Kleur

Het Klooster, 22 februari 2009
Bij ‘kleur’ denkt u vast niet aan ‘een eigenschap van licht die wordt bepaald door de samenstelling van de verschillende golflengtes waaruit dat licht bestaat’. Want dat is wel de definitie van kleur. Kleur speelt een grote rol in ons dagelijks leven: wat trek je aan, hoe kleurt de omgeving en het winterse verlangen naar de kleuren van de lente…Het Klooster is ook als podcast beschikbaar! Klik hier voor informatie. 

Inhoud van Het Klooster

Kim van der Leest
Kim van der Leest was als kind al gefascineerd door kleuren. Ze studeerde biologie, maar belandde in het bedrijfsleven. Tot ze op een dag besloot om voor zichzelf te beginnen met een projekt dat iets van al die drie dingen in zich heeft. Warm with senses zo heet haar bureau in Velp, dat interieuradviezen geeft aan scholen, kantoren en zelfs kerken. Centraal staat de gedachte, dat een mens beter werkt, creatief is of geneest in een ruimte waarin je je goed voelt. En kleuren spelen daarbij een belangrijke rol.
Vanuit de biologie is het allemaal te verklaren: rood valt ons op, het is de kleur van de bessen en vruchten die we vanaf het begin der tijden verzameld hebben, en die fel afstaken tegen hun groene achtergrond. Maar het is ook de kleur van bloed: alarm! Groen is de kleur waar we driekwart van het bestaan van de mensheid in hebben doorgebracht: daarin voelen we ons vertrouwd en veilig. Geel is een goede kleur voor keukens, het wekt de eetlust. Zulks in tegenstelling tot paars, dat we onder andere associeren met het hogere en het mysterieuze. Als je van die kennis gebruik maakt, kies je andere kleuren voor een mediabedrijf, waar mensen creatief moeten zijn, of een psychotherapiepraktijk waar de clienten zich veilig willen voelen.

Liturgische kleuren
Stel: je bent en priester en staat op zondagochtend voor je klerenkast. Wat trek je aan? Op welke dingen moet je letten? Welke kleuren passen bij de tijd van het jaar en welke stof is hip anno 2009? Voor dit soort vragen kun je bij Aart Stadelmaier terecht: directeur van het gelijknamige bedrijf dat handelt in kerkelijke textiel. Vorig jaar nog kleedde Stadelmaier de paus en zijn gevolg (ongeveer 3000 kledingstukken) voor het bezoek aan de Verenigde Staten. Wat weet Stadelmaier van kerkelijke kleuren? Stadelmaier: “Dat het er niet veel zijn. Groen, rood, wit en paars, maar daarbinnen kun je gelukkig eindeloos combineren. We kijken ook heel erg naar de persoon: wie is hij of zij, hoe is de bouw en hoe groot is de kerk waar hij of zij voorgaat? Dat zijn allemaal zaken die meespelen bij het kiezen van de kleding”.  Luister hier verder.

Robert Terwindt
‘Who’s afraid of red, yellow and blue’ is de titel van het beroemde schilderij van  Barnett Newman dat in het Stedelijk Museum in Amsterdam hangt en jaren geleden met messteken werd beschadigd. Wie is bang van  rood, geel en blauw? Kleuren kunnen veel met mensen doen. Kunstschilder Robert Terwindt heeft lange tijd afkeer gehad van de kleur geel maar inmiddels is die aversie voorbij. Robert Terwindt wist al op de middelbare school dat hij kunstschilder wilde worden, geïnspireerd door een oom die kunstschilder was. Hij ging naar de academie in Tilburg en leerde daar heel goed tekenen maar aan schilderen met olieverf werd  geen enkele aandacht besteed. Dat was juist wat hij het liefste wilde en zodra hij was afgestudeerd leerde hij het zichzelf. In het begin werkte hij in de stijl van Cobra, de kunststroming waartoe onder andere Karel Appel behoorde, maar gaandeweg vond hij zijn eigen stijl. Nu meer dan 40 jaar later is hij steeds figuratiever gaan schilderen en een kenmerk van hem is zijn expressieve kleurgebruik. Kleur is heel belangrijk in zijn leven, hij droomt zelfs in kleur. Luister hier verder naar Robert Terwindt.

Boek:
- Robert Terwindt, kunstcahier 1
  uitg. BnM uitgevers (ISBN 90-77907-14-9)

Bericht van Boven
In deze rubriek doen beroemdheden uit het verleden van zich spreken. Heiligen zijn immers een voorbeeld. Vandaag hoort u Margareta van Cortona.

De Kerkstraat
Wat hebben de meeste dorpen en steden in Nederland gemeen? Een Kerkstraat. De Kerkstraat is de langste straat van Nederland, en wij koppelen ‘m aan elkaar. Vandaag ligt de Kerkstraat in Weert.

De Muziek van…
Nog even en de tijd van bezinning breekt weer aan. De komende aswoensdag is de start van de vastentijd, de veertigdagentijd en in de vieringen op Radio 5 wordt er op een bijzondere manier bij stilgestaan. Aan de hand van de thema’s uit Op reis in het land van geloven, een cursus geloofsverdieping van het bisdom Haarlem-Amsterdam. Deze cursus is medegeschreven door Marcel Elsenaar, stafmedewerker van het dekenaat Amsterdam.

Muziek:
- Gabriel’s oboe / Ennio Morricone
   cd The Mission (Virgin 90567-2)
- Lied voor een gestorven kind / Vincello
   cd M’n 3 dochter liederen
- One / U2
   cd Achtung baby (Island 510347)

Carnaval in Boeskoolstad
Oldenzaal is dé carnavalsstad van Oost-Nederland. Ieder jaar trekt alleen al de Twentse carnavalsoptocht meer dan honderdduizend bezoekers. Dit jaar is het feest extra groot, de prins voelt zich naar horen zeggen zelfs koning, want carnaval wordt 55 jaar op straat gevierd in de Boeskoolstad (witte-kool-stad). Ter gelegenheid van dit jubileum is in Stadstheater De Bond een expositie ’55 jaar Carnaval in Oldenzaal’ ingericht. De tien Oldenzaalse carnavalsverenigingen die in de loop der 55 jaren als paddenstoelen uit de grond schoten vormen met hun aangeleverde 'kunstwerken' de kern van de expositie, aangevuld met kunstuitingen van individuele carnavalsvierders. Na carnaval wordt een deel van de kunstwerken overgebracht naar het nog te openen carnavalsmuseum De Hofnar, naast het Pelgrimmuseum in Oldenzaal.

De expositie is te bezichtigen tot en met dinsdag 24 februari 2009 van 9.00-17.00 uur in Stadstheater De Bond.

Kloosterspoor
Toch is het spannender zonder afspraak. De meeste Kloosterspoortrajecten zijn omhuld met geheimzinnige nevelen, net voor ze gemaakt worden. Ik weet de plek waar Dora en ik naartoe gaan - maar niet wie we tegenkomen. Dat kunnen kloosterlingen zijn, maar ook hun buren, of toevallige wandelaars in de nabijheid van een klooster of abdij. Het kan een plaats zijn waar ooit een Godshuis stond, een jongerenopvangcentrum in de geest van een religieuze Italiaan, een wandeling langs heilige plekken. Maar wie we daar tegenkomen, in welke ogen we later op de dag zullen kijken - dat is onbekend. Vandaag hebben we een afspraak, en wel met een stadsgids uit Zutphen. Zijn naam is Henk Demoed, en hij weet veel van de conventen die Zutphen ooit rijk was. Al snel kom ik erachter dat 'ie ook veel weet van het hondenpoepbeleid in de stad. De heer Demoed zit in de gemeenteraad en praat nota bene vanmiddag over het nieuwe, strengere beleid! Ik voel voor de zekerheid even aan het plastic zakje in mijn jaszak. Ja hoor, dat zit er nog... Luistert u naar een wandeling naar het Agnietenhof in de historische hanzestad Zutphen. Waar de stilte nog op je neervalt als je de poort binnenloopt. Als er tenminste geen brutale dagjesmensen luidkeels roepen hoe mooi de hofbewoners wel niet wonen...