Kerkstraat in Overlangel

Het eerste wat me opvalt als ik de Kerkstraat van Overlangel in loop is de rust.  Dit is een echte ouderwetse dorpsstraat.  Met halverwege de katholieke kerk en daar vlakbij de school. Winkels zijn er niet. Wel de Brabantse gemoedelijkheid.

Iedereen in de straat kent elkaar. Dat merk ik als ik met vrijgezel Wies door de straat kuier: ons gesprek wordt onderbroken door mensen die groeten.  Wies is geboren in Keent, het gehucht dat vroeger in Gelderland lag maar door een verlegging van de Maas in de jaren dertig van de vorige eeuw  in Brabant kwam te liggen.  Sindsdien gaan de Keenders in Overlangel naar school, maar het is nog steeds een apart dorpje.

Wies kocht samen met zijn moeder het huis in de Kerkstraat  tegenover de oude pastorie.  Daar kwam zo’n vijfendertig jaar geleden de familie Stellingwerff te wonen, import uit het westen en nog protestant ook. Maar dat is nooit een probleem geweest. Integendeel. Binnen de kortste keren zong Corrie op verzoek van de pastoor in het kerkkoor en nog weer wat later deden de kinderen hun eerste communie. Met goedkeuring van bisschop Bluyssen.  ‘Prolieken’ werden ze op een feestje genoemd.

De Kerkstraat valt uiteen in twee buurtschappen, die nieuwe mensen in de straat verwelkomen en zorg dragen voor erebogen  bij huwelijksfeesten en ooievaars als er kinderen worden geboren in de straat. Achttien jaar geleden kwam er een drieling!
Carnaval wordt uitbundig gevierd. Dan keren de jongeren die weggetrokken zijn terug naar Overlangel om te feesten met hun vrienden.

Iedereen prijst de rust in het dorp, zelfs de kinderen en de tieners . Een vredig dorp dus, maar toch heeft hier in 1972 een aanslag in de gasfabriek plaats gevonden.  Riek van Dijk  herinnert het zich nog goed .  Alle Kerkstraatbewoners moesten hun huis uit.  Riek verzamelt in plakboeken alles wat er in streekkranten verschijnt over mensen die zij kent in Overlangel en ze kent bijna iedereen. Net als ik na een middagje Kerkstraat!

Uit: Het Klooster