Geloofsgroepen en rouw

Het Klooster, 22 januari 2006

De kloostervraag
Het kerkbezoek zit nog altijd in een neerwaardse spiraal. Uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek, het CBS, blijkt dat slechts één op de tien katholieken wekelijks naar de kerk gaat. Daarnaast zegt één op de vijf mensen regelmatig een kerk te bezoeken. Op de één of andere manier voelen we ons steeds minder aangetrokken tot de kerk. Toch blijft het aantal leden van de kerk wél stabiel. We willen er dus nog wel bijhoren, maar vinden wat we zoeken blijkbaar steeds minder tijdens de zondagse viering in de kerk.

De kloostervraag van deze week luidt daarom:
“Wat betekent de kerk voor u?”

Het eerste Kloosteruur

De zoektocht
Met de Kloostervraag in haar achterhoofd ging Mirjam van Biemen in Zwolle de straat op en vroeg aan voorbijgangers of de kerk nog toekomst heeft.

Kleine geloofsgroepen
“Tik ‘small christian communities’ in op Google, en je krijgt een stortvloed van informatie. Iedereen is ermee bezig, vooral in de derde wereld. Wat dat betreft is het wel boeiend dat wij in het Westen nu eens bij hen in de leer kunnen gaan”, aldus Bart Verrijt, pastoor van de Xaveriusparochie in Amersfoort. Hij is erg enthousiast over zogenoemde kleine geloofsgroepen. In zijn eigen parochie zijn er inmiddels al zeven en in één ervan doet hij zelf als lid mee.

De kleine geloofsgroepen komen eens in de zes tot acht weken bij elkaar. Meestal eten ze ook samen en op een persoonlijke manier wisselen ze van gedachten over hoe mensen hun geloof beleven. De geloofsgroepen bieden op die manier een tegenwicht aan de schaalvergroting en bureaucratisering die in de kerk helaas, net als in heel de maatschappij, aan de orde zijn. Mensen zoeken spiritualiteit en ook in het beleid van de parochie is spiritualiteit nu een speerpunt. Al moet die spiritualiteit op een gegeven moment natuurlijk ook tot daden leiden. In hoeverre de kleine geloofsgroepen daar ook een rol in zullen spelen, zal later wel blijken. Edith Boeker sprak hierover met Bart Verrijt en Kitty Mul ging met zeven mensen om de tafel zitten om met hen te praten over hun ervaringen met de kleine geloofsgroepen in Amersfoort.

Het tweede kloosteruur

Anna van Duin
Anna van Duin is kunstenares en geeft begin maart een workshop afscheid nemen. Marijn Schilders zocht haar op en was nieuwsgierig naar haar persoonlijke verhaal. Ze vertelt over haar eigen afscheid dat ze op jonge leeftijd heeft moeten nemen van dierbare personen in haar leven; haar vader, een dierbare oom en tante en haar twee kinderen die te vroeg werden geboren. Afscheid nemen is hierdoor een thema in haar leven geworden. De kunst heeft haar geholpen bij de verwerking van deze onverwachte gebeurtenissen in haar leven.

In een workshop afscheid nemen, die ze heeft bedacht en vorig jaar al een keer heeft gegeven, wil ze andere mensen de mogelijkheid bieden om door middel van creatieve technieken hun eigen afscheid een plek te geven.

Job
In de bibliotheek van Het Klooster zit Ellen van Wolde. Zij is hoogleraar exegese oude testament en hebreeuws aan de universiteit van Tilburg. Onlangs heeft zij een nieuw boek gepubliceerd.’Het boek Job verwoord en verbeeld’. Het is een bijzonder boek omdat het niet een commentaar is op of een nieuwe vertaling van het bijbelboek Job maar een korte samenvatting, waarna het verhaal van Job door  typografisch kunstenaar Maurice Spithoven is uitgebeeld. Veel mensen – vooral jongeren  - hebben geen zin meer om ellenlange verhalen te lezen en dit boek heb je in één uur uit en dan weet je en ervaar je de grote vragen waarmee Job (en ieder mens) in zijn leven te maken krijgt namelijk ‘waarom overkomt mij dit? Job was steenrijk en zeer godvruchtig maar opeens raakt hij alles kwijt: zijn bezittingen, zijn kinderen en zijn gezondheid. Terwijl zijn vrienden zeggen dat er een reden moet zijn dat hem dit overkomt – Job zal wel ergens iets fout hebben gedaan waarvoor God hem straft – blijft Job dit ontkennen en hij roept uiteindelijk God zelf ter verantwoording. Kitty Mul bladert met Ellen van Wolde door het boek en aan de hand van de afbeeldingen horen we fragmenten uit het verhaal van Job.

Stiltecentrum
De dood van een leerling, het is het schrikbeeld van iedereen die onderwijs geeft. Toch krijgt bijna elke school er vroeg of laat mee te maken.

De meeste directies hebben tegenwoordig een draaiboek klaar liggen waarin staat hoe in situaties van overlijden en rouw gehandeld moet worden. Maar voor scholengemeenschap Tabor in Hoorn was alleen een draaiboek niet voldoende.


Stiltecentrum van VMBO-vestiging 'D'Ampte' van de Taborscholengemeenschap te Hoorn (foto: rkk)

Eén van de VMBO-vestigingen, D’Ampte genaamd, heeft sinds enkele maanden een eigen stiltecentrum.

De plek is gefinancierd met hulp van het bisdom Haarlem en verschillende sponsors en is helemaal gebouwd naar ideeën van leerlingen. Mariëlle van Kilsdonk ging er op bezoek


Stiltecentrum van VMBO-vestiging 'D'Ampte' van de Taborscholengemeenschap te Hoorn (foto: rkk)

Service en informatie
Ellen van Wolde en Maurice Spithoven. ‘Het boek Job verwoord en verbeeld’ is uitgegeven door uitgeverij Lannoo in Warnsveld, ISBN 90-209-6296-5 en kost E 19,95.

Mocht u meer willen weten over Anna van Duin en haar kunst of workshops, kijkt u dan even op www.annavanduin.nl