovertuiging van anderen volledig te accepteren. Hij adviseert autochtone Nederlanders om het geloof van moslims serieus te nemen. Tegelijkertijd zegt hij tegen moslims: ‘Sta open voor ieder ander. Iedereen is broer en zus van iedereen.’


Bujo en Kemp voor het Vredespaleis (Foto: RKK)

Dit is de laatste uitzending van de serie 'Soeterbeeck Wereldontmoetingen'. Volgende week beginnen de reguliere uitzendingen van Soeterbeeck weer.