Pinksterbeweging gedenkt ?gezegend wonder? van 1906
Hilversum (ANP) 16 februari 2006 - In een vervallen schuur in Azusa Street, Los Angeles, ontsteekt de zwarte prediker William J. Seymour in april 1906 een vuur dat snel om zich heen grijpt. Steeds meer gelovigen raken in die dagen in de ban van de Heilige_Geest en beginnen, in vervoering geraakt, onverstaanbare klanken uit te stoten. De zogeheten tongentaal is sindsdien onverbrekelijk verbonden met de ?pinksterchristenen?, genoemd naar de bijbelse gebeurtenis van Pinksteren.
Doop met de Geest
De pinksterbeweging, die de honderdste verjaardag van die geestelijke opwekking dit jaar gedenkt, dankt er zijn wereldwijde verspreiding aan. De Verenigde
Pinkster- en Evangeliegemeenten (VPE) hebben hun jaarthema ?Heilige Geest kom met kracht? in het teken van het jubileum van het ?gezegende wonder? (azusa) gesteld. Vandaag is de Vrije
Universiteit in Amsterdam het toneel van een theologisch symposium over de zogeheten ?doop met de Heilige_Geest?.
Machtige woorden
?De pinksterbeweging werd geboren in het zaagsel in de kerk der methodisten in Azusa Street, een oude, vervallen opslagplaats voor oud hout en andere troep?,
schrijft de Zweedse auteur Per Olov Enquist in zijn roman De reis van de voorganger. Seymour was volgens een van de hoofdpersonen ?een zeer onaanzienlijke, manke, eenogige neger, maar
zijn woorden bezaten zoveel macht dat de sterkste tegenstander in het zaagsel op de grond viel en om genade en verlossing riep?.
Eerdere datering
Anderen dateren het begin van de pinksterbeweging vijf jaar eerder. Toen begon een zekere Agnes Ozman na handoplegging door Charles Parham in Topeka (Kansas) in
tongen te spreken. Het was Parham, die later overigens niets moest hebben van de multiraciale samenkomsten rond Seymour, die het fundament van de pinkstertheologie legde. Tongentaal was volgens
hem het bewijs dat een gelovige in de Heilige_Geest is gedoopt.
Onderscheid Pinkster en Evangelisch
Seymours opvatting onderscheidt de pinksterkerken van de verwante evangelische beweging, ook wel met evangelicalisme aangeduid. Volgens de
pinkstertheologie is de doop met de Heilige_Geest een ervaring die na de persoonlijke bekering komt en de gelovige kracht geeft om het evangelie te verkondigen. Evangelicalen geloven dat
bekering en Geestesdoop gelijktijdig plaatsvinden.
Tongentaal
De vroege pinksterbeweging heeft de glossolalie (het spreken in tongen) - in de Nieuwe Bijbelvertaling heet dat klanktaal - wel eens te ?krampachtig? gezien als noodzakelijk teken van de
Geestesdoop, vindt dr. C. van der Laan, hoogleraar theologie van de pinksterkerken aan de VU en directeur van de Azusa Hogeschool, de theologische opleiding van de pinksterbeweging.
Mag, maar hoeft niet
?Je kunt niet zo gemakkelijk zeggen dat iemand die niet in tongentaal spreekt, niet in de Geest is gedoopt?, aldus Van der Laan. ?Je màg in tongen spreken,
je moet niet?, is volgens hem tegenwoordig de algemeen aanvaarde opvatting. Het gebeurt in de Nederlandse pinksterkerken volop, maar vooral privé tijdens het persoonlijke gebed, zei hij.
600 Miljoen gedoopten in de Geest
Geïnspireerd door Seymour begon de pinksterbeweging in Nederland met een kleine gebedskring rond het echtpaar Polman in Amsterdam. Inmiddels
telt de VPE ruim 125 pinkster- en volle evangeliegemeenten met ongeveer 20.000 leden. Wereldwijd zijn volgens VPE-voorzitter P. Sleebos in het spoor van Seymour ?ruim 600 miljoen gelovigen
ondergedompeld in en bekleed met de bovennatuurlijke toerusting van de Heilige_Geest?.
