Barnabas

Sint Barnabas (1ste eeuw) behoorde tot de oergemeente van de christenen van Jeruzalem. In de traditie kreeg hij de eretitel 'apostel'.

Zoon van vertroosting
Jozef kwam volgens de Handelingen der Apostelen uit Cyprus. Hij behoorde tot de Israëlitische stam van Levi. Van de apostelen kreeg hij de bijnaam Barnabas, dat ‘zoon van vertroosting’ betekent. Hij bezat een akker die hij verkocht om de opbrengst ervan aan de voeten van de Twaalf Apostelen neer te leggen.

Paulus
Barnabas verkondigde het Evangelie in Antiochië. Later vergezelde hij Paulus, die aan het apostelcollege was toegevoegd. Hij nam deel aan het Concilie van Jeruzalem.

Marteldood
Barnabas kreeg een meningsverschil met Paulus dat zo hoog opliep, dat hij zijn eigen weg ging en samen met Marcus naar Cyprus reisde. Volgens een overlevering zou hij daar door steniging zijn gedood. Een andere traditie meldt dat hij bisschop van Milaan zou zijn geworden.

Apostel
Hoewel Barnabas geen lid van het apostelcollege was, ontving hij niettemin in de katholieke traditie de eretitel ‘apostel’. In de rooms-katholieke liturgie wordt Sint Barnabas jaarlijks herdacht op 11 juni.