IJstijd

Verrukkelijke en verwaaide dagen
voortdurend zon en alsmaar blauwe lucht
en dat je naar de hemel kijkt en zucht
om te beseffen dat je niet kunt vragen

om meer omdat er meer nu niet kan zijn:
een helderheid die zegeviert, die buiten
heerst en alles zacht doordringt; het fluiten
van de boeren en het spelen op het plein.

Het krassen van de ijzers en het groeien
van de bloemen op de ramen en de koek-
en-zopie-kraam waar schaatsers boeiende

verhalen over wakken overhoren. Het boek
der ijstijden wordt dikker en de gloeiend
hete chocomel smaakt zoet.

Erika Mannink.