Pater Nico Wesselingh

Verhuizing uit Oosterhout

Gerard Klaasen ontvangt in Andersdenkenden Benedictijn pater Nico Wesselingh. Met 12 medebroeders verhuisde hij twee weken geleden van de monumentale St. Paulusabdij in Oosterhout naar een gerenoveerd missiehuis (het Kloosterbejaardenoord Zuiderhout in Teteringen).

Wesselingh: "Het kon niet anders, het moest. De communiteit was te bejaard om nog volledig self-supporting zichzelf en de Abdij te onderhouden. Er was geen angst om te verhuizen maar er was zeker wel de pijn om het verlaten. Er waren oudere kerkgangers die zeiden: 'Ik hoop dat ik eerder doodga dan dat jullie de Abdij verlaten'." 

Wesselingh bracht als gregorianist en liturgist de gezangen van zijn abdij tot grote bekendheid. "Samen met de communiteit hebben we stukjes bezinning opgebouwd op liturgisch en spiritueel vlak, en dat nemen we mee naar Teteringen. Zolang we kunnen zingen zullen we dat doen."
   

(foto: rkk)

De Abdij zelf valt inmiddels onder Monumentenzorg evenals het kerkhof. De afspraak is gemaakt dat de monniken van Oosterhout op hun 'vertrouwde' kerkhof begraven worden. "Als ik overlijd word ik Rijksmonunument", grapt Wesselingh. 

Zou hem anno 2006 opnieuw de keuze voor het monastieke leven worden voorgelegd, dan zou hij onmiddellijk weer intreden voor het noviciaat. "Ik hoef niet opnieuw te kiezen want ik héb ooit gekozen. Ik heb me er altijd heel gelukkig in gevoeld. Er bestaat een foutief beeld al zou het Benedictijnse leven zwaar zijn maar dat is helemaal niet zo. Het benedictijns leven is me nooit tegengevallen. Onze oude abt zei ooit: 'Een benedictijner communiteit is als een vaas bloemen die over alle delen van het veld geplukt en bijeengebracht zijn. Eigenlijk is een communiteit een veldboeket'."

(foto: rkk)