Yvon Jaspers

‘Ik ben nooit bij de televisie begonnen voor de massa’

Met de week groeide het aantal kijkers. Zelf lijkt ze daar minder door geboeid. Yvon Jaspers (34), presentatrice van Boer zoekt vrouw, is vooral zeer naturel en bovenal zichzelf. Dit seizoen is zij hét kijkcijferkanon van Nederland 1. Maar: ‘Ik ben ook zeker klaar voor iets nieuws’.

‘Boer zoekt vrouw’ haalde het ‘Journaal’!
‘Ja, dat wás wat. Als je dat meemaakt met een programma, denk je: succes is zoiets raars. Het is niks. Succes is geen tastbaar iets. Het is iets wat andere mensen maken. Ik realiseer me maar al te goed dat anderen dat ook zo weer kunnen afbreken.’

Een nuchtere Boxtelse, ons Yvon, bij wie het succes haar niet naar het hoofd stijgt. Ze is vertrouwenspersoon tussen de tv-boeren, wat ze ook als haar taak ziet. ‘Het zit ’m erin dat je oprecht geïnteresseerd bent, ook als de camera niet loopt. Die boeren voelen natuurlijk wanneer iemand echt interesse heeft of wanneer iemand alleen een quoteje komt halen.’
Vrijwel geen ander programma kwam de afgelopen jaren zo dicht bij ‘gewone mensen’ als Boer zoekt vrouw met Yvon Jaspers. ‘Ik vind dat een compliment. Dat is namelijk precies waar wij zo hard voor werken.’

Vind jij het zelf een typisch KRO-programma?
‘De manier waarop het gemaakt wordt, is heel erg KRO. Het format had ook ergens anders terecht kunnen komen, maar dan was het een ander programma geworden. Het gaat om de integriteit waarmee het gemaakt wordt. Ik heb bijvoorbeeld gisteren met alle vrouwen die inmiddels zijn afgevallen een hele dag opgetrokken. Zonder camera’s erbij. Onder begeleiding van een coach hebben we goede gesprekken -gevoerd. Je ziet dat die mensen een bijzondere band met elkaar hebben. Ze vinden het heel bijzonder zo begeleid te worden. Dat vind ik typisch KRO: je gaat mensen niet zo maar aan hun lot overlaten. Nee, we houden ze bij ons.’ 

Theelepeltje
Zo’n twee maanden geleden liepen we elkaar toevallig in Rome tegen het lijf, onder de koepel van de Sint-Pieter. Ze was voor het eerst sinds ze ‘kindjes’ heeft, een weekend weg met haar man Pieter. ‘Ik was nog nooit in Rome geweest. Wat een toerisme, hè?’ Ze zegt nog steeds rooms-katholiek te zijn. ‘Ik denk dat je dat altijd blijft als je zo geboren bent. Zo’n weekend in Rome bevestigt ook waar je vandaan komt. Mijn opa en oma gingen lang geleden naar Rome om één keer de paus op het Sint-Pietersplein in het echt te zien. Weliswaar op vijfhonderd meter afstand, maar ze kregen een theelepeltje met de paus erop. Dat is toch een beetje jeugdsentiment. Naar de paus gaan was toen toch het hoogst haalbare in het leven?’ 

Herkenbaar
Inmiddels zoekt menig media-analist naar de definitieve verklaring voor het succes van Boer zoekt vrouw. ‘Ja, iedereen heeft er een mening over. Ik moet er eigenlijk ook wel om lachen. Dan denk je: jeetje, die mensen heb ik nog nooit gesproken en volgens mij ook niemand op de redactie. Heel veel actualiteitenrubrieken hebben een eigen item gemaakt, zonder ook maar iemand van het programma te spreken. Knap! Iedereen analyseert zich gek, terwijl ik denk: als je even langskomt om te kijken hoe het programma gemaakt wordt, heb je al een groot deel van het succes verklaard. Namelijk dat het gewoon met zeer veel liefde gemaakt wordt. Ik weet dat het binnen het genre een goed gemaakt televisieprogramma is. De beelden zijn heel mooi en voor de kijker thuis is het best spannend om te zien wat er gebeurt. Ik denk dat het allemaal heel herkenbaar is. Bij al die boeren en vrouwen zit altijd wel iemand met wie jij je kunt vereenzelvigen. Bovendien is het geen cynisch programma. Sarcasme en cynisme bestaan niet in onze vocabulaire. Bij Boer zoekt vrouw is niet het format het belangrijkste, maar het feit dat die boer ook echt een vrouw vindt! Het is dus écht. Dat is volgens mij een groot verschil met al die andere concepten.’

Het beeld wordt opgeroepen: was het leven maar zo simpel als toen!
‘Ja, maar het is dus nú. In de tijd dat wij Boer zoekt vrouw opnemen, is het voor de mensen die eraan meedoen even simpel: het leven staat even stil voor de liefde.’

Heb je zelf voorkeur voor een kandidaat?
‘Nee, alleen bij Agnes, de eerste vrouwelijke boer, heb ik soms het gevoel dat ze een nichtje van mij had kunnen zijn. Ik heb nichtjes die net zo bescheiden, puur en eerlijk zijn als zij. Haar vader is goed bevriend met een oom van mij, dat is puur toeval. Wij kwamen daar eigenlijk pas later achter, toen ik al een paar keer bij haar op de boerderij was geweest. Ik heb wel een soort gevoel: ze had familie kunnen zijn.’

Ondertussen ben jij het hart van het programma, jij moet er altijd zijn.
‘Ik zou liegen als ik zei dat het soms niet als een druk voelt. Op het moment dat er succes is, moet ik er zijn. Het gaat ook om belangen. Of ik nu zelf ziek ben of twee zieke kindjes heb, ik zal er moeten zijn. Hoe dan ook. Ik wil wel benadrukken dat ik het programma niet alleen draag, maar mét de redactie. Voor die boeren gaat de redactie met net zo veel tijd en energie!’

Stoere jongen
Sommige boeren spreken met de grootst mogelijke moeite over hun gevoel.
‘Ik weet niet of dat louter bij boeren hoort. Ik denk dat dat gewoon bij heel veel mannen zo hoort. Er zijn toch zeer weinig mannen die echt goed over hun gevoel kunnen praten. Uiteindelijk doen die boeren het wel. Ze worden gedwongen en het gaat geforceerd, maar ze doen het wel.’

Boer Frans uit Overijssel toucheerde kritiek: hij ging te grof om met zijn vrouwen en ventileerde nauwelijks gevoelens. Voor het oog van de natie leek hij even af te gaan.
‘Je kunt het afgaan noemen. Je kunt ook zeggen dat iemand voor het oog van de natie heel kwetsbaar durft te zijn! Ik kan alleen maar zeer veel respect voor hem hebben. Ik vind het van lef getuigen als je jezelf dagenlang als stoere jongen hebt neergezet, dán te breken om vervolgens te zeggen: “Ik vind het ook eigenlijk allemaal niet zo gemakkelijk.”’

Wat doet het programma jou zelf?
‘Het programma doet mij heel veel. Ik heb echt het gevoel dat het míjn programma is. Ik ben als een vis in het water. Soms kun je het zó voelen dat iets van jou is. Dat het klopt wat je doet. Het doet mij goed wanneer mensen in het programma het leuk vinden als je komt en jou graag een kijkje in hun leven geven. Dat is waar het hele programma om draait. Daar ben ik eigenlijk heel trots op. Het succes van Boer zoekt vrouw doet me verder eigenlijk niks.’

Zit er ethiek in dit programma?
‘Ja, je leert de boeren zeer goed kennen. Je kijkt in hun ziel, ziet hun zoektocht naar de liefde, een heel kwetsbare zoektocht. Bij boer Jan is wel degelijk de vraag van belang of de dames geloven en hoe ze in het leven staan. Wij hebben dat kruisbeeld bij hem niet opgehangen, hoor, dat hing daar al. Op die manier onthul je eigenlijk een beetje waar het in het echte leven ook om gaat.’

Overheersend
Ze laat me haar Boer zoekt vrouw-sleutelhanger zien. Jawel: een boer en een vrouw. ‘Dit is wel symbolisch voor mijn leven nu. Ik kreeg dit van een vriendin. Grappig, hè?’ Haar kindjes Keesje en Tijl hangen ook aan een hanger. ‘Weet je, dit succes is momenteel zo overheersend. De mensen praten er ook graag over, maar je ware ik zit niet in dat succes. Dat zit natuurlijk in mijn kindjes! Ik geloof ook niet dat ik de rest van mijn carrière Journaal-items waard ben. Dat gaat niet gebeuren! Ik heb ooit met mezelf afgesproken: ik ga mij niet extreem gelukkig voelen als mensen mij leuk vinden en ik ga me niet extreem ongelukkig voelen als ze het niet vinden.’

Gewoon mamma
Hoe combineer je de opnamen met thuis?
‘Wij moeten alles heel erg goed op elkaar afstemmen. We hebben een flexibele oppas, we hebben de crèche en in periodes dat ik heel erg druk ben, probeert Pieter wat te minderen met werk. Nu mag hij weer even los en zal ik wat moeten minderen. Het is heel veel puzzelen, maar dat weet je van tevoren. Pieter geeft geen suggesties over het programma. Nee, helemaal niks. Als ik ’s ochtends om zes uur in de auto zit en ’s avonds om elf uur terugkom en de héle dag gepraat heb, hoef ik thuis niet ook nog eens over het werk te praten. Heel vaak, als er vrienden komen eten en ze zijn geïnteresseerd in de boeren en ik vertel daarover, dan komt Pieter dingen te weten die hij nog helemaal niet wist. Het gaat bij ons thuis over de kindjes, over ons en over de familie en nauwelijks over Boer zoekt vrouw. Dat vind ik ook heel erg prettig, want met meer dan vier miljoen kijkers gaat het in mijn leven verder bijna altijd daarover. Dus vind ik het fijn dat dat thuis niet zo is.’

Is er leven na ‘Boer zoekt vrouw’?
|‘Ik mag toch hopen dat er een leuk leven na Boer zoekt vrouw is. Het zal een leven zijn waarin ik ongetwijfeld met nieuwe programma’s aan de gang ga en ik gewoon mamma ben.’

Je denkt niet: alles wat daarna komt is sowieso minder?
‘Zoiets zou je alleen denken als je vindt dat het om kwantiteit moet gaan, en zo denk ik gewoon niet. Misschien is het wel tijd voor een heel klein programma, waar “maar” 450.000 mensen naar kijken. Dat is prima. Ik ben nooit bij de televisie begonnen voor de massa. Dat is toevallig zo gekomen. Het is nooit mijn ambitie geweest. Boer zoekt vrouw is gewoon een mooi programma. Ik ben ook helemaal niet zo bang dat ik over tien jaar nog alleen maar “Mevrouw Boer zoekt vrouw” ben. Ik ben ook zéker klaar voor iets nieuws. Ik ga nu eerst met het gezin op vakantie naar Brazilië.’

Met geen enkele boer in de buurt.
‘Dat weet je nooit. Ze zijn overal!’