Het Klooster in de zomer (2)

Het Klooster 9 juli 2006

In het Zomerklooster vandaag weer gedeeltelijk eerder uitgezonden belevenissen en ontmoetingen. Volstrekt nieuw is "De muziek van ....." - theologen met hun zeer persoonlijke muziekkeuze.


Het eerste kloosteruur

Vluchten uit Turkije en Afghanistan
Gelukkig wie vanwege de gerechtigheid vervolgd worden, want van hen is het koninkrijk van de hemel. Zo luidt de achtste Zaligspreking die vandaag centraal staat in het Klooster. Fatma Özgümüs is directeur van de VON, de Federatie van Vluchtelingenorganisaties Nederland. Ruim twintig jaar geleden kwam zij als politiek vluchteling vanuit Turkije naar Nederland. 

Fatma Özgümüs
(foto: K. Mul)

Ghaffar en zijn vrouw Zahra vluchtten zes jaar geleden uit Afghanistan en wonen nu met hun 2 kinderen in een nieuwbouwwijk. Na een moeilijke tijd hebben zij hun draai  gevonden. Ghaffar is bijna klaar met zijn universitaire midden-oostenstudie en Zahra leert voor doktersassistente. Kitty Mul praatte met hen en hoorde wat een atheïste en een liberale moslim kunnen zeggen over de Zaligspreking van vandaag.

Ghaffar en Zahra (foto: K. Mul)

het tweede Kloosteruur

Samen uit samen thuis
Mevrouw Maat is 87 jaar. Sinds enkele jaren verblijft zij met haar man in een verzorgingshuis. Voor dat zij daar kwamen wonen was haar man al enige jaren aan het dementeren en mevrouw Maat kon die verzorging niet langer meer alleen doen. Het verzorgingshuis bood uitkomst omdat zij  altijd terug kan vallen op de verpleging. Mevrouw Maat heeft haar man zo lang mogelijk verzorgd,  gewoon omdat ze niet anders kon. Al 67 jaar waren ze samen en dus was het voor mevrouw Maat ‘samen uit, samen thuis’. Aan Marijn Schilders vertelt zij over liefdevolle zorg voor haar man en hoe zij is omgegaan met dementie. Daarover schreef zij een gedicht.

Loslaten
Je zult je er bij neer moeten leggen
Dat ze bijna niets meer zegge.
Zo graag zou je willen weten
Zijn ze nu echt alles vergeten?
Dingen van vroeger, een gezegde, een lied
Ja, die vergeten ze niet.
Die zijn in ‘t geheugen opgeslagen
En komen soms  plotseling weer dagen.
Maar dan is ‘t weer stil en de ogen dicht
Je herkent nog altijd het lieve gezicht
Maar een gesprek is er niet meer bij
Je leeft gewoon niet meer zij aan zij
Maar je bent toch gelukkig geweest
Het leven was vaak een feest.
Vele gedachten gaan door je heen
Lachen en huilen doe je nu alleen
Maar het leven gaat verder
Je zult moeten leren
Te leven met je lieve man
Die gaat dementeren

Vader Joe
'Vader Joe, de man die mijn leven redde' is de titel van het boek dat de Britse humorist Tony Hendra schreef over zijn biechtvader, de benedictijn Joseph Warilow, Father Joe. Hij noemde hem zijn 'navelstreng naar het goddelijke' en omschreef Joseph ook als 'een vuurtoren van geloof die aan- en uitknipperde door een zeemist van succes, geld beroemdheid en bezittingen'. Edith Boeker en broeder Frans Huiting, benedictijn van de (deze week sluitende!) St. Paulusabdij in Oosterhout, lazen 'vader Joe'. Een mooi vertrekpunt voor een goed gesprek over zuiver zijn van hart en het zicht op God.

De muziek van.......  Marcel Poorthuis
Marcel Poorthuis studeerde vanaf 1973 theologie met als hoofdvak Judaica. Hij promoveerde op de joodse filosoof Emmanuel Levinas. Momenteel is hij coördinator van het onderzoeksproject Relatie jodendom christendom aan de Katholieke Theologische Universiteit te Utrecht en docent in de master Interreligieuze dialoog. Met muziek heeft hij zeker iets: Hij voltooide een muziekstudie aan het conservatorium in Hilversum. Het Klooster nodigde hem uit om een keuze te maken uit zijn persoonlijke platen- en CD-kast.