Leo Fijen - Een zuster die zich bemind voelt door God en de mensen

Vertrouw op God
Blijf trouw in je roeping, waar je ook bent. In je gezin, op het werk, binnen de kerk. Bid en werk. Blijf standvastig, ook in de moeilijke omstandigheden waarin steeds meer mensen verkeren. En vertrouw op God die boven alles staat. Dat is de boodschap van zuster Agatha op deze roepingenzondag. Een boodschap die uit haar hart komt. Want als er eentje zo’n oproep mag doen, dan is zij het. Meer dan zestig jaar trouw aan haar roeping als vrouwelijk religieus.

Boerendochter uit Boekel
Ze is een boerendochter uit Boekel, de oudste van negen kinderen. En ze wist wat haar te doen stond. Werken op het land, samen met haar vader. En niets was haar te veel. Ondanks haar geringe lengte en haar tengere gestalte. Ze genoot ervan om op het land te werken. Dat was de gewoonste zaak van de wereld. Als oudste deed je dat. Ook toen haar jongere zus naar het klooster ging, maar evenzeer toen haar jongere broer voor priester ging studeren. Ze bleef trouw aan haar vader en moeder, aan de rest van het gezin, aan het boerenbedrijf. Ze werd daartoe geroepen.

Droom
Maar diep in haar klonk steeds luider een andere stem die droomde van een andere taak. Ze wilde voor mensen zorgen, wijkverpleegster worden. Er zijn voor de ander. Dat was haar droom. En die kwam dichterbij toen haar broer terugkeerde van het seminarie en haar taak in het boerenbedrijf kon overnemen. Ze kon toen haar diepste stem volgen en maakte in de gezinszorg kennis met de congregatie van de barmhartige zusters van St Carolus Borromeus. Ze was toen verkocht en trad meer dan zestig jaar geleden in. In de jaren van 1949 tot 1950 koos ze voor het leven als religieuze die er voor mensen wilde zijn.

Monument van een vrouw
Ik schrijf dit verhaal nu op, want ik heb het uit haar mond gehoord. Maar ik heb haar ogen gezien, haar gezicht bewonderd. Een zuster die je zo omver duwt, want zo klein en breekbaar is ze. Maar tegelijk een monument van een vrouw, een voorbeeld voor iedereen, een icoon van religieus leven. Voor mij staat in het geloofsgesprek een vrouw die er onvoorwaardelijk voor Christus wil zijn en daarom er ook voor haar naaste wil zijn. Meer dan zestig jaar heeft ze mensen gediend in het ziekenhuis. Met een voorbeeldige trouw.

Bemind bij God en de mensen
Eigenlijk is ze niet veranderd, ook al is in kerk en samenleving  alles anders geworden in zestig jaar. Ze is dezelfde gebleven, vindt ze ook van zichzelf. Een vrouw die graag bidt en werkt zoals ze haar hele leven heeft gedaan. Een vrouw die wil dragen en niet klagen. Een zuster die zich bemind voelt bij God en de mensen. Ik kijk in haar ogen en ik zie tevredenheid en geluk. Hier staat een dankbaar mens die in het ziekenhuis zichtbaar was en nu in de verborgenheid haar taak vervult: bidden voor alle mensen die om haar gebed gevraagd hebben.

Barmhartig
En ze spreekt er over alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Maar dat is het niet. Deze vrouw is een toonbeeld van roeping en heiligheid, met al haar tekorten. Want ze weet dat ze kan falen en ze kent haar zwakheden, deze barmhartige zuster van de heilige Carolus Borromeus. En barmhartig is ze geweest, voor al die mensen die aan haar zorg waren toevertrouwd. Naast het klooster stond het ziekenhuis waar ze werkte. Dat is net afgebroken.

Bidden
Is haar levenswerk nu voor niets geweest, vraag ik haar. Nee, antwoordt ze resoluut. Ze moesten toen zorgen, ze waren toen nodig op die manier, vandaag de dag zijn hun taken overgenomen en kunnen ze zich op andere bezigheden richten. Bidden bijvoorbeeld. In de communiteit van tien zusters. Samen bidden als gemeenschap. Want ze kan het niet alleen. En soms alleen bidden. Voor anderen en ook voor haar zelf. Dat ze ook nu nog op de leeftijd van 84 jaar het volhoudt. Daar moet ze iedere dag voor bidden. Niet stilstaan bij alles wat is weggevallen, maar dankbaar zijn voor wat ze ontvangt. En vol verlangen uitkijken naar de ontmoeting met de Heer. Ze krijgt pretoogjes als ze erover praat. Een beetje ondeugend is ze wel. Ze hoopt dat St Jozef Petrus even vervangt bij de hemelpoort als ze zelf boven aankomt. Want van Jozef is bekend dat hij iedereen binnenlaat. Zuster Agatha dus ook. Ik zeg haar dat niemand haar zal weigeren. Want zoveel eenvoud, barmhartigheid en dienstbaarheid is overal welkom. En dus ook in de hemel.

Leo Fijen