Palmzondag - over lijden en dood
Klik hier voor de link
Het klooster 20 maart 2005
Het eerste kloosteruur
Stabat Mater
Vandaag is het Palmzondag, de eerste dag van de Goede Week, waarin we het lijden en sterven van Jezus van Nazareth herdenken en vieren. Lijden en sterven horen
bij het leven en in zijn uiterste consequentie heeft Jezus dat voorgeleefd. Het Klooster staat vandaag stil bij de dood, in dit eerste uur met het 'Stabat Mater'. Van deze
middeleeuwse hymne wordt de tekst toegeschreven aan de 13e eeuwse mysticus Jacopone van Todi. De hymne beschrijft het lijden van Maria bij het kruis waaraan haar zoon
sterft. De hymne is door zo'n 400 componisten op muziek gezet. De Stichting Stabat Mater realiseert
jaarlijks een uitvoering in de St.Petruskerk in Oirschot en maakt daarvoor een keuze dat enorme aantal Stabat Mater-zettingen.
Arvo Pärt
Vorige week klonk in de St. Petruskerk in Oirschot het Stabat Mater van Boccherini en Arvo Pärt, door diverse solisten en het Schiermonnikoog Festival Ensemble. De KRO maakte er opnamen van. De muziek van Arvo Pärt is vanavond, maandag 21 maart op Radio 4 beluisteren om 22.00 uur maar het Klooster had de primeur. Kitty Mul praat over het Stabat Mater van Pärt met Ad de Keyzer, wetenschappelijk medewerker liturgie en spiritualiteit van het Titus Brandsma Instituut in Nijmegen. Enkele tekstfragmenten worden gelezen in de vertaling van Willem Wilmink.
Ad de Keyzer
foto: K.Mul
Het tweede kloosteruur
Marianne van Meer
Ook in dit uur staan we stil bij het sterven, met de zorg voor zieke mensen die in hun laatste levensfase verkeren en wachten op de dood. Het is een fase waarin je alleen nog liefde, zorg
en aandacht kunt bieden. Een plek waar daar veel tijd voor wordt gemaakt is het hospice, een huis waar ernstig zieke mensen de laatste fase van hun leven kunnen doorbrengen in warme
nabijheid. Eén van de eerste hospices in Nederland is het huis van Marianne van Meer in Hansweert, Zeeuws Vlaanderen. Het huis draagt de naam "Het Clarahofje" Sinds 1933 verzorgen Marianne van Meer en haar vrijwilligers hier zieke mensen in hun laatste
levensfase. Dat heeft haar kijk op de dood mede bepaald en daarover praat Marianne met Edith Boeker.
Van engelen en aardappelen
Kinderen kunnen lastige vragen stellen over de dood. Niet zelden staan ouders met de mond vol tanden en doen de vraag af met ' Nou dat is nou eenmaal zo'. Veel ouders vinden
ook dat hun kind te jong is om met de dood bezig te zijn en ontwijken het onderwerp waardoor kinderen met vragen blijven zitten. 'En als je dan een goed anwoord geeft,
dan komen ze meteen weer met tien andere vragen'. Over dit soort dilemma's heeft jeugd- en jongerentheatergroep Het Laagland uit Sittard, de voorstelling 'Van engelen en aardappelen' gemaakt. Lennart Rietman woonde een voorstelling bij en praat er over met regisseur Inez Derksen. Inez en haar
acteurs willen een lans breken voor het serieus nemen van kindervragen rond de dood. Zij hebben gemerkt dat vooral mensen die met de dood te maken hebben, zich na de voorstelling erg
gesteund voelen in hun proces. Zwaar is 'Van engelen en aardappelen' beslist niet en er valt genoeg in te lachen. Na de voorstelling is er veel om over na te praten en
hebben ouders zachte handvatten gekregen om verder te gaan. Nog tot 3 april in verschillende steden.
Van engelen en aardappelen
foto: Maaike Buys
De fotolijst
Frank Heesbeen is een warm pleitbezorger voor Memisa, de Medische Missie Aktie die handen en voeten geeft aan de zorg voor mensen in de
Derde Wereld. Al vijf jaar is Frank in kerken te vinden om mensen warm te maken voor het werk van Memisa. Dat enthousiasme heeft hij trouwens niet van een vreemde want zijn grootvader stond ook
altijd klaar voor mensen. Frank heeft opa niet zo goed gekend maar de verhalen werden een voorbeeld voor hem. Daarom vult hij vandaag onze fotolijst met een portret van zijn
grootvader.
grootvader Heesbeen
foto: fam. Heesbeen
