Guus Meeuwis

‘Ik ben helemaal klaar voor Pinkpop’De Brabantse troubadour Guus Meeuwis (37) groeide uit van een studentikoze feestzanger tot een serieuze chansonnier. Hij staat aan de vooravond van een nieuwe theatertour. Volgend jaar staat hij in Carré. 

‘Het publiek zou mij doodschieten als ik “Het is een nacht” niet meer zou zingen, want het is hét meeblèrnummer van Nederland. Je mag nooit de arrogantie krijgen om het uit je repertoire weg te laten, want met dat nummer is alles begonnen.’

Zanger Guus Meeuwis is hot. Hij treedt op in volle stadions en bespeelt sinds dit seizoen ook alternatieve poppodia als Paradiso en de Melkweg in Amsterdam. Zijn laatste cd NW8 loopt als een tierelier en zijn concertreeks Groots met een zachte G is steevast uitverkocht. In 1994 schreef de toenmalige Tilburgse rechtenstudent Guus Meeuwis, lid van het studentencorps St. Olof, na een zinderend--romantisch weekend met zijn vriendin Valerie in Brugge, het lied ‘Het is een nacht’, waarmee hij en zijn band Vagant in één keer de top van de hitlijsten bereiken. ‘De gevolgen waren desastreus. Zeven-endertig weken in de Mega Top-50 en een plaats in de top-10 van langst genoteerde hits. Het was het eerste liedje dat ik überhaupt voor meer dan twee mensen heb gezongen. Normaal is het afwachten of je door de selectie heen komt, op weg naar enig succes. Bij ons was dat totaal anders: we moesten alles nog leren, maar we hadden wél een dikke, vette nummer-1-hit. We hebben daarna ook doorgezet. We kregen met “Per spoor” (Kedeng kedeng) een vervolghit, maar hadden wel het gevoel: als het succes stopt, hebben we in elk geval een hoop lol gehad. Want als er iemand dacht dat we eendagsvliegen waren, dan waren wij dat zelf wel. We leerden wel dat alleen enthousiasme niet genoeg was.’

Jij hebt er wel je rechtenstudie voor laten lopen.
‘Ja, sorry. De Universiteit van Tilburg stelde zich in dat hele traject zeer meegaand op, maar er viel praktisch niets te plannen. Het was iedere dag een verrassing waar we die avond nu weer terecht zouden komen. Ik dreef ten slotte zo ver af van de -collegebanken, dat ik moest kiezen. De rest van de band heeft de studie wel af kunnen maken, maar zij zaten ook al verder in het traject. Mijn ouders zien nu al vijftien jaar, want zo lang loopt deze grap nu al, een uitermate blije zoon die tevreden is met wat hij doet. En ik ben wel benieuwd wat er gebeurd zou zijn als ik daadwerkelijk jurist was geworden. Ik denk dat ik het niet zo lang had volgehouden als nu. Laat mij maar gewoon op mijn manier mijn ding doen, in mijn tempo. Dan heb je kans dat het goed komt.’

Scheldwoord
Jij hebt nog steeds dat imago van ‘de student’, terwijl je inmiddels vader bent van drie kinderen.
‘Ik doe er niets aan. Toen we bekend werden, waren we studenten en werden we in een hokje geduwd. Zeker, mijn bril is gebleven en trek in een glas bier heb ik ook nog steeds, maar je doet er verder niets aan. Je kunt vader worden van drie kinderen, je kunt je muziek proberen te laten evolueren, maar voor de rest blijf je de student.’

Is het een handicap?
‘Nee hoor, student is absoluut geen scheldwoord. Ik bedoel: het helpt niet, maar het zit me ook niet in de weg. Zolang het geassocieerd wordt met: “Er komt iemand binnen die gezellig is”, denk ik dat het goed is.’

Je bent inmiddels een serieuze liedjeszanger, maar je bent er ook nog voor feesten en partijen.
‘Ik vind “feestzanger” of “volkszanger” beslist geen degradatie. Ik wil alleen laten zien dat er meer is en dat de zanger Guus Meeuwis meerdere kanten heeft. De ene keer weet ik met een mooi verhaal de mensen te raken, maar omdat ik zelf ook lang niet altijd zo’n grote concentratieboog heb, wil ik daarna weer snel ontspannen met een leuk liedje. Zo zit ik in elkaar. Het is een volledig kleurenpalet dat ik aanbied, en dat lukt me steeds beter. Zowel in het theater als in het stadion spelen we de oude liedjes, die vooral aan de feestkant zitten, én de nieuwe liedjes, die meer naar de serieuze kant neigen. We spelen ze grif door elkaar heen en het sluit nog steeds naadloos aan, omdat het toch uit hetzelfde koppie komt. Ik merk dat ik steeds beter weet waar mijn kracht ligt. Je wordt ervarener, speelt veel, wordt ouder en je maakt andere dingen mee dan toen je op je tweeëntwintigste “Het is een nacht” schreef. Je ziet dat proces terugkomen in de liedjes. Het leuke eraan vind ik de weg te blijven volgen die een paar jaar terug is ingeslagen en te zien hoever we kunnen komen.’

Bestaat er een kans dat je ooit op Pinkpop of op Lowlands speelt?
‘Zeg nooit nooit. We hebben al een paar keer contact gehad, maar het is nu nog te vroeg. Ik snap dat ze nog niet een-twee-drie voor Guus Meeuwis kiezen, maar mocht de organisatie er klaar voor zijn, dan zijn wij het zeker.’

Goed mens
Je zei ooit: ‘Toen ik kinderen kreeg, heb ik een hele hoop onzin uit mijn agenda geschrapt.’ Ben je sindsdien een ander mens geworden?
‘Ik heb op een gegeven moment ruimte gemaakt, want toen de oudste kwam, wilde ik niets liever dan thuis zijn. Ik had niet meer alleen de verantwoordelijkheid voor mijzelf, maar ook over iets kleins en prachtigs: een kind. Er was gewoon minder tijd voor onzin en het was alsof je helderder werd in je oordeel. De essentie van veel dingen in het leven wordt op de een of andere manier duidelijker en die pak je. In het jaar dat de kleine geboren was, moesten we een aantal ingrijpende beslissingen nemen, zoals stoppen met de band Vagant. Ik dwong mezelf om ook eens ergens anders te gaan kijken, ook op een andere manier naar mijzelf te gaan kijken én naar mijn muziek. Dat soort dingen. Plezier en enthousiasme vormen voor mij nog steeds de basis van het werk, maar daarin kan ik inmiddels wel heldere dingen onderscheiden.’

Guus Meeuwis is katholiek opgevoed, sterker: -geboren in het klooster van het Brabantse Mariahout, toen zijn ouders in 1972 wachtten op een nieuwe woning in Lieshout. Anno 2009 zegt hij niet langer meer onder de indruk te zijn van de katholieke kerk en haar rituelen. ‘Ik ben niet meer praktiserend. Ik heb eerder het gevoel dat de kerk van mij is afgedreven, dan dat die mij dichterbij brengt. De kerk is eenvoudigweg niet met haar tijd meegegaan. Wel probeer ik de grondbeginselen van het geloof op mijn eigen kinderen over te brengen. Ik heb de kerk ook niet afgezworen, ik heb er alleen een eigen draai aan gegeven. Ik probeer te leven als een goed mens en volgens mij is dat de basis van het geloof.’

Indrukwekkend
De volle stadions die Meeuwis afgelopen seizoen in Eindhoven (Philips-stadion) en Heerenveen (Abe Lenstra-stadion) trok met de tournee Groots met een zachte G, markeren een nieuwe fase in het leven van de Tilburgse troubadour. ‘Het blijft toch elke keer weer heel apart. Je werkt er maanden naartoe om zo’n concert van de grond te krijgen en als je dan opkomt en je ziet dat 35.000 man in zo’n stadion op een mooie avond staan te wachten, blijft dat indrukwekkend. Dat went nooit.’

Al in 2004 stond Meeuwis in de Amsterdam -ArenA en vertolkte daar, tijdens de afscheidsbijeenkomst voor de overleden André Hazes, op ontroerende wijze diens nummer ‘Geef mij je angst’.

Wat leg jij precies in dat nummer om de mensen kippenvel te bezorgen?
‘De loutere pianobegeleiding werkt natuurlijk bijzonder mee. We wilden het nummer eigenlijk nog doorarrangeren en de band erbij vragen, maar op enig moment zagen we dat we helemaal niets meer aan dat nummer moesten doen. We zijn naar de opnamestudio Wisseloord gegaan, hebben het daar ingespeeld en toen zag je al aan de gezichten van de mensen die aanwezig waren dat het goed zat. Dít was immers de manier waarop je dit liedje naar je toe trok en het tegelijk in zijn waarde liet.’

Jumbo
Hij toont mij het kruisje om zijn nek dat hij kreeg van het klooster waar hij geboren werd. ‘Ik draag deze talisman altijd. Als ik die niet om heb, ben ik een stukje van mijzelf kwijt. Het biedt mij geluk.’ Naast hem staat een grote Jumbo Gibson-gitaar, een J200. ‘Het is eigenlijk een soort Elvis-achtige gitaar, een Gibson zoals ik die altijd al had willen hebben. En die héb ik nu! Ik ben niet zo’n heel goede gitarist, maar deze gitaar gebruik ik om mijn liedjes te maken. Dit instrument heeft mij veel gebracht.’

Kippenvelmoment
Hoe het ook zij, Guus Meeuwis blijft de man van ‘Het is een nacht’, ook al is zijn muzikale oeuvre sindsdien aanmerkelijk verbreed. ‘Ik blijf nog steeds geloven dat het een voordeel is. Peter Koelewijn zegt: “Koester het!” Ik heb het tijdens een optreden ook weleens niet gezongen of in een andere versie, en dan zie je de mensen gewoon kijken van: “Ja, prima Meeuwis, maar doe het nu nog maar een keer zoals wij het kennen.” Het afgelopen jaar heb ik het in Friesland in het Fries gezongen. In Eindhoven heb ik niet meegezongen; toen zongen 35.000 mensen het liedje verder, van het begin tot het einde. Dat was een kippenvelmoment.’

Vanaf oktober is Guus Meeuwis weer te zien in een groot aantal theaters in Nederland met zijn NW8 Theatertour.

Hoe anders is een optreden in een voetbalstadion?
‘Het theater is natuurlijk wel een ander podium dan een voetbalstadion. In het theater krijg je meer tijd om de mensen te laten zien wat er allemaal achter de liedjes zit. Het is minder spierballen, het is echt een avond waar je de mensen zó bij de hand kunt pakken. Ik vind het altijd zeer gevarieerd en leuk om te doen. En in maart 2010 sta ik twee dagen in Carré. Dat heb ik nog nooit gedaan. Het voelt als een soort beloning.’