Omgaan met kritiek


Het Klooster, 8 maart 2009
Kritisch zijn kan geen kwaad, maar het kan ook doorslaan. Want kritiek kan opbouwend zijn en je verder helpen, maar juist ook afbreken… Als kritiek ongefundeerd blijkt, doorslaat in negativisme, als de ontvangende partij niet weerbaar is. Ingewikkeld dus.

Het Klooster is ook als podcast beschikbaar! Klik hier voor informatie.

Inhoud van Het Klooster

Marianne de Wolff
Niets is zo lastig als het geven en ontvangen van kritiek. Alleen al bij de gedachte aan kritiek, breekt veel mensen het angstzweet uit. Kritiek is eigenlijk een verzoek om verandering, maar vaak is de boodschap verhuld. Hoe ga je om met kritiek van familie, vrienden, collega’s en in de kerk? Marianne de Wolff is wetenschappelijk medewerker voor TNO Kwaliteit van leven. In haar boek Met alle respect, omgaan met kritiek gaat ze in op de communicatie: hoe het niet moet en hoe dan wel? Waarom is het zo moeilijk kritiek te geven of te ontvangen en wat zijn de valkuilen? Een apart hoofdstuk is gewijd aan kritiek in de kerk.

Boek:
- Met alle respect, omgaan met kritiek / Marianne de Wolff
  Uitg. De Vuurbaak (ISBN 9058040208)

Credo II
De geloofsbelijdenis van de katholieke Kerk is in 381 in Constantinopel op schrift gesteld. Bijna 1630 jaar later wordt het nog steeds in iedere eucharistieviering beleden. Wij leggen het credo voor aan katholieken: zij strepen zeven woorden of begrippen aan en vertellen daarbij wat deze woorden bij hen oproepen. Luister hier naar de zeven woorden van Francien van den Eijnde uit Beek en Donk.

Jan Derksen
U kent het wel, de verhalen over het korte lontje. Mensen die luidkeels staan te bellen in een volle lift, en je moet er vooral niks van zeggen. En een kleuterjuf die klaagt, dat ze vooral niets kritisch tegen de kinderen mag zeggen. De kleuters mokken, en de ouders komen later verhaal halen. Wat is er met ons aan de hand? Volgens hoogleraar klinische psychologie Jan Derksen worden we met zijn allen steeds narcistischer. Narcisme is de neiging, meer van jezelf uit te gaan. Normaal is er een evenwicht tussen gerichtheid op jezelf en gerichtheid op anderen en wat er in hen omgaat. De narcist is vooral bezig met eigen  wensen en behoeften, is ook tamelijk tevreden met zichzelf, er hoeft niet veel meer verbeterd of bijgeleerd te worden. Vertaald naar jongeren: goede cijfers, welvaart en geluk komen hen gewoon toe. Kritiek krijgen past niet in dat zelfbeeld. Derksen denkt, dat kinderen tegenwoordig teveel uit de wind worden gehouden. Hij spreekt over een achterbankgeneratie die overal met de auto heen wordt gebracht, mag winnen met Memory en van wie elke tekening de hemel in wordt geprezen. Maar nog meer hamert hij op het belang van een geslaagde hechting in het eerste levensjaar. In het contact tussen de baby en één of twee verzorgers ontstaat als het goed is een ‘veilige hechting’: het kind weet zich veilig omdat de ouders betrouwbaar zijn. Bovendien leert het zo jong als het is al om zich te richten op een ander. Maar als de verzorging door veel verschillende mensen is verdeeld (oma’s, oppasouders, créche) wordt die hechting te dun uitgesmeerd; je krijgt er zelfstandige, maar ook wat meer op zichzelf gefocuste kinderen van. Conclusie: het ouderschapsverlof mag wel wat royaler. In het belang van, uiteindelijk, ons allemaal. Want met narcisten is het niet makkelijk kersen eten.

Boek:
- Zijn we wel narcistisch genoeg? Over het ontstaan van onze lentecultuur... / Jan Derksen
  Uitg. PEN Tests Publishers (ISBN 978-90-805706-4-1)

Bericht van Boven
In deze rubriek doen beroemdheden uit het verleden van zich spreken. Heiligen zijn immers een voorbeeld. Vandaag hoort u de heilige Johannes de Deo.

De Kerkstraat
Wat hebben de meeste dorpen en steden in Nederland gemeen? Een Kerkstraat. De Kerkstraat is de langste straat van Nederland, en wij koppelen ‘m aan elkaar. Vandaag ligt de Kerkstraat in Haren.

De Muziek van…
Jac Goderie is van jongs af een liefhebber van film en begon zijn carrière in dienst bij bioscopen en vliegtuigmaatschappijen, om te adviseren welke films te programmeren. De passie voor films en alles wat daarbij hoort past ook bij Goderie als filmrecensent, uitgever van zijn eigen blad Preview en samensteller-presentator van het tv-programma Filmspot. Maar het is niet alleen film waar het in het leven van Jac. Goderie om draait: hij is secretaris van Run4Schools, dat zich inzet voor sportieve opvang in de gekleurde townships in Kaapstad.

Muziek:
- Träume / Janet Baker & Sir Adrian Boult
   cd Wagner/Strauss/Brahms (EMI CDC7478542)
- Wiegenlied / Elisabeth Schwarzkopf & George Szell
   cd Vier letzte Lieder (EMI CDC 7472762)
- Sister Moon / Sting
   cd Nothing like the sun (A&M 393912-2)

De Bunker
Zou jij Joodse onderduikers in je gezin opnemen, ook al zou dat betekenen dat je daarmee ook het leven van jezelf en je gezin in de waagschaal stelt? Zou je je man adviseren om zich aan te melden voor de Arbeiteinsatz om zodoende de druk voor jezelf en je kinderen te verlichten? En zou je als kind kunnen kiezen tussen je Joodse vriendinnetje en je vriendje wiens ouders NSB’ers zijn? Met deze dillema’s worden de bezoekers van De Bunker geconfronteerd. De Bunker is een rondreizende tentoonstelling van Stichting Anno die daarmee onder toevallige passanten de interesse wil wekken voor de Tweede Wereldoorlog. De Bunker staat momenteel nog in Amsterdam, maar trekt nog door de andere grote steden van het land.  


Kloosterspoor

De dichter Ida Gerhardt overleed op 15 augustus 1997 in Warnsveld, bij Zutphen. Op hoge leeftijd; ze was 92 jaar. Ze heeft veel sporen achtergelaten. In de herinnering van haar vrienden en naasten. Op papier; in dichtbundels en psalmvertalingen bijvoorbeeld, die ze met haar vriendin Marie van der Zeyde maakte. Maar ook op straat... Lees en luister hier verder.