Marijke Helwegen

‘Ik ben zeker een ijdeltuit’

Ze wordt -gezien als de ongekroonde botoxkoningin van Nederland, maar dat beeld berust volgens haar op een ernstig -misverstand. -Marijke Helwegen (60) is alom-tegenwoordig. Dinsdag 18 augustus logeert zij in Villa Felderhof (22.10 Ned. 1).

U kent de mensen die zeggen: ‘Marijke Helwegen is vooral bezig met de BV Marijke Helwegen Vooruit’?
‘Ja. Ik vind het beter dan dat ze zeggen: “Die ouwe kar blijft steken.” Dan hebben ze in elk geval opgemerkt dat ik niet alleen botox in mijn hoofd heb. Ik ben geen leeghoofdig figuurtje en dat zal ik ook nooit worden. Ik zie de wereld als een uitdaging.’

Wat bent u voor iemand?
‘Ik kan u een paar dingen noemen: goede en slechte dingen, dan heeft u een wat completer beeld. En anders moet u dat nog eens aan andere mensen vragen. Ik ben gedreven, iemand die erbovenop springt als iets niet goed gaat. Ik ben ook een strateeg. Ik ben zeker een ijdeltuit, maar dat is wat anders dan narcistisch zijn!’

Lipjes getuit, borstjes vooruit?
‘Die uitdrukking gebruikte ik weleens bij Robert Jensen. Van die opmerking zijn T-shirts gedrukt. Ik zal het nu niet meer zo zeggen. Het is net zoiets als wanneer Gerard Joling zegt: “Ik heb er de kracht niet meer voor.”’

Cosmetische vredesduif
De cosmetische vredesduif Marijke Helwegen galmt moeiteloos ‘roekoekoe!’ door het gesprek. ‘Een duif is ook nog eens een dier uit de Bijbel, hè!’ Ze heeft hard moeten werken om uiteindelijk serieus genomen te worden. ‘Ik heb moeten afzien. Ik zeg altijd: “Ik worstel en kom boven.” Oorspronkelijk werd ik uitsluitend gevraagd om puur zakelijk te praten over uiterlijk en cosmetische chirurgie. Maar zo’n acht jaar geleden realiseerde het bedrijfsleven zich: “Hé, deze mevrouw is een tijgerin, die kun je ook de pr laten doen voor een groot merk. Die kan een moeilijk onderwerp ‘positioneren’. Waarom zouden wij niet eens haar mening vragen over multicultiproblemen, of over de politiek of de gezondheidszorg of over de kerk?” Ik heb, geloof ik, vanaf 1994 wel in zo’n 680 uitzendingen gezeten. Iedereen vroeg mij: van Nova tot De wereld draait door.’

U kwam ook in programma’s langs die ronduit -beledigend voor u waren, zoals ‘Jensen’.
‘Ja, maar waarom ging ik in Jensen zitten? Ik vond het ongelooflijk uitdagend om dat spel met hem aan te gaan. Ik houd niet van gemakkelijk. Ik kon hem op mijn sloffen aan. En Jensen is inmiddels van het scherm, ik niet. Wij hadden iets, hij pakte mijn humor op, wij triggerden elkaar.’ 

Uw leven is een race voor erkenning?
‘Een race voor erkenning is te sterk uitgedrukt, maar in ieder geval ben ik iemand die heel graag iets doet waar ze in gelooft.’

Toch kennen de meeste mensen u als de icoon van de plastische chirurgie.
‘Ik ben niet de icoon van de plastische chirurgie. Dat etiket heeft mij altijd dwarsgezeten en daar heb ik veel zielepijn van gehad. Ik ben gewoon zestien jaar geleden gevraagd om tegen betaling als publiciteits-mevrouw de cosmetische chirurgie op de Nederlandse markt te positioneren. Dat is iets heel anders dan een verbouwde mevrouw die als cliënt binnenkomt!’

Maar das war einmal, want de Scheveningse kliniek van de familie Schoemacher is recent failliet verklaard.
‘Inderdaad, maar ik deed er al zo veel leuke klussen naast. Ik heb mijn pr-netwerk jaren kunnen koppelen aan die cosmetische chirurgie. Nu die koppeling -recent beëindigd is door dat faillissement van de Schoemachers, kan ik met mijn andere werkzaamheden aan de gang. Ik vind het heerlijk om mij nu helemaal te richten op een nieuwe toekomst.’

‘Ik ben leuk, ik ben slank en ik heb een goede babbel.’ Dat is uw binnenkomer?
‘Ja, ik ben leuk, ik ben slank en ik heb een goede babbel. Dat klinkt heel pretentieus, maar zo bedoel ik het totaal niet. Ik ben zeer toegankelijk voor het volk, ik houd van het volk.’

Aan u zit de Poppenact vast?
‘Ik heb de Poppenact zelf bedacht. Het is een act om in een speech waar ik zakelijk voor word ingehuurd, het publiek te entertainen én te ontwapenen. Want op het moment suprême – als je de mensen ontwapend hebt – kan de opdrachtgever met die mensen verder doen wat hij wil. Ik zeg altijd: “Geef het volk brood en spelen en ze eten uit je handen.”’

Waarom wilt u zo graag het uiterlijk behouden zoals u dat al jaren hebt?
‘Ik wil niet per se het uiterlijk behouden zoals ik dat nu al jaren heb. Ik verzorg me gewoon heel goed en dan heb ik het niet over cosmetische chirurgie. Ik draai het liever om: waarom zou je er niet mogen uitzien zoals je dat zelf het prettigst vindt? Ik heb een mooie perzikhuid. Misschien kunt u even kijken, dan kunt u...’

Mevrouw Helwegen, ik dacht dat u het nooit zou vragen.
‘Dát bedoel ik. Kijkt u nu eens even goed naar die perzikhuid. Men koppelt heel snel allerlei soorten ingrepen aan mij, terwijl dat lang niet altijd zo is. Mijn laatste ingreep was tien jaar geleden. Toen was ik vijftig, dus waar hébben we het over? Er worden per jaar zo’n 60.000 ingrepen gedaan bij mensen. Ik zeg altijd: “De directeur van Mercedes rijdt ook niet in een oude Panda, die rijdt in een Mercedes uit de S-serie.” Ik wil er gewoon goed verzorgd uitzien.’

Gelukkig getrouwd
In januari zat ze op de televisie 24 uur opgesloten in een kamer met Wilfried de Jong. ‘Heerlijk om te doen! Het enige jammere aan het programma was dat de uitzending maar 35 minuten duurde. Ik had de kijkers die hele 24 uur wel willen laten zien! Wilfried was totaal kapot toen hij uit die kamer kwam. Hij heeft twee weken nodig gehad om bij te komen van mij. Wilfried zei: “Nu je je haarstukje af hebt, zou ik zo verliefd op je kunnen worden. Zo mooi en naturel vind ik je nu.” Ik droeg in het begin van die uitzending een toef op mijn haar, die ik er op een gegeven moment weer af getrokken heb, juist om te laten zien: “Jongens, ik hoef mezelf niet te verdedigen, want ik ben hier mijzelf. Kijk, ik trek dat ding er gewoon af.” Ik ben die avond absoluut niet met hem uitgegaan of zo, al wilde hij wel. Nee, ik ben al veertig jaar gelukkig getrouwd met Harry!’

Ontwapenen
De als Marijke Mulders in Heerlen geboren Geleense noemt zich praktiserend katholiek. ‘Ik ben een -katholiek van het vrolijk-ondeugende soort.’ Anno 2009 zou Helwegen de Nederlandse Rooms-Katholieke Kerk graag een stevige boost willen geven. ‘Ik zou graag in een kerk willen preken, het liefst voor de -televisie, in een heel mooie, klassieke fluwelen jurk. Dan raken de kerken misschien weer voller. Als de mensen zeggen: “We komen in eerste instantie eens kijken naar Marijke Helwegen”, dan kun je daar iets leuks op bedenken. Ik zou in elk geval veel publiciteit voor de kerk kunnen binnenhalen. Ik ga nog steeds zondags naar de kerk, is het niet in de Sint-Jan in Laren dan wel in de Vituskerk in Hilversum. Wat is er nu mooier dan jongeren te ontwapenen en hun het besef te geven dat het geloof zo ongelooflijk veel voor je kan betekenen: voor je ziel, je geluk en je -leven?’

Preken klinkt nogal pretentieus. Anderen hebben daar een jarenlange theologische opleiding voor nodig.
‘U heeft gelijk, dat is 1-0 voor u. Eigenlijk zou het moeten zijn: discussiëren en praten met jongeren, maar dat kan ook wanneer ik preek! Ik denk dat je vanuit het hart van mens tot mens moet werken, dat is de enige manier waarop je mensen kunt bereiken.’

Doet u het overigens voor niks, gratis? Ik vraag het omdat een lezing van u als ‘Ik hou van mij’ al snel in de orde van grootte van ? 3000 komt!
‘Ik ga daarover niet met u in discussie. Doet u alles voor niks? Mijn lezingen onder de kop “Ik hou van mij” komen inderdaad in de orde van ? 3000, maar de kerk heeft bij mij natuurlijk wel een streepje voor!’

Poezenmeisje
Ze toont mij een doosje met een rozenkrans en enkele hangertjes van haar moeder. ‘Deze twee steentjes en deze hangertjes had ze vaak om. Ik neem deze rozenkrans heel vaak mee. Ook in mijn auto heb ik aan het spiegeltje een rozenkrans hangen. Dat is niet de rozenkrans van mijn moeder, want ik denk: als mijn auto ooit zou worden gestolen, dan heb ik hem niet meer. En dit is een foto van Soesja, mijn poezenmeisje dat zeventien jaar en vier maanden is geworden. Dit witte poesje was mijn kindje, ze is drie jaar geleden overleden. Hier was ze eigenlijk al een beetje op. We krijgen nu een kater die uit een asociaal milieu komt en die ik een kans wil geven.’

Doornroosje
Het nieuwe tv-seizoen begint weer!
‘Ja, er komen weer erg leuke dingen van mij in de pers. Ik begin in september bij de EO met een achtdelige uitzending die De kist heet. Bekende Nederlanders praten naast een doodskist over hun laatste weg, de weg naar de hemel. Hoe wil je begraven worden? Wil je gecremeerd worden? Hoe heb je je leven ervaren? Geloof je in God? Denk je dat er een hiernamaals is, een hemel? Heb je dingen laten liggen? Wie mogen er op jouw begrafenis komen? De EO had een eikenhouten kist besteld, maar ik wilde per se een kist à la Doornroosje, met een glazen deksel erop en satijn en rozen. En ik wilde ook nog in die kist! Ik ben als enige in die kist gaan liggen om te voelen hoe dat was. Het gaf een zeer intens, sereen, prettig gevoel. Ik had totaal geen angst.’

Hoe zal God later uw ijdelheid beoordelen?
‘Ik denk dat God zo barmhartig is, dat Hij zal zeggen: “Ach, in die Marijke met haar opgespoten lipjes zit niet veel kwaad.” God is mij trouwens zeer genadig geweest. En ik denk dat Hem die opgespoten lipjes helemaal niets interesseren.’