Frits Sissing

‘Presentatoren die zeggen dat ze niet ijdel zijn, geloof ik niet’

De Groningse apothekerszoon Frits Sissing (44) is wat hij áltijd wilde zijn: televisiepresentator. De schijnwerpers lonkten naar de bedrijfseconoom. Hij is een laatbloeier in televisieland en is na Evita presentator van AVRO’s Op zoek naar Joseph.

Ben jij voor je gevoel een interessante man?
‘Oeff! Het is maar net de vraag hoe je dat woord “interessant” wilt invullen. Ik ben niet interessant in de zin dat ik een heel spannend leven heb met wilde feesten of spannende reizen. Ik ben interessant in de zin dat ik mijn passie volg. Ik volg mijn hart.’

Frits Sissing wás er ineens! Hij lacht er zelf om.‘Ik ben er al wel een tijdje maar door mijn overstap van Opsporing verzocht naar amusement is het allemaal opeens wat zichtbaarder geworden. Ik moet eerlijk zeggen dat ik er jaren mee bezig ben geweest om die basis te leggen en klaar te zijn voor de grote stap die ik gemaakt heb. Ik had het geluk dat ik een zondagavondprogramma mocht doen op primetime, op Nederland 1, topamusement.’
Altijd gewild?
‘Altijd gewild, ja. Wij kwamen in Baarn wonen, naast Hilversum, en toen ging ik natuurlijk bij talloze tv-opnames kijken. Ik kwam ook bij het toenmalige Hilversum 3 in het Radiopaviljoen. Maar ik besloot pas op mijn 31ste dat ik televisiepresentator wilde worden. Mijn grootheden waren Mies Bouwman, Willem Duys, Berend Boudewijn, Willem Ruis en Fred Oster, die tijd. Ik zat als jongetje vaak te kijken en dacht: goh, dat wil ik eigenlijk ook. Ik vind het leuk om in
de schijnwerpers te staan. Je werkt bij een medium dat veel bij mensen teweegbrengt. Ik wil mensen entertainment brengen maar dan wel met enige mate van inhoud.’
Had je er ook alles voor over?
‘Toen ik besloot dat ik deze kant op wilde had ik er echt alles voor over, ja. Het moet haast karakterologisch bepaald zijn. Het kan bijna niet anders. Ik ben een doorzetter en ambitieus in mijn karakter. Ja, en ijdel ben ik ook. Presentatoren
die zeggen dat ze niet ijdel zijn, geloof ik niet.’

Carrière-planning
Ooit was hij als afgestudeerd bedrijfseconoom  marketingman in drop bij Red Band Venco. Was hij daar soms ongelukkig omdat hij niet voor de camera’s stond? ‘Nou, ongelukkig? Laat ik het anders formuleren: ik was niet zo gelukkig als ik zou kunnen zijn. Televisiepresentator-zijn betekende voor mij heel veel.’
Was het een soort bevestiging?
‘Het is ook een bevestiging, ja, een bevestiging van het mogen zijn wat je droomde, denk ik. Er hangt nog steeds iets magisch rond televisie en dat ervoer ik vroeger als klein jongetje in ongemene mate.’
Er hangt dus geluk van af?
‘Ja, daar hangt geluk van af. Mijn vrouw heeft mij ook volledig gesteund in dat hele proces. Maar uiteindelijk is ook televisiepresentator-zijn gewoon een beroep. Het is alleen een beroep dat heel veel mensen zien en waar mensen op reageren, meer dan wanneer je elke dag op kantoor zit. Ik ervaar het gelukkig niet als iets wat zo bijzonder is.’
Nee?
‘Nee, want ik geniet van wat ik doe. Ik zoek het natuurlijk wel een beetje op door bijvoorbeeld naar premières te gaan, maar ik ben geen partycrasher die vervolgens alleen maar aan de cocaïne gaat en de Gooise matras in duikt.’

Om zijn presentatie-ideaal een duwtje in de goede richting te geven deed hij mee als kandidaat in Dancing with the stars. Noem het zijn échte coming-out: al dansende. Hij werd derde. ’Dat was een heel bewuste strategische keuze van mezelf om te laten zien dat ik meer kon. Mijn bazen zeiden immers steevast: “Frits, we kennen je alleen in dat grijze pak, we hebben nooit iets anders van je gezien, dus we geven je voorlopig nog geen kans.” Toen dacht ik: dan moet ik hem zelf maar creëren.’
Calculerend investeren op die dansvloer?
‘Ja, en ik kan je zeggen: de return on investment is nog nooit zo hoog geweest.’
Jij hebt een strategie voor jouw carrière?
‘Ja, ik heb duidelijk voor ogen wat ik wil. Ik laat dat ook niet meer los. Ik heb zo’n drie jaar op die AVRO-deur staan kloppen: “Volgens mij hebben jullie wél een amusementspresentator in huis.”’
Kloppen, zei je? Bónken!
‘Bonken! Trappelen!’

Hij zegt nog bezig te zijn met het ontwikkelen van een eigen stijl. ‘Ik kan nog niet zeggen: “Dit is mijn stijl”, omdat ik vooralsnog vooral programma’s met vastomlijnde formats presenteer. Je moet heel goed zoeken: waar zit voor jezelf de ruimte? Ik durf nu wel gewoon te zeggen: “Ik ben een amusementspresentator van grote shows. Het liefst live en groot.”’
De AVRO was in eerste aanleg niet zeker of Sissing grote shows wel zou trekken. ‘Mijn probleem was natuurlijk dat ik alleen Opsporing verzocht had gedaan. Daarin was ik een nette meneer die beleefd, integer, bewogen en meelevend iets deed. Dat is nogal een verschil met zondagavondamusement. Dan zijn de belangen héél groot in Hilversum. De AVRO moest ook over een heuveltje getrokken worden om mij zo’n kans te geven.’
Mij valt op dat je behoorlijk overtuigd bent van jezelf.
‘Ja, ook dát is nieuw maar dat heeft weer te maken met die passie. Ik weet steeds beter wie ik ben en wat ik wil. Volgens mij móét dat ook op een gegeven moment, want anders trek je het niet in die spotlights.’
Je bent ook ongeduldig?
‘Ja. Gelukkig ben ik in het begin van mijn carrière tegen Nelleke van der Krogt aangelopen die zei: “Frits, hardlopers zijn doodlopers, doe het nu stapje voor stapje en bouw aan jouw basis, want dat is wat je nodig hebt als je echt lang mee wilt in dit vak. Je moet niet te snel willen gaan, want dan ga je ook weer te snel naar beneden.” Maar ik vind het zo leuk, dan wil je niet wachten.’

Joseph
Na Opsporing verzocht was daar vorig jaar Op zoek naar Evita: AVRO-amusement van hoog niveau. ‘Dat was mijn droom. Een liveorkest, een trap waar je vanaf moet, een panel vol kwaliteit. Willem Nijholt die daar met ál zijn jaren ervaring prachtig commentaar op de kandidaten gaf. Kwalitatief goede kandidaten en een publiek dat steeds enthousiaster werd. Het was wel mijn eerste keer en het was niet makkelijk.’
Nu is er ‘Op zoek naar Joseph’. Naar welke Joseph zoekt de AVRO?
‘Wij zoeken de zoon van Jakob. Dat moet bij de KRO-lezers toch wel enigszins bekend zijn? Het is het verhaal van Jakob en zijn twaalf zonen, het is eigenlijk een bijbelverhaal. Ik kende het verhaal niet. Er is een musical van, al uit 1963, ooit door Andrew Lloyd Webber geschreven als schoolvoorstelling van vijftien minuten. Dat was zo leuk dat het in de loop der jaren uitgroeide tot een avondvullende show binnen het professionele circuit. We gaan met Op zoek naar Joseph precies hetzelfde patroon volgen als bij Op zoek naar Evita. We hebben tien fantastische jongens gevonden. We hebben een panel dat commentaar geeft. Nieuw in het panel is Paul de Leeuw, heel spannend dat hij erbij is. We zijn nu druk bezig de tien kandidaten voor te bereiden op de liveshow. Ze krijgen workshops, ze hebben een personal trainer gekregen, ze hebben een zangcoach, dus er wordt van alles met ze gedaan in de aanloop naar de shows zodat hun niveau nóg hoger is.’
Heb jij stiekem het idee: góh, ik zou zelf wel een van die tien kandidaten willen zijn?
‘Nee, ik ben daar heel reëel in. Ik vind mijn eigen zangkwaliteiten niet van dien aard dat ik überhaupt maar in de buurt van deze jongens zou kunnen komen, nog afgezien van het leeftijdsverschil. En voor het overige: er moet altijd wat te dromen blijven.’

Op levensbeschouwelijk gebied is Frits Sissing niet-geëngageerd, zoals hij het noemt. ‘Mijn levensbeschouwing
is: geloof in jezelf, lééf je droom. Een beetje die richting op.’ Wel verwacht hij dat er nog leven zal zijn ná Op zoek naar Joseph. ‘Gelukkig wel! Ik zit nu een beetje in de musicalhoek maar ik ga binnenkort ook het programma This is your life maken, in Nederland vroeger bekend als In de hoofdrol. Ik ben er heel trots op dat ik dat programma mag presenteren. We gaan mensen in de hoofdrol plaatsen die hun sporen hebben verdiend. Dat kan op allerlei gebied zijn: sport, politiek, amusement, televisie, theater, héél breed.’
Jij treedt dus in de voetsporen van Bert Garthoff en Mies Bouwman?
‘Zo zou je het kunnen stellen, maar er zijn verschillen. Wij gaan natuurlijk wel een heel nieuwe groep mensen aanboren.’
En worden de hoofdrolgasten dan weer op valse gronden naar een studio geleid? ‘Nou, ze worden wel weer ’s ochtends overvallen en dan ergens met valse voorwendselen naartoe gelokt waar iedereen klaarzit.’

AVRO-portemonnee
Hij laat mij zijn portemonnee zien: een AVRO-portemonnee! ‘Ik vermoed dat niemand bij de AVRO
zo’n portemonnee heeft. Hij zal ooit wel voor de leden gemaakt zijn. Als AVRO-presentator en dus als een van de gezichten van die omroep vond ik dat je zo’n AVRO-portemonnee toch moest hebben. Ik ben een échte AVRO-man, van huis uit al. Het klikt tussen ons. Het klopt dat het met de AVRO zeker een tijd minder goed ging, maar we zijn weer behoorlijk aan het groeien. De AVRO is er voor de mensen die midden in de maatschappij staan en die nadenken over wat er allemaal om hen heen gebeurt. En ziehier: mijn iPod. De iPod vind ik toch dé uitvinding van deze generatie. Ik heb nu mijn eigen radioprogramma Musical moods op Radio 2 tussen 12 en 1 uur ’s nachts, die podcast ik. Het programma komt elke maandagochtend keurig op mijn pc binnen en dan gaat hij hier op mijn iPodje. Het is toch ongekend dat hier 5000 cd-nummers op staan. Fantástisch.’
Stelt de AVRO wel voldoende vraagtekens bij deze samenleving?
‘Ik denk het wel. Neem Hoge bomen, Netwerk of Vinger aan de pols, allemaal programma’s waar je verder over na kan denken. Ook in Op zoek naar Evita waren we bezig de dromen van mensen waar te maken. Het waren kandidaten die, zeg maar, de regie over hun toekomst in eigen handen namen. Hopelijk gebeurt dat nu ook weer bij Joseph.’