Ik zie, ik zie wat jij niet ziet

Het Klooster is ook als podcast beschikbaar! Klik hier voor informatie.

Inhoud van Het Klooster

Kerst en pastoraat
Kerstmis. Voor pastores en voorgangers kan het lastig zijn om er ieder jaar weer een originele kijk op te geven. Het aloude verhaal over de geboorte van Christus is immers bij de meeste kerkgangers overbekend, zou je denken. Het verhaal mag dan bekend zijn, maar wat is eigenlijk de betekenis van de geboorte van Jezus voor het leven van alledag? Een van de mensen die zich in deze dagen met die vraag bezighoudt, is Ko Schuurmans. Schuurmans is als liturgist en pastoraal werker verbonden aan het bisdom Haarlem. Hoe beleeft hij de aankomende Kerstmis? Schuurmans: “Het opvallende is dat telkens wanneer ik het kerstevangelie herlees, ik telkens weer op nieuwe dingen stuit. Zaken die ik nog niet eerder had ontdekt. Maar dan ben je er nog niet: dat moet je nog vertalen naar de huidige tijd.” Wat verwacht Schuurmans van de kerstviering? “Het gaat er niet om mensen ook na Kerst nog in de kerk te krijgen. De meesten zijn al kerkelijk betrokken, zij het wat meer op de achtergrond. Het gaat erom dat ze na afloop van de viering naar huis gaan met het idee van 'hè, ik ben blij dat ik geweest ben'.”

Landschapskunst
'Wat ziet een kunstenaar in het open veld wat ik niet zie?' Zo zou de kernvraag kunnen luiden van het project Vereeuwigd Landschap waaraan in het Wisselse Veen bij Epe wordt gewerkt. Naar aanleiding van het 75-jarig jubileum schreef de Stichting Geldersch Landschap en Gelderse Kastelen een prijsvraag uit. Men vroeg naar ideeën die de lange traditie van de Nederlandse landschapsschilderkunst een nieuwe impuls konden geven. Landschapsarchitect Sarah Hamming bedacht het winnende idee en gaf het de naam ‘Vereeuwigd Landschap’. Vereeuwigd Landschap wil de lange traditie in de Nederlandse landschapsschilderkunst weer een nieuwe impuls geven. Immers vanaf de 17de eeuw hebben namen als Jacob van Ruisdael en Philips Koninck ons land voor een groot publiek op de wereldkaart gezet. In Vereeuwigd Landschap worden twee natuurterreinen - landgoed Neerijnen en het Wisselse Veen - elk jaar verbeeld door verschillende kunstenaars, met ieder een eigen visie op de natuur ter plaatse. Zo ontstaat een kunstcollectie, die alsmaar groter wordt. De kunstwerken worden ook tentoongesteld. Daarmee legt het project een blijvende verbinding tussen beschermde natuur, kunst en publiek. De toeschouwer kan zijn eigen ‘live’ waarneming ter plekke met die van de ‘gestolde’ waarneming van de kunstenaar vergelijken. Een feest van herkenning, of juist een grote verrassing. Samen met kunstenaar Maarten de Vries bezoekt u het Wisselse Veen op de Veluwe. Het is een wandeling die slechts met laarzen of goede hoge schoenen droog te houden valt.

Kerkstraat
Wat hebben de meeste dorpen en steden in Nederland gemeen? Een Kerkstraat. De Kerkstraat is de langste straat van Nederland, en wij koppelen ‘m aan elkaar. Vandaag ligt de Kerkstraat in Wapenveld.

Bericht van Boven
In deze rubriek doen beroemdheden uit het verleden van zich spreken. Heiligen zijn immers een voorbeeld. Vandaag de heilige Jodocus.

De Muziek van…
Het begon in 1959, met een mis op zondag Gaudete in de St. Ignatiuskapel aan de Hobbemakade in Amsterdam. De geboorte van de Schola Cantorum Amsterdam. Nu, 50 jaar later, is de schola nog springlevend en worden elke zondag de vespers gezongen in de Nicolaaskerk tegenover het Amsterdamse Centraal Station. Marcel Zijlstra is dirigent en koorleider, en was lange tijd ook een van de stemmen van de Schola Cantorum. Vorige week zondag is het jubileum op gepaste wijze gevierd, onder andere met de presentatie van een cd met oude opnamen.

Muziek:
- In manus tuas Domine / The Sixteen
  cd John Sheppard (Hyperion 3457112)
- Le banquet Celeste / Olivier Messiaen
  cd Messiaen (EMI Classics CZS 767404 2)
- Dum transisset sabbatum / Schola Cantorum Amsterdam
  cd Dominica Resurrections (eigen uitgave)

KloosterKussen
Het is weldadig om door de weilanden te lopen, tijdens het lunchuur op zondag. Door de lichte vorst kraken hier en daar de sprieten onder mijn voetstappen. Dora stopt haar neus in een koude molshoop en komt proestend weer boven. We huppelen door een vleugje winterzon en nemen een kijkje in een stal waar zo'n 20 koeien verschrikt achteruit deinzen. Ah, zielig, ze zitten vast aan het hek. Wel mooi radiofonisch geluid! Gauw door, naar een mens om een gesprek mee te hebben. Een mens, liefst buiten, met dit winterse weer. En dan op zoek naar een plek om dit hemelsblauwe kloosterkussentje neer te leggen. En de mens daarop plaats te laten nemen. Degene die zich vrijwillig aandient, is de bewoonster van een grote boerderij verderop. Met een heerlijk ouderwetse tuin waarin een grintpaadje naar de voordeur kronkelt. De klompen staan rechtop tegen de muur. Binnen glinsteren gezellige lichtjes en pruttelt de koffiemachine. Maar het lukt; ze wil mee naar buiten! Een gesprek over import, geluiden op het platteland en wát nou kan maken dat je je écht ergens thuisvoelt.