Help! Stress met Kerst?
Het Klooster, 23 december 2007
De stress slaat toe. Nog snel inkopen doen, want, oh nee!, de meeste winkels zijn op kerstavond ál om 17.00 uur gesloten. En: wát doen we aan, welke viering zullen we bezoeker en zijn alle gasten uitgenodigd? Tussen de kerstdrukte op zoek naar rust. Gaat u mee?
Inhoud van Het Klooster
Kerststress
- Wim Neid (foto RKK)
Kerstmis is een drukke tijd voor de horeca. Als mensen gaan uit eten, zijn de verwachtingen hooggespannen. Het kerstdiner moet bijzonder zijn. Levert dat spanning op voor de koks? Wim Neid is een van die koks die in touw is met de kerst. Voor hem valt het wel mee met de stress, zo vertelt hij. En dat heeft te maken met de bijzondere betekenis van Kerstmis, zegt hij.
- Paul Tervoort pr.
Ook pastoor Paul Tervoort geniet van de drukte rond Kerst. Hij viert het feest voor het eerst in zijn nieuwe parochieverband in Noord-Twente, zelfs met een Kerstnachtmis om 05.00 uur. In een volle Pancratiuskerk van Tubbergen. Met het brevier en de rust van de O-Antifonen komt hij deze bijzondere tijd goed door.
- Slagerij De Leeuw
En voor de slagerij van Fred en Jolanda de Leeuw in Amsterdam is het topdrukte. Dezer dagen is het bij de klanten hectisch: lange rijen wachten soms tot op het trottoir. Hoe voelt dat achter de toonbank? Verkoopster Margriet Vlaming en slager Arno Veenhof hebben er zin in en houden de klanten rustig met... een plakje ham...
Werkplaats
- In de abdij... (foto RKK)
In de Werkplaats voor de Ziel gaat het over kloosterretraites, ook wel bezinningsdagen genoemd. In de drukke dagen rond kerst kiezen steeds meer mensen ervoor om de boel de boel te laten en het klooster in te gaan voor rust en stilte. Wat vinden deze mensen daar precies? En wat beweegt ze om juist naar een klooster of abdij toe te gaan? In de abdij van Berne in Heeswijk-Dinther, waar ook van dit soort bezinningsdagen worden georganiseerd vertellen de broeders Frank Kazenbroot en Bernard Kersten over de retraites, en ook Hennemieke Eenhoorn: zij volgde een retraite in de abdij.
Bericht van Boven
Een opvallend geluid van Boven: iemand die zegt 'niet heilig' te zijn, maar vooral ook iemand die niet vatbaar is voor kerststress en misschien
wel daarom heilig is verklaard. Wie dit is? Luister zelf naar een nieuw Bericht van Boven!
Wittem
- Iconenschilders Marlies Lambremont
en Friedel Kicken (foto RKK)
Adres:
Klooster Wittem
Wittemer Allee 32 Wittem
043 – 4501741
De Muziek van...
- Jan Böhmer pr. (foto RKK)
Jan Böhmer (80) is emeritus-priester én musicus. Voorgaan in de liturgie dat laat zijn gezondheid niet meer zo toe, maar met muziek is hij nog volop bezig. Hij heeft in eigen beheer al verschillende bundels uitgegeven om zangers en spelers in de liturgie van dienst te zijn met goede, maar niet te moeilijke muziek. Voor een deel zettingen van bestaande en gekende melodieën, maar zijn meer recente uitgaven zijn eigen toonzettingen. Zoals ‘Graduale – Nederlands – Propriumgezangen voor zon- en feestdagen’; met als uitgangspunt de officiële Nederlandse teksten van het Romeins Missaal. Jan Böhmer vindt het belangrijk dat die teksten op muziek voorhanden zijn. Zo kunnen bij de lezingen van alle zondagen de gezangen worden gezongen die daarbij horen. Rijk wordt hij er zeker niet van. Hij wil met zijn werk een dienst bewijzen aan de liturgisch-muzikale praktijk.
Muziek:
- Une Cantate de Noël / Choeur et orchestre National o.l.v. Jean Martinon
CD Honneger (EMI Classics CDM 7 63944 2)
- Naar U gaat mijn verlangen / Koren o.l.v. Tom Löwenthal
(Mirasound/Stichting Leerhuis & Liturgie 399296)
Informatie over de composities en bewerkingen van Jan Böhmer:
PA-MU-SE (Pastoral Music Service)
Abersland 1315
6605 MK Wijchen
Kloosterspoor
- Missiehuis Teteringen
Het is koud, bitterkoud, als Dora en ik de oprijlaan van het Missiehuis in Teteringen inlopen. "Het is verboden hier uw hond uit te laten", staat op een bordje bij de weg. Oef, dat begint al goed... Aangezien Dora niet uitgelaten wordt maar medewerking verleent aan een radioprogramma wandelen we door. De statige grijze voorgevel wordt groter en groter. Ongeveer honderd meter voor de ingang - ik zie in de verte al een kerstkrans op de deur hangen - splitst de weg zich en worden automobilisten gemaand langzaam te rijden. We lopen linksom en komen uit bij de trap van de entree. De prior van de gemeenschap der Benedictijnen in het huis had al gewaarschuwd; omdat het een monument is mogen er geen namen bij de voordeur. Pas als je naar binnen loopt zie je namen en bellen. F. Huiting staat er naast zijn bel, hij heet Frans. Al direct zie ik aan zijn blik dat de Missiehuisbewoners geen honden gewend zijn. Gelukkig kan Dora wel even in het voorportaal wachten. "Ik begrijp waarover u wilt praten," spreekt de prior cryptisch. En eenmaal in zijn appartement met uitzicht op een golfbaan in wording gezeten beginnen we ons gesprek. Had zijn gemeenschap van broeders de komst van Muskens voorzien? Hoe reageerden ze op het bericht? Wat voor woonruimte krijgt de bisschop en hoe is dat besloten? Gaan er dingen veranderen bij de Benedictijnen? Dit en meer bespreken we aan de tafel van Frans Huiting terwijl Dora beneden trouw ligt te wachten onder het rijtje bellen. Een kijkje in een moderne gemeenschap met klassieke waarden. Een gesprek met een wijs man.