Puber en geloof

Het Klooster, 19 april 2009
De kerken zaten met Pasen weer wat voller dan normaal, in een van de parochies gaf de pastor zelfs aan dat hij blij was dat er weer eens zoveel kinderen en jonge mensen te zien waren. En dat geeft ook aan hoe moeilijk de kerk het heeft om de jongere generatie te bereiken: ‘Mijn kinderen doen er niets meer aan’.

Het Klooster is ook als podcast beschikbaar! Klik hier voor informatie.

Inhoud van Het Klooster

Toke Elshof
‘Mijn kinderen en kleinkinderen doen er niets meer aan’, is een opmerking die pastores nogal eens tegenkomen. Er klinkt lichte teleurstelling in door en ook wel de vraag ‘wat hebben wij verkeerd gedaan?’ Ouderen die geprobeerd hebben hun katholieke geloof over te dragen aan kinderen en kleinkinderen zijn daar lang niet altijd in geslaagd. Toke Elshof deed in opdracht van het aartsbisdom Utrecht onderzoek naar de ontwikkeling van religiositeit in drie generaties van rooms-katholieke families en dit resulteerde in een promotie cum laude aan de Faculteit Katholieke Theologie in Utrecht. Haar boek Van huis uit katholiek doet verslag van dit onderzoek. Zij begrijpt de (groot)ouders die teleurgesteld zijn wel want ‘godsdienstigheid zonder kerk houdt het maar één generatie uit’. Kleinkinderen die geen kerkelijke betrokkenheid hebben ervaren en geen katholieke impulsen hebben meegekregen in hun ouderlijk gezin blijken veel minder in staat zich in te zetten voor anderen. Ook als ze zich nog wel gelovig noemen is het een geloof dat georiënteerd is op zelfverwerkelijking en nauwelijks open staat voor de ander.

Boek:
- Van huis uit katholiek. Een praktisch theologisch, semiotisch onderzoek naar...  / Toke Elshof
   uitg. Eburon (ISBN 978-90-5972-279-8)

Kerkelijke depot
Als er een kerk wordt afgebroken, komt Eugène van Deutekom, archivaris en voorzitter van de diocesane commissie voor kerkelijk kunstbezit in actie. Althans in het bisom Den Bosch. Want de inventaris mag niet zomaar op de vuilnisbelt belanden. Alles van waarde krijgt een nieuwe bestemming, maar daar kan even overheen gaan en in de tussentijd wordt het opgeslagen in het depot.

Pubers en geloven
Cecile Bovy uit Maastricht is moeder van drie kinderen in de leeftijd van 18, 16 en 13 jaar. De twee pubers gaan niet meer graag mee naar de kerk. De jongste heeft net het vormselproject afgerond. Hoe ga je om met je kinderen die in eerste instantie geen zin meer hebben om mee naar de kerk te gaan, hoe motiveer je ze (nog) en hoe ga je om met het verschil in inzicht? Loslaten is voor iedere generatie weer moeilijk als je zelf zoveel aan je geloof beleeft.
Mediapastor Joke Litjens spreekt in het land en telefonisch ouderen die vaak veel verdriet ervaren en het moeilijk vinden hun kinderen los te laten, maar heeft zelf ook twee kinderen in de puberleeftijd. Zij ervaart de rijkdom van het geloof als kracht, troost en het appel om bewust te leven, maar of de kinderen daar ook zo over denken?

Bericht van Boven
In deze rubriek doen beroemdheden uit het verleden van zich spreken. Heiligen zijn immers een voorbeeld. Vandaag hoort u de heilige Werner van Oberwesel.

De Kerkstraat
Wat hebben de meeste dorpen en steden in Nederland gemeen? Een Kerkstraat. De Kerkstraat is de langste straat van Nederland, en wij koppelen ‘m aan elkaar. Vandaag ligt de Kerkstraat in Arnhem.

Credo VIII
De geloofsbelijdenis van de katholieke Kerk is in 381 in Constantinopel op schrift gesteld. Bijna 1630 jaar later wordt het nog steeds in iedere eucharistieviering beleden. Wij leggen het credo voor aan katholieken: zij strepen zeven woorden of begrippen aan en vertellen daarbij wat deze woorden bij hen oproepen. Luister hier naar de zeven woorden van Vera van Dijk uit Amsterdam.

De Muziek van…
Rindert Kromhout (50) is kinderboekenschrijver sinds begin jaren '80. Inmiddels heeft hij meer dan honderd boeken op zijn naam staan, won hij een Zilveren Griffel in 1991 en schreef hij in 2002 het Kinderboekenweekgeschenk. Maar waarom wordt iemand eigenlijk kinderboekenschrijver? Kromhout: “Als kind was ik al bezig met het schrijven van verhalen. Die probeerde ik dan, vaak tevergeefs, te verhuren aan andere kinderen. Verder hou ik ervan om me in te leven in de belevingswereld van kinderen: na vijf minuten op een schoolplein te hebben doorgebracht heb ik weer stof voor minstens tien boeken”. Kromhout is erg te spreken over het niveau van kinderboeken in Nederland: “Vroeger, voor Annie M.G. Schmidt, waren kinderboeken vooral moraliserend: je moest er als kind iets van opsteken. Tegenwoordig is het een kunstvorm geworden en moet het ook de kritiek van volwassen lezers kunnen doorstaan. Bovendien zijn de boeken vaak erg mooi geïllustreerd en vormgegeven. Alleen de media-aandacht, die zou wat beter kunnen: ik merk daar dat kinderboeken nog niet door iedereen serieus genomen worden”.

Muziek:
- De Bij / Conny Stuart
  cd Conny Stuart zingt Annie M.G. Schmidt (EMI 7940072)
- Cello Suite No. 1 / Trols Mørk,
  cd Trols Mørk, Bach Cello Suites (Virgin Classics 7243 5 45650 2 1)
- 8½ / Nino Rota
  cd Nino Rota: Greatest Hits, Vol. 1 (Vivi Musica 8015670070255)

Kussen op een kloosterbankje
Op weg naar de hei zindert het in de lucht. Het is warm - en tegelijkertijd vochtig. Een lichte dreiging van onweer misschien wel. Een mooie combinatie met de uitbundig overhangende bloesemtakken overal. Sereen en zwoel tegelijk. "Joehoe", zo klinkt het werkelijk. Van achter een heg vandaan. Als ik nog enkele kilometers van mijn heideveld verwijderd ben. Daar gaat mijn plan. Want ik weet meteen, bij het zien van deze even enthousiaste als statige dame - als 't even kan wordt dit een kussengast! Ze is tegelijkertijd nieuwsgierig en terughoudend. Uitnodigend en afwerend. Zeer aanlokkelijk voor een radioprogrammamaker. En met plezier zet 'k me bij haar op het terras. Krijg van allerlei heerlijks aangeboden, en hoor het verhaal over de laatste anderhalf jaar van haar leven, met grote belangstelling. Ik hoop u ook. Het is een verhaal dat je aan het denken zet. Dat je koud en warm tegelijk maakt. Dat je doet denken aan de beminnelijke man die ooit naast deze sterke én gebroken vrouw heeft gezeten. En aan de onvermijdelijkheid van het het bestaan van alle leven: de dood.