Ons dagelijks brood
Het Klooster, 25 maart 2007
In de vastenserie over het Onze Vader deze uitzending de bede Geef ons heden ons dagelijks brood. Op bezoek bij de zusters van St. Jan in Enschede, die leven van de goedheid van
anderen, en een reportage uit het Volksbuurtmuseum Wijk C in Utrecht. Ook een portret van bakker in ruste Kees Kortleve uit Zeewolde, Naar Buiten in de tuinen van kasteel De Haar en
een rondleiding langs 72 taferelen van de Mattäuspassion in Weert.
Inhoud van Het Klooster
Dagelijks Brood
- zr. Marie, zr. Maria Johanna en zr. Maria
(foto RKK)
(foto Volksbuurtmuseum Wijk C)
Dat dagelijks brood, dat is er niet zomaar. Zeker als je zo’n vijftig jaar teruggaat in de tijd, dan was dat brood iets waar keihard voor gewerkt moest worden – niet in de laatste plaats door de bakker zelf. In het Volksbuurtmuseum Wijk C in Utrecht loopt de tentoonstelling Bakkersverhalen: de geschiedenis van Utrechtse bakkers tussen 1798 en 1950. Er is een compleet bakkersinterieur uit de jaren ’20 van de vorige eeuw. In een tweede zaal zijn foto’s en bakkersattributen te zien uit de afgelopen twee eeuwen, en wat vooral indruk maakt is de hardheid van het bakkersbestaan in die tijd. Werkweken van 90 uur waren niet ongebruikelijk.- De tentoonstelling Bakkersverhalen. De geschiedenis van Utrechtse bakkers tussen 1798 en 1950 is nog tot 27 april te zien in het Volksbuurtmuseum Wijk C, van di. t/m zo. van 11.00 tot 17.00 uur. Adres: Waterstraat 27 in Utrecht.
- Kees Kortleve (foto RKK)
Kees Kortleve, bijna 60, zat 44 jaar in het bakkersvak. Hij begon in de bakkerij van zijn vader, de laatste twintig jaar runde hij zijn eigen brood- en banketbakkerij in Zeewolde. Eind 2006 verkocht hij de tent. Het was hard werken, zeker in het begin, maar daar wordt een mens nooit slechter van, zegt hij. Geef ons heden ons dagelijks brood spreekt hem zeker aan. Kees Kortleve gaf het brood (en het gebak) dat hij bakte voor een deel echt weg: o.a. aan het opvangcentrum van de Rotterdamse Pauluskerk, waar hij toevallig contact mee had. “De warenwet was er misschien niet blij mee, maar dat mensen uit de afvalbak eten, is ook niet in de haak in een land, waar armoede eigenlijk niet zou mogen bestaan!”
Naar buiten!
Kasteel de Haar wordt in 1391 voor het eerst genoemd. Na de middeleeuwen raakt het kasteel in verval, maar baron Etienne van Zuylen van Nijevelt besloot in 1890 de
voorouderlijke behuizing in grootste stijl te laten restaureren door architect Pierre Cuypers, en het resultaat ervan valt nu te bezichtigen. Voor informatie over het kasteel, de activiteiten en
de tuinen zie de site van het kasteel.
Ralf Bodelier
Onze columnist neemt op zijn eigen manier de vijftigste verjaardag van de Europese Unie onder de loep. Reden voor een feestje én voor bezorgdheid.
- Ralf Bodelier volgde een lerarenopleiding geschiedenis en studeerde theologie aan de Universiteit van Tilburg. Twaalf jaar was Bodelier docent aan de Academie voor Journalistiek in
Tilburg. Sinds 1998 is hij mede-eigenaar van journalistiek bureau Words Unlimited en schrijft onder meer voor De Volkskrant, Filosofie Magazine, Vrij Nederland en Intermediair.
- Greet Boekholt in Weert (foto RKK)
Passie
Kunstenares Greet Boekholt-van den Berg (1939) werkt vooral met textiel. Naast grote wandkleden maakt ze de laatste jaren kleine werken, waarbij ze naast textiel ook tekenstift, fotografie en
acryl toepast. Haar werken hebben veelal een spirituele inhoud. De kringloop van het leven is een steeds terugkerend thema in haar werk. In Passie ziet u 72 werken van haar hand,
waarin zij de Matthäuspassion verbeeldt
- Tot 15 april is in het gemeentemuseum in Weert, locatie Jacob van Horne, de tentoonstelling ‘Passie’ te zien. Het
adres: Markt 7 in Weert.
De Muziek van…
Hedwig Mensink is pastoraal werkster in 10 parochies tussen Utrecht en Amsterdam. "Ik ben dat geworden voor God en de mensen, niet om een soort manager te zijn", zegt ze. Nabij zijn, direct
contact met de mensen, horen wat hen beweegt en benauwt - daar gaat het toch om in het pastoraat. Gelukkig vindt ze dat aspect als jongerenpastor en catecheet op drie katholieke
basisscholen in Maarssenbroek, wat ze al deed vóór ze 'manager' werd. Ze vertelt er over naar aanleiding van De Onderstroom van Stef Bos. Regels uit het lied van Bos heeft
ze gebruikt als uitgangspunt voor een schilderij, dat in haar woning boven de bank hangt:
- Hedwig Mensink met Onderstroom (foto RKK)
De golven zijn de dagen
de dagen van het jaar
het lijkt of zij vertellen
hoe het ons vergaat
maar de onderstroom
die niemand ziet
bepaalt de richting
op elk gebied
(Stef Bos)
Zelf maakt ze contact met die onderstroom op een heel creatieve wijze: via de dans, die ze beoefent tijdens haar geestelijke begeleiding bij Riëtte Beurmanjer en als flamencodanser.
En via tekenen en schilderen.
- Zwart als fluweel (foto RKK)
Elders in haar huis hangt een schilderij dat ze maakte naar aanleiding van "Negro como el terciopelo" (zwart als fluweel) - flamencomuziek van Enrique Morente. Het mooie van flamenco is dat het alle mogelijke emoties weergeeft en met elkaar verbindt. En dat zijn wij Hollanders niet zo gewend.
Muziek:
- De onderstroom / Stef Bos
cd Het beste van Stef Bos - KHM 42102
- Negro como el terciopelo / Enrique Morente
cd Campo del Principe - Mercury 0044001 798825
Overige muziek
- Chimurenga Soul / Netsayi
World Connection - WC43065
Netsayi treedt donderdag op in de Sugarfactory in Amsterdam.
