Wereldmissiedag
Het klooster, 22 oktober 2006
Voor katholieken is oktober behalve Mariamaand ook missiemaand. Allerlei activiteiten en materialen worden aangeboden door Missio, de Pauselijke Missiewerken Nederland, om
geld in te zamelen en bewustwording tot stand te brengen voor de situatie van de kerken in de armste landen van de wereld. Over missie in deze tijd komen op deze Wereldmissiedag twee
ervaringsdeskundigen aan het woord: Bisschop Muskens en de directeur van Missio, Ben Pex.
Maar er is nog veel meer, dat u niet mag missen in Het Klooster van vandaag.
Het eerste Kloosteruur
Het Zondaggevoel
Wekelijks beginnen we sinds kort Het Klooster met een persoonlijke ontboezeming over het gevoel van de zondag. Naar de kerk gaan is niet meer zo vanzelfsprekend als vroeger, zegt de anonieme
Kloostergast van vandaag. Misschien moeten pastoors en dominees wat meer aan de weg timmeren om de kerken vol te laten stromen?
Missie- en Zendingskalender 2007
Uw koninkrijk kome – de spiritualiteit van Wisnu Sasongko. Prachtige kunstwerken van deze Javaanse schilder
bepalen het uiterlijk van de kalender. Een gezamenlijke uitgave van de Nederlandse Zendingsraad en CMC Mensen met een Missie. In de kalender willen de uitgevers laten zien christen in het
Zuiden hun geloof beleven. "Het is al lang geleden dat Indonesië centraal stond in de Missie- en Zendingskalender",
erkent de redactie. "Terwijl toch in ons land veel mensen een warme band hebben met dit prachtige land. Verder zijn menselijke betrokkenheid en vriendschappen met de mensen daar niet zelden via
kerk of ontwikkelingswerk ontstaan."
Wisnu Sasongko: "Waar bent u god? Mensen hebben u op verlerlei wijze en langs verlei wegen gezocht. Tot mij bent u gekomen. U hebt mij licht gegeven."
(foto: Het Klooster - van Missie- en Zendingskalender 2007)
Mgr. Muskens woonde en werkte een tijdlang in Indonesië. Hij schreef het voorwoord in de missiekalender. En hij is blij met deze extra aandacht voor dat byzondere land, vooral vanuit spiritualiteit en geloof, vertelt hij aan Kitty Mul. Naast de schilderijen bevat de kalender veel informatie over religies en culturen daar.
Wereldmissiedag
Voor de tachtigste keer wordt Wereldmissiedag dit jaar gehouden. Voor Missio – de Pauselijke Missiewerken Nederland – is het deze week topdrukte, vertelt Ben Pex. Hij is directeur
van Missio en was zelf jarenlang als Missionaris van Mill Hill werkzaam in Pakistan. De hele maand oktober zijn er her
en der activiteiten om geld in te zamelen en aandacht te vragen voor kerken de ‘1100 armste parochies van de wereld’. Het accent ligt op de afgelopen week, met Wereldmissiedag voor
de Kinderen en vandaag de ‘gewone’ Wereldmissiedag.
Ben Pex (foto: Missio)
In de campagne staan dit jaar geloofsgemeenschappen in Noord-Oost Brazilië model voor de projecten die Missio steunt. Een gebied dat kampt met grote droogte, beschrijft Ben Pex. De mensen zijn er arm, maar het is indrukwekkend hoe ze elkaar vasthouden en toch hoopvol de toekomst tegemoet gaan. Priesters zijn er - net als in ons land - in verhouding weinig en ze moeten hun aandacht verdelen over tientallen kleine parochies. Missio ondersteunt de toerusting van de vele vrijwilligers die er met veel inzet voor zorgen dat mensen samen blijven komen om te vieren, katechese te krijgen, elkaar te bemoedigen. Tegelijk is er de zorg voor de medemens, want van troost en praten alleen blijf je niet in leven. Met name de opvang van straatkinderen heeft prioriteit.
Het Monnikenspoor
Hij werkt al vanaf 1969 bij de gemeente Oldenzaal, stadshistoricus Jos Oude Essink Nijhuis. Vanmiddag neemt hij Erika Mannink en wandelhond Dora
verder mee langs de route van Norbertijner monniken, die eeuwen geleden ieder jaar weer van Clarholz naar Vollenhove afreisden om de pacht te innen. Ze starten waar ze vorige week gebleven
waren: in de indrukwekkende Plechelmusbasiliek. Vandaar volgt een wandeling door de binnenstad, waar niet heel veel meer intact is van die middeleeuwse situatie, maar waar wel een poging is
gedaan om aan te geven in het 21e eeuwse winkelcentrum, waar bv. ooit het Agnesklooster stond. De oude kloosterput is er trouwens nog wel.
Waterput Agnesklooster Oldenzaal
(foto: Gemente Oldenzaal)
Hoe precies de route is geweest van de monniken – dat is niet meer precies te achterhalen. Maar een aantal dingen is wel duidelijk: De tocht was niet zonder
gevaar!
Mocht u (met minimaal risico thans) het Monnikenspoor willen wandelen, dan is er de mogelijkheid om dit zo nu en dan met een hoofdtelefoon op te doen en iets te vernemen over de achtergrond van
de plek waar u bent. Via de wandelsite van de KRO kunt u inmiddels het geluid bij het station in Oldenzaal
beluisteren, en ook tekst en muziek die bij de kloosterput van Sibculo horen. Dit alles is downloadbaar op uw eigen I-pod. U moet dan wél lid zijn van KRO Wandelen. De route van het
Monnikenspoor vindt u in ANWB-toeractief.
Erika Mannink en wandelhond Dora
(foto: Het Klooster)
het tweede Kloosteruur
Ralf bodelier
Wereldmissiedag roept bij onze columnist niet meer in eerste instantie het beeld op van hele horden frisse paters en zusters. Wel maakt hij zich
zorgen, of westerlingen weten wat hen te wachten staat, als die zich willen inzetten in ontwikkelingslanden met hun heel andere culturen. Bv. de Afrikaanse Voodoo-rituelen, zoals
beschreven in "Het land van Legba" van Marnel Breure.
Wilma en Jeroen Altena
"Wat doe je eigenlijk in de kerk, als je de preek toch niet snapt?'' En: 'kan dat kind niet stilzitten?'
Dat soort vragen kan je naar jehoofd krijgen als iemand met een verstandelijke beperking meeneemt naar de kerk. Wilma Altena heeft zich er nooit door laten afschrikken. Sinds haar jongste zoon
Jeroen een hersenbeschadiging opliep door de gevolgen van epilepsie, strijdt ze onvermoeibaar om de kerk toegankelijker te maken voor deze groep mensen. Ze kreeg er in 1996 al de Marga
Klompéprijs voor. Eén van de dingen die ze samen met andere betrokkenen van de grond tilde is de jaarlijkse ontmoetingsdag voor mensen met een verstandelijke beperking. Op 11 november
is het weer zover, in Assen.
Wat beweegt Wilma, dat ze alweer zoveel jaren actief is in de werkgroep Kerken & Mensen met een
Verstandelijke Handicap? En wat vindt Jeroen er eigenlijk van? Edith Boeker ging naar Wolvega om het ze te vragen.
Wilma en Jeroen Altena (foto: Fam. Altena)
Interreligieuze Werkplaats
Greco Idema is coördinator van de Stichting Interreligieuze Dialoog. Een stichting met een eigen site, maar daarnaast bleek er
behoefte aan nog een plek, waar mensen meer de ruimte krijgen om elkaar te ontmoeten rond vraagstukken die te maken hebben met het gesprek tussen de verschillende religies en culturen die onze
samenleving inmiddels rijk is. Idema heeft er voor gezorgd dat dat kan en bouwde de site interreligieuze-werkplaats.
“Let op het streepje!”, waarschuwt Greco.
Greco Idema (foto: Het Klooster)
Een interactieve site, waar artikelen over deze materie te downloaden zijn, bezoekers ook zelf hun bijdrage kunnen leveren (na fiat van de webmaster en zijn achterban), een database van ter zake deskundigen langzaam van de grond komt en waar een agenda te vinden is van dingen die gebeuren op interreligieus gebied. Kitty Mul liet zich door Greco Idema rondleiden op de nieuwe site, die al wel on line is, maar op vrijdag 27 oktober officieel wordt gepresenteerd tijdens een studiedag in de aula van de Radbouduniversiteit in Nijmegen met als thema: De toekomst van interreligieus Nederland. Sprekers zijn Paul Scheffers, Manuela Kalsky en Mohamed Ajouaou.
De dierbare muziek van theoloog Marcel Poorthuis
(foto: RKK)
Marcel Poorthuis studeerde vanaf 1973 theologie met als hoofdvak Judaica. Hij promoveerde op de joodse filosoof Emmanuel Levinas. Momenteel is hij coördinator van het onderzoeksproject Relatie jodendom christendom aan de Katholieke Theologische Universiteit te Utrecht en docent in de master Interreligieuze dialoog. Met muziek heeft hij zeker iets: Hij voltooide een muziekstudie aan het conservatorium in Hilversum. Het Klooster nodigde hem uit om een keuze te maken uit zijn persoonlijke platen- en CD-kast.
