Orde scheppen
Het Klooster, 13 september 2009
Je zou het wel willen, maar het komt er niet van: een beetje structuur in het dagelijks bestaan – in je hoofd, je huis, je leven. Die stapel post, die met de dag groeit, het speelgoed van de kinderen dat door de kamer slingert en die spullen, waarvan je al jaren afvraagd, waarom je ze nog bewaart...
Het Klooster is ook als podcast beschikbaar! Klik hier voor informatie.
Inhoud van Het Klooster
Ziekenzondag
‘Ziekenzondag is belangrijk’, zegt priester
Paul van der Ven, ‘als je de zieken tenminste niet apart gaat zetten als zielige mensen want dat zijn ze niet’. Ziekenzondag is ook belangrijk om de aandacht erop te vestigen dat we
als samenleving verantwoordelijkheid nemen voor mensen die iets mankeren door de zorg op peil te houden. Paul van der Ven werkt 10 jaar als geestelijk verzorger in het Rivierenland Ziekenhuis
in Tiel en heeft veel zieken ontmoet. Mensen die ziek zijn zoeken steun en houvast om hun losgeslagen leven opnieuw te verankeren. Een geestelijk verzorger kan de zieke helpen bij het vinden
van een nieuw houvast. ‘Aanwezigheid’ is een belangrijk woord voor Paul van der Ven.
Over het werk en de dilemma’s van een geestelijk verzorger kunt u hier meer horen.
Credo XX
De geloofsbelijdenis van de katholieke Kerk wordt in iedere eucharistieviering beleden. Wij leggen het credo voor aan katholieken: zij strepen zeven woorden of begrippen aan en vertellen
daarbij wat deze woorden bij hen oproepen. Luister hier naar de zeven woorden van Violet Roosberg
uit Zwolle.
Balans met Benedictus
Soms kun je het gevoel hebben dat je geleefd wordt, dat je niet toe komt aan wat wezenlijk voor je is. Hoe kun je dan orde scheppen in je leven, waardoor je in balans komt? Albert Hoekstra
ontwikkelde de training Balans met Benedictus om deelnemers te laten ontdekken hoe de eeuwenoude Regel van Benedictus nog steeds actueel is. Naast de thema’s thuiskomen en werk
komen een aantal praktische zaken aan bod: obidientia (gehoorzaamheid) of leven met volle aandacht, stabilitas (volharding), op tijd beginnen, op tijd stoppen en maat en ritme. Rituelen helpen
om tot rust te komen en grip te krijgen op je leven.
Huishoudcoach
Haar huis oogt netjes, maar zeker niet
té. "De werkster is net geweest. Normaal is het niet zo spik en span hoor", vertelt Els Jacobs, van beroep professional organizer - lelijk Nederlands, die term! Zelf geeft ze
de voorkeur aan 'Opruimcoach' - en zo noemt ze zich dan ook. Ze begon met opruimcursussen aan
Volksuniversiteiten in Nederland. Leerlingen waren zo enthousiast over haar reader dat ze riepen "Daar móet je wat mee doen!" De wetenschappelijke wereld was op lange termijn niet de
plaats waar ze zich thuisvoelde, zo merkte de van origine cultureel antropoloog na verloop van tijd. Ze was afgestudeerd, gepromoveerd en doorgerold in vervolgonderzoeken. Maar was er niet nog
iets meer, iets anders, iets maatschappelijk relevanters...? Meer en meer verdiepte Jacobs zich in de wereld van het opruimen, schoonmaken, ordenen. Ze las veel, ging publiceren over
efficiëntere huishoudvoering en had uitvoerig mailcontact met opruimgoeroe Marla Cilley uit Amerika. 
In het gesprek in de uitzending van vanmiddag blijkt dat deze Cilley haar boeide en inspireerde. Zo legt de
Amerikaanse verbanden tussen religie en het huishouden... je moet er maar opkomen! Luistert u naar een gesprek met een echte coach ... je zou er opgeruimd van worden!
** Maak kans op het boek ‘De huishoudcoach’ van Els Jacobs. Stuur een e-mail naar de redactie. **
Bericht van Boven
In deze rubriek doen beroemdheden uit het verleden van zich spreken. Heiligen zijn immers een voorbeeld. Vandaag Johannes Chrisostomus.
Wat hebben de meeste dorpen en steden in Nederland gemeen? Een Kerkstraat. De Kerkstraat is de langste straat van Nederland, en wij koppelen ‘m aan elkaar. Vandaag ligt de Kerkstraat in Dongen.
Jean-Jacques Suurmond
God & heer K., zo heet de nieuwe bundel
columns van dominee en gestalt therapeut Jean-Jacques Suurmond. En de heer K. , dat is de
kanker die Suurmond onverwacht overviel nog niet zo lang geleden. Het bleek uiteindelijk operabel, maar daar gaat wel wat aan vooraf. “Een draaikolk van angst, eenzaamheid en
verdriet”, zo beschrijft hij de eerste 3 weken na de diagnose. Maar geleidelijk aan maakt dat alles plaats voor een besef diep van binnen dat alles goed is, of beter, “dat die
goedheid mij heeft”. Bewoond door onverklaarbare goedheid beleeft Suurmond zijn verblijf in het kasteel van heer K. – het ziekenhuis - , waarin God zich laat herkennen in de
onvermurwbare maar wijze nachtzuster met haar lamp.
Boek:
- God en heer K. / Jean-Jacques Suurmond
uitg. Meinema (ISBN 9789021142166)
De Muziek van…
John Hacking is naast beeldend kunstenaar ook studentenpastor in
Nijmegen. Speciaal voor studenten en medewerkers van de universiteit heeft hij eigenhandig een graf gegraven in de tuin van de studentenkerk. Door daar in te gaan liggen krijgen ze een dieper
besef van hun eigen leven en van hun sterfelijkheid, aldus Hacking: “Het is wenselijk om tussen een half uur en drie uur in het graf te liggen. Voor vijf minuten is het effect ervan bijna
nihil”. Klinkt luguber. “Maar dat is het niet”, reageert Hacking, “Het is een kunstvorm om mensen dieper na te laten denken over hun kwaliteit van leven. Welke richting
ga je op? Waar kom je vandaan? Hoe kijk je aan tegen de dood? Studenten zijn daar vandaag de dag haast niet mee bezig. Dit graf is een manier om hen bij die vragen te betrekken.” Hacking
is ook werkzaam als kunstschilder. Hacking: “Met name de horizon in het landschap is een belangrijk motief voor me. Dat raakpunt in de verte tussen hemel en aarde, met alles wat daarbij
hoort, dat fascineert me enorm. Het kunstproject met het graf is daarmee wel te vergelijken”.
Bij het kunstproject van het graf bij de studentenkerk in Nijmegen hoort het volgende gedicht van J.R. Jimenez:
En ik zal gaan.
En de vogels zullen blijven en zingen;
en blijven zal mijn tuin, met zijn groene boom
en zijn witte bron.
Elke avond zal de hemel blauw en vredig zijn,
en luiden zullen, net als vanavond,
de klokken van de kerktoren.
Sterven zullen zij die van mij hielden;
en het dorp wordt elk jaar weer nieuw;
en in elke hoek van mijn tuin met witte bloesems
zal mijn geest dronken van heimwee ronddwalen…
En ik zal gaan; en ik zal alleen zijn, zonder thuis,
zonder groene boom, zonder witte bron,
zonder blauwe en vredige hemel…
En de vogels zullen blijven en zingen.
Muziek:
- Le Plat Pays / Jacques Brel
cd Infiniment (Universal Music 0602498083963)
- Ode 1 / Arvo Pärt
cd Kanon Pokajanen (ECM Records 1654/55)
- Mariko
cd Voices of the Ghetto, Warszawa 1943 (WMD 242066)
Kussen op een kloosterbankje
Na een regenbui te hebben getrotseerd, kan ik de microfoon
weer uit de jaszak tevoorschijn halen. Wel lekker fris, die druppels op de bermstruiken en het vocht dat nog in de lucht hangt. Helemaal nu er weer een voorzichtig zonnetje
doorbreekt; de wereld licht op. Tijd voor een glinsterend verhaal. Er zijn weinig wandelaars op de weg; velen hebben zich in blik en achter glas verschanst en komen er niet 1, 2, 3 uit of
achter vandaan. 'n Variant op de spoorwegwaarschuwing: Wacht tot de wolken over zijn gewaaid; er kan nog een bui komen. Maar daar in de verte zie ik al 'n hele tijd iemand
drentelen. Het is op een terras, voor een restaurant. De gestalte behoort toe aan een nog vrij jonge vrouw, of tsja - wat is oud of jong nou eigenlijk? Ik schat haar een jaar of veertig, nu ik
dichterbij ben gekomen. Maar dan nog - da's niet zo interessant. Veel boeiender is de vraag of ze wat te vertellen heeft, en of ze dat dan ook wil. Ze blijkt meer dan vriendelijk en nodigt
me uit met haar aan een terrastafel te komen zitten. Eenmaal op het kloosterkussen beland vliegen haar gedachten naar een mooi moment van jaren geleden. Naar een warm land. Naar een paardenrug.
Meer vertel ik niet. Alleen nog even dat er ook een dier lijfelijk aanwezig is. Een dier dat maar niet op wil krassen. En daarom juist extra charme geeft, aan het radio-moment van nu.
Raadselachtige taal? Luister naar het verhaal!
