'Drugspastoraat moet samenwerken met kerk en bedrijfsleven'

Hilversum (ANP) 20 april 2006 - Het werk van pastores die zich om verslaafden en daklozen bekommeren, moet beter zichtbaar worden door samen te werken met kerkelijke instanties en bedrijven. Het speelt zich "te veel af in de marge van de samenleving en daarmee ook te ver weg van de doorsnee kerk.''

Handboek

Dat staat in een vandaag in Rotterdam gepresenteerd handboek voor drugs- en straatpastoraat van het Landelijk Oecumenisch Netwerk Drugspastores (LOND) en Kerkinactie. Het beschrijft dertien plekken in grote en middelgrote steden waar de kerken via drugs- en straatpastores hulp bieden aan verslaafden en daklozen.

Kerken en bedrijven
Coöordinator H. van Dorp van het LOND pleit ervoor kerken en bedrijven meer bij het werk van de straat- en drugspastores te betrekken. ?Zo krijgen gemeenteleden en ondernemers meer notie van mensen aan de onderkant van de samenleving en kunnen ze via vrijwilligerswerk of donaties wat voor kwetsbare mensen betekenen.?

Middelgrote plaatsen
Door het ?repressieve? beleid van de overheid in de grote steden tegen verslaafden en daklozen verspreiden deze groepen zich volgens Van Dorp steeds meer naar middelgrote plaatsen. Daar zal in de toekomst meer straat- of drugspastoraat nodig zijn, verwacht hij. De financiële basis van het werk is op diverse plaatsen echter onzeker, klaagt Van Dorp.

Overheid en overlast
De overheid richt zich volgens hem vooral op het aanpakken van overlast van verslaafden en daklozen voor de burgers. ?Zelden zoekt de overheid naar oorzaken en analyseert ze problemen waarmee deze marginale groepen te maken hebben.?

Deelprobleem of gehele persoon
De reguliere hulpverlening heeft vaak een ?moeizame relatie? met verslaafden en daklozen, constateert Van Dorp. ?Instellingen specialiseren zich steeds verder op deelproblemen van mensen.? Pastores proberen zich daarentegen op de gehele persoon van de verslaafde of dakloze te richten.

Verwerkelijken van een ideaal
?Waar anderen op hen neerkijken, willen zij mensen in hun waarde laten en positieve krachten als doorzettingsvermogen en solidariteit belichten?, schrijft Van Dorp. ?De hoofdtaak van het pastoraat is niet zozeer het oplossen van problemen maar het bijdragen aan het verwerkelijken van een ideaal. Om er te zijn voor mensen die nergens bij horen of die verdrongen zijn naar de marge van de samenleving.?