Roos Prommenschenckel

Andersdenkenden 3 juni 2007

?Ik denk dat ik gelukkiger ben dan veel mensen zonder handicap?

Tot 6 juni mag zij zich Mis(s) 2006 noemen. Een onwaarschijnlijke schoonheid. Vorig jaar werd Roos Prommenschenckel (22) de eerste Miss Nederland Gehandicapt en was zij als ambassadeur een jaar lang de vertegenwoordigster van Onbeperkt Nederland. Woensdag wordt haar opvolger gekozen tijdens de Mis(s) Verkiezing 2007 (21.25 Ned. 1) .

?Ik kan wel zitten of lopen, maar niet de hele dag. Als ik wegga, ga ik altijd in een speciale ligrolstoel.? Roos heeft de zeldzame ziekte torticollis spasmotica, een aandoening in haar nek waarbij haar nekspieren haar hoofd voortdurend naar achteren trekken. Als ze te lang zit of loopt, zakt haar hoofd zó ver naar achteren dat ze nauwelijks nog lucht krijgt. Ze ligt in haar huisje op een bank met een draagband om haar hals, ik zit op een stoel tegenover haar. ?Als ik te lang mijn hoofd achterover laat hangen, krijg ik inderdaad ademnood. Als ik eigenwijs ben, zakt mijn hoofd steeds verder naar achteren. Maar als ik goed naar mijn lichaam luister, hoeft dat niet te gebeuren.?

Haar ziekte is chronisch: slechts vijf tot tien procent van de patiënten geneest in het eerste jaar. ?De meesten krijgen het helaas bijna altijd weer terug. Sinds januari loop ik nu bij een manueel therapeut die mijn rug kraakt. Officieel mag dat niet, maar het werkt bij mij echt ontzettend goed. Het gaat momenteel hartstikke goed met mij. En ik zeg altijd: ?Ik heb nu dit en morgen zie ik wel weer.? Heel veel mensen zeggen nog maar heel weinig te kunnen, maar ik vind: er zijn nog zo veel dingen die ik wél kan. En pas als ik ál die dingen heb gedaan, dan mag ik eens gaan klagen over de dingen die ik niet kan!?

Knap van je!

?Ja, maar je kunt tóch niet alles doen; iemand met hoogtevrees gaat ook geen bergen beklimmen. Ik heb zo veel geleerd van mijn handicap. Ik kan nu veel beter relativeren en ik heb geleerd wat écht belangrijk is. Het gaat erom dat je ook van het leven geniet.?

Ik tref hier dus een zeer blijmoedige Roos aan?

?Ik denk dat ik gelukkiger ben dan veel mensen zonder handicap, omdat ik weet dat ik ook van mijn familie en van mijn vriend kan genieten. Veel mensen krijgen op hun vijftigste of zestigste een hartinfarct en dan zeggen ze: ?Was dít nu mijn leven? Waarom heb ik heel mijn leven zo hard gewerkt? Waarom heb ik niet méér genoten?? En dan denk ik: dat heb ik nu mogen leren!  De kwaliteit van mijn leven wordt daardoor nog hoger.?

Jij ziet de wereld voor een belangrijk gedeelte van de dag liggend en schuin?

?Ja, in het begin lag ik natuurlijk nog véél meer en dacht ik wel: misschien moet ik een wolken- of plafondstudie beginnen. Overal waar ik kwam, zag ik plafonds en dan dacht ik: nou, dat plafond mogen ze ook wel eens opknappen! Je ziet zo veel andere dingen, want je ziet de mensen natuurlijk op een andere manier. Inmiddels ben ik er aan gewend.?

?Dancing with the stars?, maar dan een kwart gedraaid.

?Televisie kijken overdwars is voor mij heel gewoon. Voor mij zou het heel handig zijn als het bioscoopscherm aan het plafond zou zitten.?

Acht stoelen

Na haar verkiezing tot Mis(s) 2006 veranderde haar leven totaal. ?Ja, van het ene op het andere moment ben je interessant, dat is heel gek. Dat zie je normaal alleen in films, en dan overkomt het jou.?

Je bent bij premier Balkenende in het Torentje geweest.

?Niet in het Torentje, want dat is voor rolstoelers nog niet toegankelijk, maar in het Catshuis. Ik ben ook bij André Rouvoet en Wouter Bos geweest. Ik heb hun een pamflet overhandigd met de tien ?politieke wensen? van chronisch zieken. Die wensen zijn tot stand gekomen met de Gehandicaptenraad. Dat zijn zaken als de uitbreiding van de Wet Gelijke Behandeling tot en met het feit dat alle treinen pas na 2030 toegankelijk behoeven te zijn. Nog steeds is niet het gehele openbaar vervoer voor gehandicapten toegankelijk, dat is voor ons onze grootste beperking, omdat wij gewoon niet kunnen gaan en staan waar wij willen. Niet mijn handicap is mijn grootste probleem, maar het feit dat ik geen vrijheid heb. Als ik nu met de trein wil, moet ik dat altijd drie uur van tevoren reserveren. Dan komt er iemand van de taxicentrale mij met een plankje de trein ?inzetten?. Bovendien: je kunt nooit eens ergens langer blijven of eerder naar huis of gewoon spontaan ergens naartoe gaan.?

Je wilde ooit naar Turkije?

?Wij wilden nog voor de Mis(s)verkiezing naar Turkije vliegen, maar dat kon niet want ik moet liggen en dan zou ik voor acht stoelen moeten betalen. Een reisbureau stelde vervolgens voor om drie stoelen te betalen, zodat ik dan ná het opstijgen met mijn hoofd op de schoot van mijn vriend kon liggen. Nou, daar kwamen zo veel problemen bij kijken, dat mijn vriend zei: ?We doen het niet.? Na de Mis(s)verkiezing had ik een reis gewonnen naar Aruba, maar degene die mij die reis had aangeboden, had er geen rekening mee gehouden dat ík zou winnen. Het feit dat ik dus moet liggen, was niet in de begroting opgenomen. Uiteindelijk heeft KLM gezegd: ?Wij vinden het gewoon schandalig, wij betalen wel een businessclassstoel naar Aruba voor jou.? Maar uiteindelijk bleek dat ik niet door de medische keuring kwam, want ik kan niet langer dan twee tot drie uur overeind zitten, dus mocht ik niet businessclass reizen volgens de regels. Er moesten uiteindelijk acht stoelen uit dat vliegtuig gehaald worden en een bed erin en dat heeft de KLM geregeld, ook al werd het uiteindelijk Dubai. Het is natuurlijk niet te doen dat je voor acht stoelen moet betalen. Zo is het ook als ik naar het theater wil. Dan neem ik drie stoelen in beslag en moet ik dus voor drie stoelen betalen. Als ik naar een grote musical wil, betaal ik wel tachtig euro per kaartje.?

Waar komt die ongelooflijk sterke drive van jou vandaan?

?Je wordt met zo?n handicap helemaal back to basic gebracht. Pas als je niets meer hebt weet je de dingen te waarderen. Als je veel dingen niet meer kunt, dan wil je ze ineens heel graag. Vroeger had ik niks met fietsen, nu zou ik heel graag willen fietsen, zo werkt dat gewoon. Ik weet ook dat ik in het begin helemaal écht gelukkig kon zijn als ik maar vijf minuten door de supermarkt mocht. Nu wil ik de hele winkelstraat door.?

Belangrijk is dat je al zes jaar een goede stabiele relatie hebt met jouw vriend Marino. Zonder hem zou het misschien veel moeilijker zijn?

?Eh, ja misschien, ik weet het niet. Ik denk nooit in wat als of misschien, want zo ís het nu eenmaal. Ik ben heel gelukkig met Marino, hij steunt me door dik en dun. Ik denk dat het voor hem misschien nog wel moeilijker is dan voor mij.?

Dierbaar

Ze kijkt naar de ring die ze ooit van Marino kreeg. Toen ging hij voor mij op zijn knieën en vroeg: ?Wil jij voor altijd mijn vriendinnetje blijven??. We hadden toen zo?n twee jaar verkering. Deze ring is voor mij dus heel erg belangrijk, die zal ik ook altijd bewaren. Ik heb de mijne afgedaan, omdat ik dit jaar graag de ring van de Mis(s)verkiezing wilde dragen. Ik vind het moeilijk om, zoals je vraagt, in objecten te zeggen wat mij dierbaar is, maar mijn familie en mijn vrienden zijn mij in elk geval dierbaar. Als ik alles kwijt zou raken en ik zou één ding mogen houden, zijn dat toch mijn foto?s van hen, als herinneringen.?

Hele eer

Jij wilde ooit het theater in want jij wilde opvallen?

?Ik weet wel goed wat ik wil, ik ben niet op mijn bekkie gevallen.?

Bij  de eerste Mis(s)verkiezing traden de twaalf finalisten ook in badpak aan.

?Lucille Werner wilde in eerste instantie geen bikini-badpak-ronde doen, maar ik dacht: waarom zouden we onderscheid maken? Akkoord, het is natuurlijk een iets andere Mis(s)verkiezing, maar waarom zouden wij niet goed genoeg voor een bikini of badpak zijn? Dat hoort toch bij een verkiezing??

Uiteindelijk wilde je vooral winnen om die rol als ambassadrice van Onbeperkt Nederland?

?Ja, ik heb me uiteindelijk niet voor de Mis(s)verkiezing opgegeven, maar vanwege die ambassadeursfunctie. Ik wilde me weer nuttig voelen en mijn eigen geld verdienen.?

Op 6 juni moet jij jouw kroon weer afstaan tijdens de tweede tv-verkiezing van de mooiste Gehandicapte Miss in Nederland.

?Ja, dat ga ik doen. Het was een hele eer. Ik heb echt ontzettend genoten, het was een ervaring voor het leven. Ik vind het niet erg dat het kroontje nu weer af gaat, want ik heb ik heb in dit jaar heel veel dingen kunnen doen. Als je weet dat het langer duurt dan een jaar, heb je iedere werkdag zoiets van: nou tot vijf of zes uur en dan is het klaar. Maar juist omdat het maar een jaar is stop je er al je tijd en energie in.?

Is de studio waar de uitzending vandaan komt ingesteld op rolstoelgebruikers?

?Bij de studio waar de liveshow zal zijn zal dat wel goed geregeld worden, maar heel veel radiogramma?s waar ik tot nu toe ben geweest, hebben helemaal geen voorzieningen. En in de tv-wereld is ook niet veel aangepast, gehandicapten horen gewoon niet tot de tv-wereld, denken mensen. Ik hoop dat dat nu veranderd is.?