Kloosterserie: Kluizenaar André Louf

Kruispunt, 22 juni 2008

Kluizenaar André Louf brengt zijn dagen in eenzaamheid door. Hij woont in een kleine verbouwde ezelschuur, en komt zelden naar buiten. Hij bidt, slaapt, eet en werkt. Louf is 22 juni te zien in de eerste aflevering van de nieuwe Kruispunt kloosterserie. Leo Fijen zocht hem op in zijn kluis, in de Provence, in Frankrijk.

Leo Fijen in gesprek met André Louf (foto: Elly de Bont)

Inspiratie
Al jaren bezoekt presentator Leo Fijen in alle uithoeken van de wereld kloosterlingen. Trappisten op Caldey Island, kartuizers in de Zwitserse bergen en franciscanen op het Italiaanse platteland. André Louf brengt zijn tijd helemaal alleen door, in stilte en gebed. De monnik is een groot denker. Hij inspireert velen. Hij hield retraites voor de paus en zijn boeken worden over de hele wereld gelezen. André Louf was een succesvol abt van een bloeiend klooster, en toch koos hij voor een leven in totale eenzaamheid.

Lees het weblog van Leo Fijen over deze uitzending >>

Een impressie van regisseur Elly de Bont
De kluis van André Louf is klein, hooguit 20 vierkante meter. Als je binnenkomt, sta je meteen in zijn werkkamer, een kerkorgel neemt bijna de hele kamer in  beslag en eindeloze stapels boeken vullen de overgebleven ruimte. Via een klein keukentje, de ‘refter’, kom je in de kapel. Met links een wand vol prachtig ikonen en een klein altaar. Rechts staat zijn bed, want door ruimtegebrek is daar nergens anders plaats voor. De kluis was vroeger de stal van een ezel. Toen die tien jaar geleden dood ging, mocht Louf er komen wonen. In het begin stonden er nog regelmatig kinderen voor de deur met brood voor de ezel. Nu is het Louf die er iedere ochtend in alle eenzaamheid het brood breekt, wanneer hij voorgaat in zijn eigen  eucharistie.



Met z’n vieren mogen we drie dagen verblijven bij kluizenaar André Louf. Uren staan we met z’n allen midden in zijn privédomein en wurmen we ons een weg door de kleine kamertjes van de kluis. Presentator Leo Fijen, cameraman Mark Glastra van Loon, geluidsman Marcel van Stralendorff en ik. Er is amper nog plek om het statief neer te zetten of de  geluidshengel uit te steken. En toch voelt het niet benauwd, integendeel.



De meeste indruk maakt het filmen van het nachtgebed. Louf leeft volgens het ritme van de Kartuizers. Wanneer de meeste mensen gaan slapen, staat hij op om van middernacht tot drie uur ’s ochtends te bidden. Het is het allerintiemste moment van zijn dag, en wij mogen er bij zijn. Wanneer we om twaalf uur ’s nachts bij zijn kluis aankomen, gaat hij onverstoorbaar verder met bidden. Een uur lang filmen we de gebeden die hij zachtjes, haast onverstaanbaar uitspreekt. Het voelt alsof we er niet zijn. André Louf is alleen, met het diepste van zijn ziel verbonden met God.


André Louf (foto: Marcel van Stralendorff)

Kruispunt, zondag 22 juni, 22.40 uur, Ned.2