Opwinding om paardenrace en islamitische Maria
Siena (Door Lidy Peters) 13 augustus 2010 - “Het zijn de meest opwindende seconden die je in Europa kunt beleven.” Dat zei Yoeri Albrecht ooit in Vrij Nederland over de palio van Siena, een korte maar bloedstollende paardenrace die er al sinds de middeleeuwen gehouden wordt. Zeventien wijken van de Italiaanse stad Siena strijden twee keer per jaar om de palio, het zijden vaandel waarnaar de wedstrijd genoemd is. Dit jaar is ook het vaandel zelf onderwerp van opwinding.
Tweede palio
Op maandag 16 augustus wordt de tweede palio van dit jaar gereden. De race, waarbij de emoties hoog oplopen, wordt gehouden op de campo, het centrale plein van de stad. Om het smalle zijden
vaandel te winnen, tast iedere wijk diep in de buidel.
Maria
Het stadsbestuur van Siena geeft ieder jaar aan twee kunstenaars de opdracht om twee vaandels te maken. De ene voor 2 juli en de andere voor 16 augustus. Op de vaandels staan de wapens van de
wijken en, traditiegetrouw, een afbeelding van Maria, aan wie de palio gewijd is.
Islamitische Maria
Dit jaar gaf de gemeente de opdracht voor een van de vaandels aan de Libanese kunstenaar Ali Hassoun. Een knipoog naar de slag van Montaperti (1260) waarin de inwoners van Siena hulp kregen van
de Arabieren in hun strijd tegen de Florentijnen. De palio van Hassoun veroorzaakte veel opwinding, omdat Maria niet volgens de traditionele iconografie, maar op onmiskenbaar islamitische wijze
was afgebeeld. Bovendien draagt de prominent aanwezige Sint Joris geen helm, maar een tulband.
Intens
De commotie om het vaandel sluit naadloos aan bij de emotionele beleving van de palio. De dagen voorafgaand aan de race worden intens beleefd door de wijkbewoners. Het gaat over niets anders
dan over de race. Gezellig is het ook, want naast alle voorbereidingen wordt er ‘s avonds gezamenlijk gegeten.
Paard in de kerk
De dag van de palio begint met een mis. In de deelnemende wijken gaan ook de paarden te kerke. "Gaat heen en kom terug als winnaar!" zo wordt het paard gezegend in de kerk door de priester die
een kruis op de neus van het paard drukt.


