Missie en krediet
Het Klooster, 26 oktober 2008
Het is Wereldmissiemaand en in ons radioklooster maken we ruimte voor deze thematiek, omdat missie en ontwikkelingshulp onlosmakelijk met onze traditie verbonden zijn, meer nog omdat telkens blijkt dat het hard nodig is. Ook al zouden we dat in deze tijden van de kredietcrisis misschien vergeten. En over die kredietcrisis, straks in het twee uur in alle nuchterheid meer…Inhoud van Het Klooster
René Grotenhuis
Missie heeft inmiddels een ouderwetse klank gekregen en is vervangen
door ontwikkelingssamenwerking maar ondersteuning van de allerarmsten is ook vandaag de dag noodzakelijk. Eind 1999 bundelden de katholieke organisaties Memisa, Mensen in Nood en Vastenaktie/Bilance hun krachten en ontstond de katholieke
ontwikkelingsorganisatie Cordaid. “Cordaid steunt mensen die geloof hebben in zichzelf en in de
toekomst, mensen die geloven dat het kan”, zo luidt de slogan van Cordaid in het tv-spotje. ‘Geloven dat het kan’ is ook de titel van het boek dat René Grotenhuis, algemeen
directeur van Cordaid, onlangs publiceerde. Het boek is geschreven uit verontwaardiging, zegt Grotenhuis in de inleiding. Verontwaardiging omdat we de schrikbarende armoede in de wereld niet meer
serieus wensen te nemen en er veel stemmen op gaan die de ontwikkelingssamenwerking willen afschaffen. René Grotenhuis reflecteert over de voorwaarden voor ontwikkelingssamenwerking en laat
zien op welke manieren ontwikkelingssamenwerking wel degelijk zin heeft. Luister hier naar meer van René Grotenhuis.Boek:
- Geloven dat het kan. Nieuwe perspectieven op ontwikkeling, macht en verandering / René Grotenhuis
uitg. Ten Have (ISBN 978 90 259 5942 5)
In soutane
Waarom zet iemand zijn gezondheid op het spel om het leed van melaatsen in
India te verzachten? Wat doet een missiezuster in een krot met een lekkend dak tussen de prostituees in Brazilië? Hoe brengt een missionaris het op om terug te keren naar het Afrikaanse land
waar hij voor een vuurpeloton heeft gestaan? Don en Jesse Goossens interviewden 15 oud-missionarissen die in de afgelopen eeuw werden uitgezonden naar Afrika, Azië en Latijns Amerika.
Paters, broeders en zusters die op uiteenlopende manieren hun lot verbonden aan dat van de armsten overal ter wereld. Gemeenschappelijk is hun betrokkenheid, en de flexibiliteit waarmee ze zich
aanpassen aan omstandigheden waarop je je nauwelijks kunt voorbereiden. Het zijn ook vaak doeners die, op verlof in Nederland, daar met enige verbazing de eindeloze discussies aanhoorden . Over
Vaticanum II bijvoorbeeld, dat zij in de missie al lang in praktijk brachten. Of zoals tegenwoordig, over de integratie van minderheden en de dialoog tussen culturen. Een terrein waar de
ervaring van missionarissen nog steeds heel bruikbaar is.Boek:
- In soutane op de motor. Verhalen van oud-missionarissen / Don en Jesse Goossens
uitg. Lemniscaat (ISBN 978 90 477 01248)
** Maak kans op een van de exemplaren die Het Klooster mag verloten! Stuur een e-mail naar de redactie. Winnaars krijgen automatisch bericht **
Hermien
BoudensHet afgelopen radioseizoen heeft u al kennis kunnen maken met de werkzaamheden van Hermien Boudens in het noord-oosten van Brazilië, het grootste katholieke land ter wereld. Ze werkt er ter ondersteuning van de parochianen in basisgemeenschappen, kleine groepen katholieken die elkaar opbouwen, steunen en verder helpen. Het gaat hierbij niet alleen om sociale cohesie, maar ook om geloofsopbouw. Onlangs was ze op vakantie in Apeldoorn, op rust komen bij haar ouders.
Bericht van Boven
In deze rubriek doen beroemdheden uit het verleden van zich spreken. Heiligen zijn immers een voorbeeld. Vandaag hoort u Judas Thaddeus over ons rookverbod.
De Kerkstraat
Wat hebben de meeste dorpen en steden in Nederland gemeen? Een Kerkstraat. De Kerkstraat is de langste straat van Nederland, en wij koppelen ‘m aan elkaar. Vandaag ligt de Kerkstraat in Coevorden.
Romantische
landschappen“Voor onze heren kunstcritici zijn onze Germaanse zon, maan, meren en rivieren niet genoeg. Als het gaat om verheven kunst en om schoonheid moet het allemaal Italiaans zijn”. Met deze woorden zette de duitse schilder Caspar David Friedrich zich af tegen zijn tijdgenoten, en ontwikkelde een unieke eigen stijl vol religieuze symboliek. In de Hermitage in Amsterdam zijn tot midden januari 8 werken van Friedrich te zien, omringd door tijdgenoten en navolgers, allemaal uit de collectie van het Hermitage Museum in St. Petersburg.
De tentoonstelling Caspar David Friedrich en het Duitse romantische landschap is tot en met 18 januari 2009 te zien in de Hermitage in Amsterdam.
De Muziek van...
"De kredietcrisis is zo slecht nog niet voor de moraal in
Nederland". Dat althans is de mening van econoom en hoogleraar Arjo Klamer. Klamer, werkzaam als docent
culturele economie aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam, vindt dat de crisis de Nederlanders leert dat geld niet zaligmakend is. "Het altijd maar zoeken naar meer geld en een grotere
beloning, waarbij de belangen van anderen uit het oog worden verloren, wordt dus een keer afgestraft," aldus Klamer. Is muziek dan iets wat wel zaligmakend is? Volgens Klamer wel:
hij spreekt hier ook over tijdens colleges in Deventer waar hij drie jaar geleden de Academia Vitae, de universiteit voor verdieping, oprichtte. "Een soort hedendaags klooster", zegt
Klamer zelf. Daarnaast is Arjo Klamer ook een regelmatig spreker in protestantse gemeentes. Veelzijdig dus. Dat vinden we ook terug in zijn muziekkeuze, want Klamer springt van Rossini en Richard
Strauss moeiteloos over naar Pink Floyd.Muziek:
- Time / Pink Floyd
cd The dark side of the moon (Harvest CDP 7460012)
- Agnus Dei / Maria Luce Dias
cd Petite messe solennelle (Acrobaleno AAOC94292)
- Im Abendrot / Jessye Norman
cd Letzte Lieder (Philips 4110522)
Het Kloosterspoor
Dat weer... Het kan wel eens tegenzitten. Doen Dora
en ik vol enthousiasme een serie langs en door begijnhoven - en dan regent het bijna voortdurend. Het regent in Gent. Wel weer een mooie
woordcombinatie, maar jammer dat werkelijk alle opgenomen buitenwoorden vergezeld gaan van paraplugetik. Gelukkig konden we hier en daar naar binnen. Zoals vandaag. Bij Martien. Wat een
belevenis, rond te kijken in een eeuwenoud begijnenhuisje waar de tijd stil lijkt te hebben gestaan. Waar de geschiedenis is afgestoft, aan alle kanten in ere wordt gehouden. Martien
leidt ons rond langs haar verzameling en laat zich zo nu en dan ontvallen wat er volgens haar nog aan ontbreekt en hoe ontzettend graag ze dat 'zou willen bekomen'. Zo verandert ons
Kloosterspoor in een heuse advertentie-rubriek.
Een schapraai. Da's nog wel haar grootste wens. Een provisiekast, waar de begijnen vroeger aan aten. Ieder voor zich. Een prachtig beeld om je voor te stellen. Er staat nog een schapraai in het groothuis, waar Tine de Moor en Cécile van Ooteghem me mee naartoe nemen. Nog één keer verliezen we ons deze week in een wereld van verbonden vrouwen, die zowel bezig waren met religie als de werkelijkheid van alledag. Die kinderen onderwezen, steun gaven waar dat nodig was, die als de voorlopers van de thuisverpleegkundigen en vroedvrouwen kunnen worden gezien.
Het hilarisch gedicht dat u in deze aflevering kunt horen, is geschreven door Clinge Doorenbos, en geciteerd uit Van der Beghinenlande tot Begijnhof - de geschiedenis van het Amsterdams Begijnhof van 1307 tot heden door Ger van Dijk. Veel dank aan Tine de Moor, Cécile van Ooteghem, Ger van Dijk en Martien voor hun kundig commentaar!
U kunt hier luisteren naar alle afleveringen van dit kloosterspoor door begijnhoven.
Foto (vlnr): Cécile van Ooteghem, Martien en Tine de Moor
Dat weer... Het kan wel eens tegenzitten. Doen Dora
en ik vol enthousiasme een serie langs en door begijnhoven - en dan regent het bijna voortdurend. Het regent in Gent. Wel weer een mooie
woordcombinatie, maar jammer dat werkelijk alle opgenomen buitenwoorden vergezeld gaan van paraplugetik. Gelukkig konden we hier en daar naar binnen. Zoals vandaag. Bij Martien. Wat een
belevenis, rond te kijken in een eeuwenoud begijnenhuisje waar de tijd stil lijkt te hebben gestaan. Waar de geschiedenis is afgestoft, aan alle kanten in ere wordt gehouden. Martien
leidt ons rond langs haar verzameling en laat zich zo nu en dan ontvallen wat er volgens haar nog aan ontbreekt en hoe ontzettend graag ze dat 'zou willen bekomen'. Zo verandert ons
Kloosterspoor in een heuse advertentie-rubriek.Een schapraai. Da's nog wel haar grootste wens. Een provisiekast, waar de begijnen vroeger aan aten. Ieder voor zich. Een prachtig beeld om je voor te stellen. Er staat nog een schapraai in het groothuis, waar Tine de Moor en Cécile van Ooteghem me mee naartoe nemen. Nog één keer verliezen we ons deze week in een wereld van verbonden vrouwen, die zowel bezig waren met religie als de werkelijkheid van alledag. Die kinderen onderwezen, steun gaven waar dat nodig was, die als de voorlopers van de thuisverpleegkundigen en vroedvrouwen kunnen worden gezien.
Het hilarisch gedicht dat u in deze aflevering kunt horen, is geschreven door Clinge Doorenbos, en geciteerd uit Van der Beghinenlande tot Begijnhof - de geschiedenis van het Amsterdams Begijnhof van 1307 tot heden door Ger van Dijk. Veel dank aan Tine de Moor, Cécile van Ooteghem, Ger van Dijk en Martien voor hun kundig commentaar!
U kunt hier luisteren naar alle afleveringen van dit kloosterspoor door begijnhoven.
Foto (vlnr): Cécile van Ooteghem, Martien en Tine de Moor


