?Uitspraken Kimman slechte bijdrage aan oecumene?

Hilversum (Van onze redactie) 26 maart 2008 - De katholieke kerkhistoricus prof. Peter Nissen acht de uitspraken van de jezuïet Eduard Kimman een slechte bijdrage aan het oecumenisch gesprek. “Dat vind ik temeer omdat die bijdrage komt van de secretaris van de bisschoppenconferentie - ook al is die net als Bas Plaisier aan zijn laatste maanden bezig. Daardoor bestaat het gevaar dat sommigen zijn uitspraken kunnen beschouwen als een min of meer officieel standpunt van de Nederlandse bisschoppen.”

Toekomst protestantisme
“Er is weinig reden meer om nog protestants te zijn”, aldus prof. Eduard Kimman SJ in het binnenkort te verschijnen boek Achter de schermen van de PKN van Emiel Hakkenes. “Ik betwijfel of het protestantisme 2017 haalt, 500 jaar na de Reformatie. Protestanten hebben onvoldoende gereageerd op de veranderingen in de katholieke kerk. En ze onderkennen onvoldoende de betekenis van een zichtbaar en globaal leiderschap, zoals van de paus”, aldus de secretaris-generaal. Ook zei hij de protestanten te beschouwen “als een actiegroep die vergeten zijn zichzelf op te heffen, toen het doel was bereikt”.

RK-Kerk veranderd?
“Kimman stelt dat de rooms-katholieke kerk veranderd is en dat er daardoor geen redenen meer voor protestanten hoeven te zijn om zich niet weer aan te sluiten bij de rooms-katholieke kerk. Maar dat is natuurlijk maar helemaal de vraag", zegt Nissen tegenover katholieknederland.nl. Nissen is hoogleraar kekrgeschiedenis aan de Radboud Universiteit Nijmegen.

Zich niet thuis voelen
“Voor een deel zijn de mistoestanden die in de 16e eeuw tot de Reformatie leidden, in de rooms-katholieke kerk inderdaad opgeheven, sommige overigens nog geen halve eeuw geleden, bij het Tweede Vaticaans Concilie”, aldus Nissen. Maar ik kan me voorstellen dat er in de rooms-katholieke kerk nog genoeg overblijft voor een rechtgeaarde protestant om zich er niet thuis te voelen. Dat heeft zowel betrekking op aspecten van de leer, bijvoorbeeld onderdelen van de sacramentenleer, de Mariologie, het vagevuur, de voorspraak van de heiligen, de onfeilbaarheid van de paus, als ook op aspecten van de kerkorde, zoals de centralistische en hiërarchische structuur van de rooms-katholieke kerk.”

Afgeschilderd als actiegroep
Het protestantisme afschilderen als een actiegroep die vergeten is zichzelf op te heffen, vindt Nissen getuigen van een miskenning van waar het in de 16e eeuw om te doen was. “Er was in de Reformatie meer aan de orde dan zomaar wat 'bijstellingen'. Ik vind het ook getuigen van een gebrek aan respect voor de eigen aard van het protestantisme. En dat respect is, ook volgens Vaticanum II, een eerste vereiste voor het oecumenische streven. Het concilie zegt dat het gesprek animo benevolo ['met welwillendheid'] gevoerd moet worden. Die welwillendheid vind ik evenmin terug in Kimmans uitspraak dat hij betwijfelt of het protestantisme 2017 wel haalt."