Goede Week


Het Klooster, 5 april 2009
Op heel wat plekken zijn er vrolijke palmpasenoptochten gehouden, maar tegelijktijd is het ook passiezondag, het begin van de Goede Week, de week waarin zijn volgelingen afscheid moesten nemen van Jezus.

Inhoud van Het Klooster

Een diepe voor
De Goede Week is begonnen waarin we de weg volgen die Jezus ging, van Hosanna op palmzondag naar het laatste avondmaal, de kruisdood en opstanding. Sinds de Middeleeuwen is het gewoonte geworden om het lijden van Jezus uit te beelden in de kerk en daar bij te bidden op Goede Vrijdag. Aanvankelijk waren er zeven staties maar in de zeven- en achttiende eeuw werden ze - onder invloed van de franciscanen-  uitgebreid tot veertien staties.
Kunstenares Marijke van Dijk ‘had altijd al iets’ met de Kruisweg en ze was dan ook blij toen Steven van Campen met een concrete vraag kwam om mee te doen aan een project van een aantal kunstenaars om gezamenlijk de kruisweg op moderne wijze uit te beelden. Later op een tentoonstelling van haar schilderijen vroegen mensen om een boek. Dat maakte de cirkel rond. Op haar beurt vroeg Marijke aan Steven om teksten bij de staties te schrijven. Waarbij beiden benadrukken dat de teksten niet ‘een praatje bij een plaatje zijn’ maar een eigenstandige uitdrukking van wat een statie oproept. En zo is het  boek  ‘Een diepe voor in de aarde. Weg van mensen’ ontstaan. Want lijden en opstanding – vallen en opstaan – is de weg die iedere mens gaat.

Tot 11 april zijn de veertien werken van 'Een diepe voor in de aarde' tentoongesteld in de Morgenster aan de Seinstraat 2 in Hilversum.

 je bent    
een ontstoken lamp
een brandend braambos
   je bent    
een vruchtbare boom
met nieuwe vruchten
   er wonen vogels in je   
je bent deel van mijn aarde
   je ontvouwt je   
uit de dood
tot geboorte
een zaad gevallen   
in de vruchtbare voor

Boek:
- Een diepe voor. Weg van mensen / Marijke van Dijk en Steven van Campen
  uitg. Skandalon (ISBN 978-90-76564-52-4)

**Maak kans op een van de boeken die we verloten. Stuur een e-mail naar de redactie**

Credo VI
De geloofsbelijdenis van de katholieke Kerk is in 381 in Constantinopel op schrift gesteld. Bijna 1630 jaar later wordt het nog steeds in iedere eucharistieviering beleden. Wij leggen het credo voor aan katholieken: zij strepen zeven woorden of begrippen aan en vertellen daarbij wat deze woorden bij hen oproepen. Luister hier naar de zeven woorden van Anna Bonhoffer uit Hilversum.

Voluit leven
“Dit boek gaat je niet gelukkig maken”. Dat lees je niet vaak in een zelfhulpboek. Maar pijn, teleurstellingen en onzekerheid horen nu eenmaal bij het leven, zeggen de schrijvers van het nieuwe boek Voluit leven. Als je de pijn probeert te vermijden, word je krampachtig en leef je maar half. Aanvaarding maakt de weg vrij om met aandacht en vanuit je eigen waarden te leven. Maar hoe doe je dat? Psycholoog Ernst Bohlmeijer en psychotherapeute Monique Hulsbergen geven al een aantal jaren de training ‘voluit leven’, waarop het boek is gebaseerd. De oefeningen uit de cursus vind je in het werkboek terug. Mindfulness (luister hier) is een belangrijk onderdeel: leren om je in het hier en nu bewust te worden van je ervaringen, terwijl je tegelijkertijd wat meer afstand neemt tot je gedachten. Gedachten zijn gedachten, niet de realiteit. “Wanneer je ervaring opdoet met mindfulness, zul je gaan beseffen dat je meer bent dan je gedachten en emoties. Je bent het voortdurend aanwezige vermogen om te ervaren, wat ook wel het observerende zelf wordt genoemd.” Misschien ook wel de ziel? Dat zou kunnen, bevestigen de schrijvers. In elk geval benadrukken ze, dat je volgens je waarden moet proberen te leven. Geen abstracte normen en waarden, maar datgene waarvan je in je hart voelt: hier gaat het me om in het leven. Oefeningen dus ook weer, om dat op het spoor te komen en er steeds bij terug te komen: past dit bij me, of niet? Want alleen als je naar je waarden leeft, leef je voluit. Ondanks alle pijn, moeite en verdriet die je onderweg tegenkomt.

Boek:
- Voluit Leven / Ernst Bohlmeijer en Monique Hulsbergen
  uitg. Boom (ISBN 9789085066866)

De Nederlandse en Vlaamse bisschoppen brengen rondom de thematiek van kwetsbaarheid en lijden een nieuw magazine uit, met daarin verhalen en interviews over lijden en de helende kracht van verbondenheid. Informatie over Waarom Toch? vindt u binnenkort op de site van uitgeverij Halewijn en het SRKK.

Bericht van Boven
In deze rubriek doen beroemdheden uit het verleden van zich spreken. Heiligen zijn immers een voorbeeld. Vandaag hoort u Christina de Wonderbare van Sint Truiden.

De Kerkstraat
Wat hebben de meeste dorpen en steden in Nederland gemeen? Een Kerkstraat. De Kerkstraat is de langste straat van Nederland, en wij koppelen ‘m aan elkaar. Vandaag ligt de Kerkstraat in Eemnes.

Gregoriaans ochtendgloren
Twaalf zingende monniken en een dichter luiden de lente in. Zaterdag 4 april is de dichter H.H. ter Balkt aanwezig bij het optreden van de gregoriaanse Schola Cantorum Karolus Magnus. ´s Ochtends om 6.30 uur loprn de zangers zingend door het bos naar de ruïnekapel bij St. Walrick. Ter Balkt vertelt over zijn ervaringen bij deze prille ochtend en leest te midden van de luidruchtige vogels enkele gedichten voor. Een fotoimpressie treft u hier en een YouTube-impressie hier.

Petrus
De Vlaming Geert Fierens is godsdienstleraar, maar meer en meer treedt hij op als acteur. Zijn Petrusevocatie ’Petrus, de rots op weg’ is een groot succes in Vlaanderen. Geert Fierens is al lang geboeid door de apostel Petrus. Petrus, de visser, die door Jezus bij zijn netten werd weggeroepen om zijn leerling te worden. Petrus, de rots, op wie Jezus zijn kerk wilde bouwen. Petrus, die Jezus drie keer verloochende maar na diens kruisiging en opstanding niet ophield over Jezus te spreken, die leiding gaf aan de vroegste christelijke gemeenschap en uiteindelijk in Rome gekruisigd werd. En nu – volgens de legende - de sleutelbewaarder van de hemel is. Geert Fierens speelt Petrus voor alle leeftijden. Voor kinderen en jongeren heeft hij een speciaal programma gemaakt met suggesties voor de verwerking thuis. Na het stuk is er alle gelegenheid tot napraten en uitwisseling.

Kloosterspoor
Erika Mannink en dito hond Dora kijken voor de laatste keer achterom. Wie kwamen ze de afgelopen maanden tegen en op welke plaatsen? Wat hoorde ze van de ene en hoe kwam dat weer ter sprake bij de volgende? Een nabeschouwing in wandelvorm - door de heerlijk zomerse lentelucht.