Beter een goede buur?

Het Klooster, 28 september 2008
Beter een goede buur dan een verre vriend. Een oud spreekwoord, maar toch hoor je tegenwoordig veel over buren die elkaar niet meer kennen. Om het burengevoel te stimuleren is er vorige week een nationale burendag gehouden en in de Euregio langs de oostgrens van ons land is afgelopen dinsdag zelfs een heuse burenkrant verschenen.

Inhoud van Het Klooster

Inclusieve buurt
In Almere wordt op dit moment hard gewerkt aan een buurtproject waar verschillende mensen bewust samen wonen en werken: de zogenaamde inclusieve buurt. Dit is een buurt waar ouderen, jongeren, en mensen met of zonder een verstandelijke beperking wonen. De nadruk ligt in deze buurt vooral op de sociale hulp die de buren elkaar kunnen bieden, zoals het helpen met boodschappen doen, koken of het bezoeken van een evenement.
Katja Moesker is projectleider van de inclusieve buurt: “Via Triade, een zorginstelling in Almere, kregen we in de gaten dat er veel animo is voor een zogenaamde inclusieve buurt. Die interesse hoeft niet alleen uit de hoek te komen van mensen met een beperking en de kring rondom hen. Het zijn ook vaak mensen die de voordelen zien van een buurt met een hoog sociaal gehalte”. Astrid Blenderman ziet haar zoon Niels (24) met een verstandelijke handicap graag wonen in deze inclusieve buurt: “Het wordt op een gegeven moment toch tijd dat hij op zichzelf gaat wonen; dat wil hij overigens zelf ook graag. In die buurt heb je als ouders toch ook de zekerheid dat er op hem gelet wordt, terwijl hij toch ruimte voor zichzelf heeft. Dat is erg prettig”.

Foto (vlnr): van links naar rechts: Florian Haeck, kunstenaar en begeleider van Niels die naast hem staat, moeder Astrid en Katja Moesker voor de mogelijke locatie van de Inclusieve Buurt in Almere.

Zonder buren
Soms woon je zó ver van je buren af, dat je ze nauwelijks meer zo kunt noemen. Harry en Veronica Hoek verhuisden achttien jaar geleden naar het voormalige jachthuis van Slot Zeist. Een afgelegen plek, vlak langs het spoor, waar twee keer per jaar -en alleen voor prins Hendrik- de Koninklijke trein stilhield.

Erica van de Cauter
Deze zomer zocht Kruispunt-collega Leo Fijen kloosterlingen op die spirituele leiders van onze tijd genoemd kunnen worden. Vandaag praat hij met Erica van de Cauter,  benedictines van een klein klooster in Schoten, vlakbij Antwerpen. Van de Cauter was jarenlang directeur van een grote middelbare school. Ze trad in toen ze 24 was, ze wordt in december 75. Er wonen nog 14 zusters in de priorij, de oudste is 88. Het zijn allemaal zusters op leeftijd, maar stuk voor stuk zijn ze jong van geest…

Meer over de kloosterkalender vindt u hier.

Bericht van Boven
In deze rubriek doen beroemdheden uit het verleden van zich spreken. Heiligen zijn immers een voorbeeld. Vandaag Hildegard van Bingen en haar buurman Hieronymus.

De Kerkstraat
Wat hebben de meeste dorpen en steden in Nederland gemeen? Een Kerkstraat. De Kerkstraat is de langste straat van Nederland, en wij koppelen ‘m aan elkaar. Vandaag ligt de Kerkstraat in Vollenhove.

Gelukzoekers
“Het was zo stil dat als er een mug langsvloog, dan dacht ik: hé, ik hoor wat”. Dat vertelt een Chinese over haar eerste dagen als getrouwde vrouw in Nederland. Alleen in een vreemd pakhuis waar je de taal niet spreekt en de borden niet kunt lezen. De nieuwe echtgenoot is naar zijn werk en het duurt nog een maand of 8 voor je aan de beurt bent bij de inburgering. Het zijn geen vrolijke verhalen die de Rotterdamse psychologe Joke van der Zwaard optekende bij zo’n tweehonderd vrouwelijke huwelijksmigranten of ‘importbruiden’, zoals we ze ook wel noemen. “Gelukzoekers” wordt daar vaak misprijzend aan toe gevoegd. Maar wie zoekt er nu niet naar geluk, vroeg Van der Zwaard zich af. Daarom gaf ze het boek waarin ze haar bevindingen weergeeft, die titel. Er komt een ander beeld in naar voren dan dat van de passieve, kortgehouden analfabete waarover het in de inburgeringsdiscussie zo vaak ging. Om te beginnen trouwt de helft van de importbruiden met een autochtone Nederlander. Deze vrouwen komen vaak uit Oost Europa, ook wel uit Thailand of Brazilië en ze zijn nogal eens hoger opgeleid dan hun nieuwe echtgenoot. Maar daar hebben ze weinig aan, want de buitenlandse opleiding wordt hier niet erkend en een korte bijspijkercursus is er niet. Voor Turkse en Marokkaanse bruiden ligt het in zoverre anders, dat zij in elk geval hun schoonfamilie om zich heen hebben. Voor sommigen een steun, voor anderen een rem. In dat laatste geval is het verplichte inburgeren althans een begin.

**Maak kans op het boek van Joke van der Zwaard: stuur een e-mail naar de redactie. Winnaars krijgen bericht.**

Boek:
- Gelukzoekers. Vrouwelijke huwelijksmigranten in Nederland / Joke van der Zwaard  
   uitg. Artemis (ISBN 978-90-472-0048-2  )

De Muziek van…
Eind mei/begin juni van dit jaar was er in Ravenstein het Nederlands Gregoriaans Festival, met onder meer een open podium voor Gregoriaanse koren. Eén van de verrassingen was een kort optreden van Servaas van der Mullen. Hij zong in zijn eentje twee gregoriaanse gezangen en begeleidde en omspeelde zichzelf op de altviool. Vioolleraar is hij in Utrecht, en speciaal voor Het klooster speelde en zong hij nog graag wat gregoriaans. Voor Het Klooster zong en omspeelde hij de communio Cantate Domino en het Alleluia Domine exaudi. Verder klinkt een eigen opname van Roemeense volksmuziek, die hij een tijd lang speelde in het ensemble Hai Mindruto (Kom, geliefde): een Geampara, een snelle dans in 7/16e maatsoort; en tenslotte Salut, Dâme Sainte van Francis Poulenc ( Nederlands Kamerkoor o.l.v. Eric Ericson; CD Francis Poulenc – Sacred Choral Music – GLOBE GLO 5185)

Kloosterspoor
"Je hebt van die mensen die ontzettend veel weten. Ria van der Meer uit Delft is daar een van. Terwijl we door het Prinsenhof dwalen, vertelt ze het ene detail na het andere - moeiteloos heen en weer springend tussen de verschillende eeuwen. Zowel over de periode dat het Sint Agathaklooster er gevestigd zat, als over de tijden toen Willem van Oranje hof hield in het statige gebouw. En dan heeft ze ook nog verstand van wiskunde! Hoe de oude kloostersferen van het Prinsenhof weer tot leven komen en wat er te vertellen valt over het Bagijnhof (let op: 'bagijn' en niet 'begijn', dat is iets Delfts) - u hoort het in deze aflevering van het Kloosterspoor.”