De kracht van troost
30 oktober 2011 – Op weg naar Allerzielen, de dag waarop we in de katholieke traditie onze dierbare overledenen gedenken, besteden wij deze zondag aandacht aan het belang van troost.
Katholiek Nederland Radio is ook te vinden op Facebook!
En de uitzending is ook als podcast beschikbaar! Klik hier voor informatie. Uw reacties zijn welkom via onze
voicemail: 035 - 671 34 90 of per e-mail.
Quilten voor troost
Quilts maken is een hele kunst en een tijdrovend werk. Quilts zijn lappendekens die uit drie lagen bestaan. Ruim een jaar geleden besloten een aantal vrouwen van de protestantse kerk in
’s-Heerenberg met elkaar te gaan quilten en ‘droomdekentjes’ te maken voor de Stichting Regenboogboom, die op
allerlei manieren de levensvreugde van ernstig zieke kinderen wil verhogen. Vrijwilligers van de stichting gaan naar ziekenhuizen en gaan met kinderen onder de ‘regenboogboom’
zitten. Met verhalen en liedjes en een kristal helpen ze kinderen hun fantasie te laten gaan en een eigen mooie plek in gedachten te maken. Daarbij helpen ook de droomdekentjes, die
kinderen overal mee naar toe kunnen nemen, ook als ze nare onderzoeken in ziekenhuizen moeten ondergaan. Zo worden de droomdekentjes troostdekentjes.
Bestaat er zoiets als troost aan een sterfbed? En hoe doe je dat dan? Cyntha van der Toorn was één van de oprichters van De Vier Vogels in Rotterdam, een hospice voor en door mensen uit alle spirituele tradities. ”Troost is velerlei”, zegt ze. “Het hangt er vanaf hoe iemand geleefd heeft.” Stervenden hebben naast palliatieve zorg voor het lichaam ook behoefte aan zorg voor de ziel. Aan het eind van het leven komen vragen op rond zingeving, soms ook spijt. De verzoening van alle ruzies aan het sterfbed is een wat hooggegrepen ideaal. Maar als het lukt om samen terug te kijken en tot een soort afronding te komen, kan dat veel rust geven. Voor katholieken is de ziekenzalving daarvoor het aangewezen ritueel; protestanten grijpen vaak terug op dierbare teksten of liederen. Maar er zijn natuurlijk ook veel mensen die geen binding met een traditie hebben. Dan kun je misschien teruggrijpen op de eigen familierituelen. Zoals bijvoorbeeld die familie die eens per jaar een goed gesprek had bij een grote bel Irish Coffee…
Hospice ‘De
vier vogels’ biedt naast medische zorg ook o.a. harpmuziek, schilderen en het
vertellen van het levensverhaal. Troost heeft velerlei vormen. Hoofdzaak is dat
je er voor de stervende bent als méns.
Sinds enkele maanden is het boek “Mijn school is katholiek!” van Martha Hoffenkamp in de boekhandel te krijgen, en de verkoop loopt als een trein. Het boek is eigenlijk een brede inleiding op het katholieke geloof en blijkt vooral voor katholieke scholen erg interessant. Hoe katholiek zijn de katholieke scholen in ons land eigenlijk nog? En hoe geven die scholen dan invulling aan die identiteit? Jos Smeels ging vorige week met pensioen als directeur van de katholieke basisschool De Marke in de Amersfoortse nieuwbouwwijk Vathorst. Hoe probeerde Smeels op zijn school in te staan voor de katholieke identiteit? Smeels: “Het is vooral van belang om duidelijk te zijn. Niet alleen naar de leerlingen, maar ook naar hun ouders en naar de leerkrachten op de school zelf. Je hebt als school wel degelijk een boodschap om uit te dragen”. En wat vindt Smeels van het boek Mijn school is katholiek!? “Het is een goed boek als je nog eens goed de basis van het katholieke geloof wil doornemen. Dat was ook voor mijn leerkrachten goed om te doen, want veel van hen zijn zonder enige katholieke bagage aan hun werk begonnen. Dat verschil kunnen we nu goedmaken.”Boek:
- Mijn School is Katholiek / Martha Hoffenkamp
uitg. Adveniat (ISBN 978-94-9104203-4)
Niek Praat en Heleen Hamers zorgen samen voor de Mariakapel op de Keins, een kleine buurtschap bij Schagen. In de16-de eeuw spoelde hier een Mariabeeld aan van een vergaan schip. Men bouwde er een kapelletje dat al gauw sneuvelde tijdens de Beeldenstorm. Maar door de eeuwen heen bleef deze plek bijzonder voor de mensen uit Schagen, ook door de bron die geneeskrachtig zou zijn. In 1956 werd een nieuw kapelletje ingezegend en nu komen er dagelijks veel mensen even een kaarsje opsteken. Bij de kapel op de Keins is een put met geneeskrachtig water. Dieren met mond en klauwzeer vinden baat bij dit water en mensen met huidaandoeningen.
