Leo Fijen - Geraakt door de Eucharistie

Ontroerd door een ontmoeting
Er zijn van die dagen dat ik als journalist diep in mijn hart geraakt word. Er zijn van die momenten dat ik als katholiek ontroerd ben door een ontmoeting met een andere gelovige. Ik mocht het allemaal meemaken aan het begin van de zomer op een maandag in Leeuwarden. Albert Buter, de pastoor van de Bonifatiuskerk, nam het initiatief en stelde me voor aan Jan Martien van Welie, een vijftiger die tekenlessen geeft, soms exposeert met zijn kunstwerken en stevige protestantse wortels heeft. Die kunstenaar uit Leeuwarden gaf me geen les in tekenen, maar vertelde me over de zoektocht van de protestantse kerk naar de katholieke wereld en over zijn beslissing om met Pasen gevormd te worden en toe te treden tot de katholieke kerk.

Op zoek naar diepste stem
Het werd geen zweverig verhaal van een verdwaalde protestant, maar een overtuigend gesprek met een gelovige die al langer op zoek is naar zijn diepste stem. Jan Martien vertelde dat hij is thuisgekomen. Eerst langs de weg van de kunst die zo bij de katholieke wereld hoort en die verwijst naar het geheim van God met mensen. Dan langs de weg van de katholieke kerken op alle plekken van de aarde die de katholieke kerk tot een wereldwiijde gemeenschap maken. Vervolgens langs Rome waar de graven van Petrus en Paulus levende wortels zijn van een geloofsweg die tot op de dag van vandaag verder gaat. En tenslotte in de kruisdood van Christus die zoveel meer betekent dan vaak gedacht wordt.

Vormen met Pasen
Jan Martien heeft als meelevende en betrokken protestant vaak het avondmaal gevierd en zich nooit echt gerealiseerd wat die kruisdood betekent. In zijn zoektocht naar de diepste bestemming heeft hij mogen ontdekken wat de Eucharistie elke keer weer wil zijn: de gave van Christus aan ons, het offer van zijn leven voor ons. Het maakt Jan Martien stil, hij bidt daarom geregeld bij het Allerheiligste om de diepte van de Eucharistie tot zich door te laten dringen. De kruisdood van Christus beleeft Jan Martien sterker en indringender in de katholieke traditie. Daarom kiest hij voor deze traditie. Daarom heeft hij zich met Pasen laten vormen door bisschop Gerard de Korte. Daarom is hij nu een nieuwe katholiek.

Bewondering bij collega's
Hij praat er over, hij getuigt er van. Ook op zijn protestants-christelijke school in Leeuwarden. En niemand die afkeurend reageert. Zijn collega’s worden stil van zijn verhaal en kijken met bewondering toe. Jan Martien kan heel goed uitleggen hoe zijn weg mocht gaan en kijkt dan ook naar Albert Buter. Die heeft Jan Martien de kans gegeven te groeien in het geloof. Samen hebben ze het laatste stuk van de weg afgelegd.

Dank aan Albert Buter
Voor Albert Buter is dit verhaal een mooi afscheidsgeschenk, nu hij als pastoor vertrekt naar Emmen. Buter wil het niet over zichzelf hebben, maar verwijst naar het verhaal van Jan Martien. Het geloofsverhaal gaat door, in mensen die kiezen voor de Katholieke Kerk, in mensen die geheeld worden door de Eucharistie, in mensen die nieuwe dynamiek geven aan de gemeenschap van katholieken in Leeuwarden. Ik heb ademloos geluisterd naar het verhaal van Jan Martien en dank Albert Buter voor alles wat hij heeft betekend in de vieringen uit de Bonifatiuskerk. Ik zal hem missen. En met mij zullen de kijkers dat ook doen, want Leeuwarden was populair bij de kijkers van de Eucharistievieringen. Aantallen van boven de 100.000 kijkers waren meer regel dan uitzondering. Albert en met hem alle vrijwilligers hebben een dienst bewezen aan zo veel mensen in het land. En dat mag best nog eens gezegd en geschreven worden bij zijn afscheid. Albert, dankjewel en het ga je goed!

Leo Fijen