Paulijnse Kapel weer in gebruik voor eredienst

Hilversum (Van onze redactie) 5 juli 2009 - Paus Benedictus XVI heeft gisteravond met een plechtige vesperviering de Paulijnse Kapel weer voor de eredienst in gebruik genomen. De afgelopen zeven jaar werd de kapel grondig gerestaureerd, wat het Vaticaan 3.250.000 euro heeft gekost.

Paulus III
De kapel, die vernoemd is naar paus Paulus III, werd gebouwd tussen 1538 en 1540. Ze is een van de drie pauselijke privékapellen in het Apostolisch Paleis in Vaticaanstad. In tegenstelling tot de Sixtijnse Kapel is de ruimte niet voor het publiek opengesteld.

Dank aan restauratoren
Benedictus bedankte in de viering directeur Antonio Paolucci van de Vaticaanse Musea en alle verantwoordelijke restauratoren onder leiding van de Berlijnse kunsthistoricus Arnold Nesselrat voor de geslaagde werkzaamheden. 

Michelangelo
De Cappella Paolina bevat bijzondere kunstschatten uit de Renaissance. De voornaamste zijn twee fresco's van de hand van Michelangelo Buonarroti, die er van 1542 tot 1549 aan werkte. Het betreffen 'De Bekering van Saulus' en 'Het Martelaarschap van Sint Petrus' (zie foto's boven). Over deze meesterwerken sprak Benedictus XVI in zijn vesperhomilie.

Saulus op de grond
"Het gezicht van Saulus die Paulus werd - een zelfportret van de toen al bejaarde en onrustige kunstenaar - vertegenwoordigt de mens in zijn zoektocht naar een hogere verlichting. Het is het licht van de goddelijke genade, die absoluut noodzakelijk is om een nieuwe visie op de werkelijkheid te krijgen", preekte de paus. "Het gezicht van Saulus die op de grond ligt en door het licht van de Verrezene van boven verlicht wordt is een voorstelling die in haar dramatiek ook vrede en diepe zekerheid uitstraalt."

Petrus kijkt naar Paulus
De plaats van de fresco's, die zich op de lange zijmuren van de kapel bevinden, heeft volgens de paus ook een diepe betekenis. "De beide gezichten bevinden zich tegenover elkaar. Men zou kunnen aannemen dat de blik van Petrus zich precies op het gezicht van Paulus richt. Die ziet niets, behalve het licht van de opgestane Christus dat hij in zich draagt. Het is alsof Petrus in het uur van zijn grootste beproeving op zoek is naar dit licht dat Paulus het ware geloof schonk. In deze betekenis zou men de beide iconen kunnen beschouwen als twee aktes van hetzelfde drama. Het drama van het Paasmysterie: kruis en opstanding, dood en leven, schuld en vergeving."