Levenskunsten. En de Wereldjongerendagen 2005 (4)
Klik hier voor de link
Het Klooster, zondag 7 augustus 2005
Het eerste Kloosteruur
Franciscanessen Denekamp
Genieten in het klooster, we gaan er naar op zoek bij de Zusters Franciscanessen in Denekamp. Iedereen is er welkom voor bezinning en rust en op hun
beurt gaan de zusters er op uit om het goede te doen in deze wereld. Gerard Swüste trad binnen in een wereld die gekleurd is door de traditie van de Heilige Franciscus. Over genieten van
geloof sprak hij met zuster Fernando, zuster Allinde en zuster Inge.
Zuster Inge, Allinde, Fernando en Moeder Overste
foto: Marijn Schilders
het tweede kloosteruur
Op weg naar de Wereldjongerendagen 2005
Acht dagen resten nog tot de start van de WJD in Keulen, waar een miljoen jongeren uit alle hoeken van de aardbol verwacht worden. Uit Nederland zullen zo'n 3000 jongeren van de partij
zijn.
Het Klooster leeft mee met deelnemers en thuisblijvers. Vandaag: De Thuisblijvers deel 2. Effie van Swaal is 16 jaar en gaat voor het eerst naar de Wereldjongerendagen. Haar broer Suli,
vriendin Marly en haar moeder verraste ze met haar besluit om naar de WJD te gaan. Karlijn van Kasteren is 23 jaar en woont sinds vier maanden in het klooster van de missiezusters van het
Kostbaar Bloed in Aarle Rixtel en wil graag intreden in de communiteit. Deelname aan de WJD is een belangrijke stap op haar weg om zuster te worden.
Oordelen en The Work
Rechtvaardig oordelen is een echte levenskunst.
'Oordeel niet, opdat je niet geoordeeld wordt', het is makkelijker gezegd dan gedaan want oordelen doen we allemaal en de hele dag door: Probeer er maar eens mee op te houden. Wat je wél
kunt doen is om al die oordelen eens goed tegen het licht te houden. Een methode om dat te doen is het werk van de Amerikaanse Byron Katie. Zij noemt het 'The work' wat je zou kunnen
vertalen als 'het onderzoek'. Joke Wijker woonde en werkte een aantal jaren in Amerika en daar kwam zij in aanraking met The Work. Inmiddels geeft ze zelf trainingen en Edith Boeker praat met
haar (herhaling van 9-1-2005).
De fotolijst
Oud D66 kamerlid en wethouder van Dordrecht Hubert Fermina, is tegenwoordig directeur van het landelijk bureau racisme dat dit jaar 20 jaar bestaat. Toen hij hoorde dat hij kanker
had, vrat de angst zich diep naar binnen en raakte hij zichzelf compleet kwijt. Hij kwam de deur niet meer uit, was het liefst alleen in zijn slaapkamer met de gordijnen dicht en had
nergens zin in: alles was te veel. Toch kwam hij uit die put, door zijn angst en gevoelens te delen met anderen. Een fragment uit een lied van Guus Meeuwis, geschreven door
André Hazes, kreeg heel veel betekenis voor hem, vertelde hij in Het klooster van 27-februari j.l. Vandaag nogmaals zijn verhaal en de tekst in de Fotolijst.
